การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมและกิจกรรมมวลชนสัมพันธ์ของกองร้อยตำรวจตระเวน ชายแดนที่ 326 อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) เพื่อศึกษาการพัฒนาบุคคลากรของกองร้อยตำรวจ
ตระเวนชายแดนที่ 326 อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา 2) เพื่อศึกษาหลักพุทธธรรมในการพัฒนา
บุคลากรของกองร้อยตำรวจตระเวนชายแดนที่ 326 อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา 3) เพื่อประยุกต์ใช้
หลักพุทธธรรมในการพัฒนาบุคคลากรและกิจกรรมมวลชนสัมพันธ์ของกองร้อยตำรวจตระเวน
ชายแดนที่ 326 อ าเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพเครื่องมือที่ใช้เก็บ
รวบรวมข้อมูล ได้แก่รวบรวมข้อมูลจากเอกสาร และจากการสัมภาษณ์ ผลการวิจัยพบว่า
1) การพัฒนาบุคคลากรของกองร้อยตำรวจตระเวนชายแดนที่ 326 อำเภอเชียงคำ
จังหวัดพะเยา มีการพัฒนายุทธศาสตร์ดังนี้คือ 1.ด้านการศึกษา 2.การพัฒนาบุคคลากรของกองร้อย
ตำรวจตระเวนชายแดน 3.ด้านสวัดิการ 4.การพัฒนาบุคคลากรของกองร้อยตำรวจตระเวนชายแดน
ด้านบทบาทหน้าที่
2) หลักพุทธธรรมในการพัฒนาบุคลากรของกองร้อยตำรวจตระเวนชายแดนที่ 326 อำเภอเชียง
คำ จังหวัดพะเยา พบว่า มีหลักพุทธธรรมดังนี้คือ ทศพิธราชธรรม ไตรสิกขา สัปปุริสธรรม อิทธิบาท
สังคหวัตถุ ฆราวาสธรรม หิริ-โอตัปปะ
3) การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมในการพัฒนาบุคคลากรและกิจกรรมมวลชนสัมพันธ์ของ
กองร้อยตำรวจตระเวนชายแดนที่ 326 อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา พบว่า มีการการประยุกต์ใช้หลัก
พุทธธรรมในการพัฒนาบุคคลากร ดังนี้คือ 1.ทศพิธราชธรรม 2.ไตรสิกขาและกิจกรรมมวลชนสัมพันธ์
ประกอบไปด้วย 1.กิจกรรมอบรมเยาวชน ประชาชนทั่วไป 2.โครงการจิตสำนึกต่อสถาบัน
พระมหากษัตริย์ 3.งานป้องกันยาเสพติด
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กระแส ชนะวงศ์. (2557). สภาพแวดล้อมภายในและภายนอกในการจัดการเชิงกลยุทธ์ของเครือข่าย
ชุดรักษาความปลอดภัยหมู่บ้าน (ชรบ.) ศึกษาเฉพาะกรณี อำเภอรามัน จังหวัดยะลา.
วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์) 6 (1) 76 : 80.
ชุติมา รักษ์บางแหลม. (2559). การวิเคราะห์องค์ประกอบภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมและประเด็นปัญหา
จริยธรรมในการบริหารสถานศึกษาของผู้บริหารวิทยาลัยพยาบาลสังกัดสถาบันพระบรมราช
ช น ก ก ร ะ ท ร วง ส า ธ า ร ณ สุ ข. ห ลั ก สู ต รป ริ ญ ญ า ศึ ก ษ า ศ า ส ต ร ดุ ษ ฎี บั ณ ฑิ ต.
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ดลนภา ดีบุปผา. (2555). ความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมในองค์กร ความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงาน
กับความผูกพันในองค์กร ของพนักงานบริษัทเอบีฟู้ด จังหวัดสมุทรปราการ. วิทยานิพนธ์
ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ธนากร เกื้อฐิติพร. (2556). ความสัมพันธ์ระหว่างสภาพแวดล้อมภายในองค์กรกับผลการปฏิบัติงาน
ของพนักงานธนาคารออมสินในเขตจังหวัดนครราชสีมา. หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต.
คณะบริหารธุรกิจมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.
พระพรหมคุณาภรณ์(ป.อ. ปยุตฺโต). (2550). ธรรมนูญชีวิต. พิมพ์ครั้งที่ 82. กรุงเทพมหานคร: บริษัท
พิมพ์สวย จ ากัด.
ราชกิจจานุเบกษา. (2562). พระราชบัญญัติมาตรฐานทางจริยธรรมพ.ศ. 2562. เล่ม 136 ตอนที่ 50
ก. 16 เมษายน 2562.
วีระวัฒน์ ปันนิตามัย. (2553). แนวทางการส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคม (Corporate Social
Responsibility :CSR) ด้านการบริหารทรัพยากรบุคคล. สำนักวิจัยและพัฒนาระบบงาน
บุคคล สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2563). คู่มือคำอธิบายและตัวอย่างพฤติกรรมตาม
มาตรฐานทางจริยธรรมสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐ. กรุงเทพมหานคร : กลุ่มโรงพิมพ์ สำนักงาน
ก.พ.
________________. (มมป). ระบบราชการ 4.0 ยึดหลักธรรมาภิบาลเพื่อประโยชน์สุขของ
ประชาชน.กรุงเทพมหานคร : กลุ่มโรงพิมพ์ สำนักงาน ก.พ.
สมชาย ปโยโค. (2561). ผู้นำกับการใช้วาจาในการบริหารงานอย่างสร้างสรรค์. [ออนไลน์].
แหล่งข้อมูล : https://www.mcu.ac.th/article/detail/311 [19 กรกฎาคม 2564].
ส านักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน. (2557). เรื่องน่ารู้เกี่ยวกับผู้ตรวจการแผ่นดินว่าด้วยเรื่องของประมวล
จริยธรรม. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน.
อภิญญา เจริญศรี. (2558). การศึกษาสภาพแวดล้อมภายในภายนอกองค์กร และค่านิยมในการ
ทำงานที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของ พนักงานระดับปฏิบัติการบริษัทวิทยุการบินแห่งประเทศ
ไทย. ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
Beyer, J. E., & Marshall, J. (1981). The interpersonal dimension of collegiality. Nursing
Out Look, 29 : 662-665.