ภาษา รูปแบบ กระบวนการสื่อสารของพระพุทธเจ้า

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

พระมหาสุภวิชญ์ ปภสฺสโร. รศ.
พระราชปรีชามุนี.ดร. วิเศษ

บทคัดย่อ

ภาษาเป็นสิ่งจําเป็นการสื่อสารกันระหว่างมนุษย์ การที่จะเข้าใจความหมายกันได้เพราะเราใช้ภาษาในการ
สื่อสาร  ดั้งนั้น ภาษาที่พระพุทธเจ้าใช้ในการเผยแผ่ธรรมะในสมัยพุทธกาล คือภาษามคธ หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งวํา 
ภาษาบาลี โดยเฉพาะฝุายเถรวาทได้ยึดภาษานี้เป็นหลักในการศึกษาค้นคว้าพระพุทธพจน์ เพราะเชื่อว่า น่าเชื่อถือ
ที่สุด นอกจากนั้น ยังมีภาษาสันสกฤตซึ่งเป็นภาษาพวกพราหมณ์ที่มีอิทธิพลอยู่ในยุคนั้น ภาษาจึงเป็นเครื่องมืออย่าง
หนึ่งในการสื่อสารเพื่อให้ทราบจุดประสงค์ของผู้สื่อ การที่จะเข้าใจกันได้นั้นจะต้องอาศัยภาษาเดียวกันหรือผู้พูดและ
ผู้ฟังเข้าใจภาษาที่สื่อกันได้ แต่มนุษย์มิได้มีความสามารถเท่าเทียมกัน จึงเกิดปัญหาในการสื่อสารกันกับคนต่างเผ่า 
ต่างวัฒนธรรม หรือแม้แต่ทางศาสนาซึ่งใช้ภาษาที่ละเอียดอ่อนเป็นภาษาที่อาศัยการเรียนรู้ การศึกษา ภาษาทาง
ศาสนามีความลึกซึ้ง เข้าใจยาก อมความ เปรียบเทียบเชิงลึกอยู่มาก  เราจะเห็นได้ว่าภาษามีความเป็นมายาวนาน  
วัตถุประสงค์จากการศึกษาคือ 1) เพื่อศึกษาภาษาที่พระพุทธเจ้าใช้สื่อสาร 2) เพื่อศึกษารูปแบบการใช้ภาษาของ
พระพุทธเจ้า 3) เพื่อศึกษารูปแบบการถ่ายมุขปาฐะสุ่ภาษาในพระไตรปิฎก

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิชาการ

การอ้างอิง

กีรติ บุญเจือ. ศ . ปรัชญาและศาสนาเซต์จอฮ์น ศาสนาอรรถปริวรรตของมนุษยชาติ. เล่มที่ 7.

กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ฐานบัณฑิต จํากัด. 2546.

จํานง ทองประเสริฐ. วัฒนธรรมไทย ภาษาไทย. กรุงเทพฯ:มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 2547.

พระมหาเทียบ สิริญาโณ. “บาลี คืออะไร”. เก็บเพชรจากคัมภีร์พระไตรปิฎก. อนุสรณ๑ชนมายุครบ 84 ปี

พระสุเมธาธีบดี. (สิงหาคม 2545) : 240.

วสิน อินทสระ. ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์เจริญกิจ. 2535.

สมฤดี วิศทเวทย์. “ภาษากับความจริงในพระพุทธศาสนาเถรวาท”. วารสารพุทธศาสน์ศึกษาจุฬาลงกรณราช

วิทยาลัย. ฉบับที่1.(ม.ค. – เม.ย. . 2546) : 50-51.

สนิท ศรีคําแดง. พระพุทธศาสนากับหลักการศึกษาภาคทฤษฎี ความรู้ . กรุงเทพฯ : นีลนาราการพิมพ์. 2534.

. ปรัชญาเถรวาท. กรุงเทพฯ : มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 2544.

สุทธิวงษ์ พงศ์ไพบูลย์. พุทธศาสน์. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช. 2519.

เสถียร โพธินันทะ. ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา. พิมพ์ครั้งที่1. กรุงเทพฯ:บรรณาคาร. 2522.

แสง จันทร์งาน. วิธีการสอนของพระพุทธเจ้า. กรุงเทพฯ : มหามกุฏราชวิทยาลัย. 2540.

จํานง ทองประเสริฐ.บ่อเกิดลัทธิประเพณีอินเดีย.พิมพ์ครั้งที่ 2.กรุงเทพฯ:อรุณการพิมพ์. 2540.