ยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวเชิงพุทธของพระสงฆ์สายวัดป่าในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัยเรื่อง “รูปแบบการท่องเที่ยวเชิงพุทธของพระสงฆ์สาย
วัดป่าในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย” โดยจะมุ่งเน้นวัตถุประสงค์เพื่อเสนอยุทธศาสตร์
การท่องเที่ยวเชิงพุทธของพระสงฆ์สายวัดป่าในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ
โดยใช้วิธีการสำรวจและสัมภาษณ์48 รูป/คน และนำเสนอผลการวิจัยในเชิงพรรณาวิเคราะห์
ผลการวิจัยพบว่าการท่องเที่ยวเชิงพุทธของพระสงฆ์สายวัดป่าในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
จำแนกเป็น 14 รูปแบบ คือ การท่องเที่ยวเชิงปฏิบัติธรรม การศึกษาธรรมะ การเรียนรู้ การสักการะ
สิ่งศักดิ์สิทธิ์ การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ การท่องเที่ยววัฒนธรรมชาวพุทธท้องถิ่น การท่องเที่ยวประวัติ/
ผลงาน ปฏิปทา การพักผ่อน การแสวงบุญ สุขภาพ วิถีชีวิตพระสงฆ์ ศิลปะ/จิตรกรรม และ
ประวัติศาสตร์ของพระสงฆ์สายวัดป่า จึงเสนอยุทธศาสตร์เพื่อพัฒนาและยกระดับศักยภาพการ
ท่องเที่ยวเชิงพุทธของพระสงฆ์สายวัดป่าในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 6 ยุทธศาสตร์ ดังนี้ 1)
ยุทธศาสตร์การอนุรักษ์แหล่งท่องเที่ยวเชิงพุทธของพระสงฆ์สายวัดป่า 2) ยุทธศาสตร์การส่งเสริมการ
ท่องเที่ยวเชิงพุทธของพระสงฆ์สายวัดป่า 3) ยุทธศาสตร์การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงพุทธของ
พระสงฆ์สายวัดป่า 4) ยุทธศาสตร์การบูรณาการการท่องเที่ยวเชิงพุทธของพระสงฆ์สายวัดป่า 5)
ยุทธศาสตร์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในรูปของการท่องเที่ยวเชิงพุทธของพระสงฆ์สายวัดป่า และ 6)
ยุทธศาสตร์การเฝ้าระวังปัญหาจากการท่องเที่ยวเชิงพุทธของพระสงฆ์สายวัดป่า
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2554). ยุทธศาสตร์กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา พ.ศ. 2555-
2559. กรุงเทพมหานคร : กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
กองแผนและงบประมาณ องค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น. (2555). รายงานการติดตามและ
ประเมินผลการมีส่วนร่วมขององค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่นในการส่งเสริมการ
ท่องเที่ยวในจังหวัดขอนแก่น. ขอนแก่น : องค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น.
พรทิพย์ กิจเจริญไพศาล. (2553). การศึกษาทรัพยากรท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนชาวมอญเพื่อ
ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในจังหวัดปทุมธานี. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พระครูวิมลศิลปกิจ (เรืองฤทธิ์ธนปญฺโญ) และคณะ. (2555). รายงานการวิจัย. การศึกษารูปแบบและ
สภาพแหล่งเรียนรู้ของวัดที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงราย.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2557). การสำรวจพฤติกรรมการเดินทางท่องเที่ยวของชาวไทย พ.ศ. 2557.
กรุงเทพมหานคร : สำนักสถิติพยากรณ์ สำนักงานสถิติแห่งชาติ,
คมชัดลึก. สกว. หนุน มจร ชงวิจัยจัดการท่องเที่ยวเชิงพุทธ, [ออนไลน์], แหล่งที่มา :http://www.
komchadluek.net/detail/20130808/165421/html [10 กันยายน 2559].
พระมหาสุทิตย์ อาภากโรและคณะ. “รูปแบบของเครือข่ายการเรียนรู้ทางสังคมในการท่องเที่ยวทาง
พระพุทธศาสนา”. [ออนไลน์], http://ejournals.swu.ac.th/index.php/JOS/article/
viewFile/3811/3800 [10 กันยายน 2560.
วอยซ์ ออฟ อเมริกา. อินเดียเริ่มให้ความสนใจสนับสนุนการท่องเที่ยวเชิงศาสนา โดยเฉพาะในหมู่ชาว
พุทธในประเทศไทย ญี่ปุ่น และประเทศอื่น ๆ ที่มีชาวพุทธอยู่ด้วย. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา
: http://www.voathai.com/content/india-buddhist-tourismnm/1606995.html
[10 กันยายน 2559].