ธรรมนูญชุมชนเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
ธรรมนูญชุมชนเป็นเครื่องมือในการบริหารจัดการตนเองของชุมชน โดยใช้พลังจากการมีส่วนร่วมของ ประชาชนร่วมกันกำหนดแนวทางการปฏิบัติร่วมกันในชุมชนมีการลงฉันทามติเพื่อสร้างความเท่าเทียมและเป็นธรรม กับทุกฝ่าย เกิดการยอมรับและนำไปปฏิบัติ แสดงถึงศักยภาพของการเพิ่มขีดความสามารถในการบริหารจัดการ ตนเองได้อย่างมีประสิทธิภาพ และเป็นพลังรากฐานที่เสริมการพัฒนาระบบการเมืองการปกครองในระบอบ ประชาธิปไตย ธรรมนูญชุมชนจะนำสู่การพัฒนาที่ยั่งยืนได้ต้องให้ความสำคัญกับการใช้ประโยชน์จาก ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของชุมชนอย่างเป็นธรรมทั้งปัจจุบันและอนาคต การให้ความสำคัญในการพัฒนา แบบองค์รวม โดยการพัฒนาคนและสังคมให้เชื่อมโยงกับการพัฒนาเศรษฐกิจ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม อย่างสมดุล ใช้หลักการพึ่งตนเองที่เหมาะสม และสร้างสรรค์ตามแนวทางหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง เพื่อการ พัฒนาคนให้ดำเนินชีวิตอย่างมั่นคงบนพื้นฐานของการรู้จักความพอประมาณร่วมกันพัฒนาอย่างสอดคล้องกับ “ภูมิสังคม”จะนำไปสู่ความยั่งยืนตลอดไป
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
Poung-ngam. K. (2553). Self management of Local Community. Bangkok: Bophit Printing Co., Ltd. Thailand.
Thongdeelert, C. (2556). Do: People Charter for Self- Management. Nonthaburi: The Nation Reform Council, Thailand.
Sompong, T. (2555), Community Democracy: From Thinking to Management. Bangkok: Political Development Council. Thailand.
Techaatik, S and and Sompong, T. (2555), 108 Words for People Political Support. Bangkok: Political Development Council. Thailand.
Schuler, D. (1996). New Community Network. Wire for Change. New York: AMC Press.
Nisbet, Robert A. (1962), Community and Power: A Study in the Ethics of Order and Freedom. New York: Oxford University.
Phillip Hirsch. (1990). "The Thai Village form the Villager's Perspective" In Development Dilemmas in Rural Thailand. Singapore: Oxford University Press.