การส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองท้องถิ่นแบบมีส่วนร่วมของประชาชน ตำบลช่อแฮ อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาระดับการส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองท้องถิ่น
แบบมีส่วนร่วมของประชาชน ตำบลช่อแฮ อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์
ระหว่างหลักอปริหานิยธรรม 7 กับการส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองท้องถิ่นแบบมีส่วนร่วมของ
ประชาชน ตำบลช่อแฮ อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ และ 3) เพื่อศึกษาปัญหา อุปสรรคและ
ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองท้องถิ่นแบบมีส่วนร่วมของประชาชน อำเภอ
เมืองแพร่ จังหวัดแพร่ เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี ได้แก่ การวิจัยเชิงปริมาณ ใช้วิธีวิจัยเชิงสำรวจกลุ่ม
ตัวอย่างโดยการแจกแบบง่าย แก่ประชาชนที่อาศัยอยู่ในเขตตำบลช่อแฮ อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
จ านวน 380 คน ได้กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างของทาโร่
ยามาเน่ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการหาความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการหาค่า
สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ซึ่งได้ค่าความเที่ยงตรงของแบบสอบถามทั้งฉบับ 0.97 และได้
ค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามทั้งฉบับ 0.92 และ การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก
กับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 รูปหรือคน วิเคราะห์คำให้สัมภาษณ์ของผู้ให้ข้อมูลสำคัญตาม
วัตถุประสงค์การวิจัย โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาประกอบบริบท ผลการวิจัยพบว่า
1) ระดับการส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองท้องถิ่นแบบมีส่วนร่วมของประชาชน ตำบล
ช่อแฮ อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (x̅=3.47, S.D.=0.37)
2) หลักอปริหานิยธรรม 7 กับการส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองท้องถิ่นแบบมีส่วนร่วมของประชาชน
ตำบลช่อแฮ อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ โดยภาพรวมมีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับค่อนข้างสูง
(R=.636**) 3) ปัญหาอุปสรรค ได้แก่ ประชาชนบางส่วนมีความรู้ความเข้าใจในเรื่องการมีส่วนร่วมใน
กิจกรรมต่าง ๆ ทางการเมืองไม่มากเท่าที่ควร ข้อเสนอแนะ ได้แก่ ภาครัฐและองค์กรปกครองท้องถิ่น
ควรจัดให้มีการอบรมให้ความรู้แก่ประชาชน ในเรื่องการมีส่วนร่วมทางการเมืองที่ถูกต้องตามระบอบ
ประชาธิปไตย ชี้แจงให้ประชาชนได้รับทราบวัตถุประสงค์และประโยชน์ของการมีส่วนร่วม
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
ธัชชนันท์ อิศรเดช. (2565). “วัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของประชาชนในเขต
กรุงเทพมหานครและปริมณฑล”. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ. 7 (1),
493-494.
พระครูปลัดเกษฎา ผาทอง. (2562). “วัฒนธรรมทางการเมือง : แนวคิดสู่การพัฒนาสังคมไทย”.
วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น. 6 (2), 16-17.
พระครูวินัยธรจักรี ศรีจารุเมธีญาณ. (2561). “วัฒนธรรมทางการเมืองกับประชาธิปไตยของไทย”.
วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์. 5 (3), 418-421.
พระชาญชัย ติสฺสว โส. (2563). “การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมือง
ของประชาชนในเขตเทศบาลนครระยอง จังหวัดระยอง”. วารสาร มจร สังคมศาสตร์
ปริทรรศน์. 9 (1), 248-252.
พระอธิการวรวุฒิ สุเมโธ (มีธรรม). (2563). “พฤติกรรมของประชาชนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทน
ราษฎร พ.ศ. 2562 ในจังหวัดนครราชสีมา เขตเลือกตั้งที่ 5”. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตร
มหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พิชิต กันยาวรรณ. (2560). “การกล่อมเกลาทางการเมือง และวัฒนธรรมทางการเมืองที่ส่งผลต่อ
ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วมของประชาชนในเขตพื้นที่ ขององค์การบริหารส่วนตำบล ใน
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ของประเทศไทย”. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. 8 (2), 180-181.
วัลลภัช สุขสวัสดิ์. (2561). การวิจัยเชิงปริมาณทางรัฐศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 2. พิษณุโลก : สำนักพิมพ์
มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วินิจ ผาเจริญ. (2563). “วัฒนธรรมทางการเมืองแบบพลเมืองที่ประชาชนคาดหวัง ในสังคม
ประชาธิปไตยของไทย”. วารสารบัณฑิตแสงโคมคำ. 5 (2), 341-343.
วิลาวัลย์ ศรีสว่าง . (2562). “ปัจจัยที่ส่งผลต่อวัฒนธรรมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนใน
องค์การบริหารส่วนตำบล อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา”. วารสารชุมชนวิจัย.
13 (2), 191-202.
เว็บไซต์เทศบาลตำบลช่อแฮ อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่. (23 มกราคม 2564). ประวัติหน่วยงาน.
[ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://www.chohae.go.th/condition1.php
ส านักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งประจ าจังหวัดแพร่. (3 พฤษภาคม 2564). ผลการเลือกตั้ง
นายกเทศมนตรีและสมาชิกสภาเทศบาลในเขตจังหวัดแพร่. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา :
https://www.ect.go.th/phrae/ewt_news.php?nid=245&filename=index