การส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงานไฟฟ้าตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของครัวเรือน ในเทศบาลตำบลประตูป่า อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

สมพงษ์ ปฤชานนท์

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นการใช้พลังงานไฟฟ้าของ
ครัวเรือนในเทศบาลตำบลประตูป่า อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน 2) เพื่อเปรียบเทียบระดับความ
คิดเห็นการใช้พลังงานไฟฟ้าของครัวเรือนในเทศบาลตำบลประตูป่า อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน 3)
เพื่อเสนอแนวทางการส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงานไฟฟ้าตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของครัวเรือนใน
เทศบาลตำบลประตูป่า อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูนการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี แบบ
ปริมาณและคุณภาพ กำหนดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างของ Taro Yamane
ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% จำนวนตัวอย่างที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล จำนวน 371 ตัวอย่าง
เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสำรวจและแบบสัมภาษณ์สถิติที่ใช้ ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อย
ละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานและเทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความคิดเห็นของประชาชนในการใช้พลังงานไฟฟ้าของครัวเรือน
พบว่า ค่าเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับปานกลาง 2) ผลการเปรียบเทียบระดับความคิดเห็นของประชาชนใน
การใช้พลังงานไฟฟ้าของครัวเรือน โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล แตกต่างกัน ส่วนเพศไม่แตกต่าง
กัน 3) แนวทางการส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงานไฟฟ้าตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของครัวเรือน
ในเทศบาลตำบลประตูป่า อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน พบว่า ด้านความพอประมาณ ส่งเสริม
ความรู้ให้ครัวเรือนเรียนรู้ถึงวิธีการใช้พลังงานไฟฟ้าอย่างคุ้มค่า ด้านความมีเหตุมีผล ส่งเสริมให้มีการ
ใช้พลังงานที่เหมาะสม ด้านภูมิคุ้มกัน เลือกใช้เครื่องมือและอุปกรณ์ที่มีประสิทธิภาพสูง ด้านความรู้
ส่งเสริมโครงการสร้างความรู้และด้านคุณธรรม ส่งเสริมและให้ความรู้ถึงการใช้อุปกรณ์ที่ต้องใช้
พลังงานไฟฟ้า ด้านสังวรปธาน คือ การใช้ไฟฟ้าให้เกิดความปลอดภัย ด้านปหานปธาน ลดการใช้
พลังงาน ด้านภาวนาปธาน คือ กำหนดมาตรฐานอย่างเหมาะสม และด้านอนุรักขนาปธาน คือ เพียร
รักษาตรวจสอบอุปกรณ์ไฟฟ้า

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคจังหวัดลำพูน. (2564). สรุปหน่วยการใช้ไฟฟ้าของตำบลประตูป่า. ลำพูน : การ

ไฟฟ้าส่วนภูมิภาคจังหวัดลำพูน.

ทีมวิจัยสถาบันวิจัยเศรษฐกิจป๋วย อึ๊งภากรณ์. (2564). ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการใช้ไฟฟ้าของครัวเรือน

ไท ย จ า ก ฐ า น ข้ อ มู ล ก า ร ใช้ ไฟ ฟ้ า ส่ ว น ภู มิ ภ า ค. [อ อ น ไล น์]. แ ห ล่ ง ที่ ม า :

https://www.pier.or.th[1 กุมภาพันธ์ 2564].

ประภาเพ็ญ สุวรรณ. (2526). ทัศนคติ การวัด การเปลี่ยนแปลงและพฤติกรรมอนามัย. พิมพ์ครั้งที่ 2.

กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.

พรทิพย์ สุทิพยกุล และคณะ. (2562). “ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการอนุรักษ์พลังงานไฟฟ้าของ

ผู้ประกอบการในตลาดยิ่งเจริญ กรุงเทพมหานคร”. วารสาร สมาคมนักวิจัย. ปีที่ 24 ฉบับที่

3 (กันยายน - ธันวาคม) : 91

ศรยุทธ พรหมศรี. (2560). “พฤติกรรมการใช้พลังงานไฟฟ้าของประชาชนในอำเภอศรีรัตนะ จังหวัดศรีสะ

เกษ”. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. ปีที่ 8 ฉบับ

ที่ 1 (มกราคม- มิถุนายน) : 434.

สำนักงานนโยบายและแผนพลังงาน. (2563). รายงานสถิติพลังงานของประเทศไทย 2563.

กรุงเทพมหานคร : กระทรวงพลังงาน.

อนุชิต อินทำ. (2558). “การวิเคราะห์พลังงานไฟฟ้าเพื่อการอนุรักษ์พลังงานสำหรับโรงงานบริษัทรวม

พรมิตรโภคภัณฑ์ จำกัด”. การค้นคว้าแบบอิสระ วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชา

วิศวกรรมไฟฟ้า. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.