การพัฒนาพฤติกรรมการดูแลสุขภาวะแบบองค์รวมเชิงพุทธของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลตำบลป่าซาง อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ คือ เพื่อศึกษาพฤติกรรมการดูแลสุขภาวะแบบองค์รวมเชิงพุทธ เพื่อเปรียบเทียบระดับพฤติกรรมการดูแลสุขภาวะแบบองค์รวมเชิงพุทธของผู้สูงอายุ จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ เพื่อศึกษาแนวทางการประยุกต์ใช้หลักภาวนา 4 ในการพัฒนาพฤติกรรมการดูแลสุขภาวะแบบองค์รวมเชิงพุทธของ ผู้สูงอายุในเขตเทศบาลตำบลป่าซาง อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน ซึ่งเป็นการวิจัยแบบผสม (Mixed Methods) ใช้ กลุ่มตัวอย่าง 333 ตัวอย่าง ผลการวิจัยพบว่า ระดับพฤติกรรมการดูแลสุขภาวะแบบองค์รวมเชิงพุทธของผู้สูงอายุ ค่าเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับมาก ผลการเปรียบเทียบระดับพฤติกรรมการดูแลสุขภาวะแบบองค์รวมเชิงพุทธของผู้สูงอายุ จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า เพศ อาชีพ รายได้ ที่พักอาศัย สุขภาพ และการออกกำลังกาย แตกต่างกัน อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จึงยอมรับสมมติฐาน ส่วนอายุและกิจกรรมทางศาสนาที่ปฏิบัติ ไม่แตกต่างกัน จึง ปฏิเสธสมมติฐาน แนวทางการประยุกต์ใช้หลักภาวนา 4 ในการพัฒนาพฤติกรรมการดูแลสุขภาวะแบบองค์รวมเชิง พุทธของผู้สูงอายุ พบว่า ด้านกายภาวนานั้น ผู้สูงอายุควรออกกำลังกายเลือกรับประทานอาหารที่ถูกสุขลักษณะ และ ควรหมั่นพบแพทย์ ด้านศีลภาวนา ผู้สูงอายุควรประพฤติปฏิบัติตามหลักของศีล 5 ด้านจิตภาวนา ผู้สูงอายุควรเข้า ร่วมกิจกรรมที่ทำให้มีความสุขกับชีวิต และด้านปัญญาภาวนา ผู้สูงอายุควรแสวงหาความรู้เพื่อพัฒนาปัญญาของตน