การพัฒนากลุ่มวิสาหกิจชุมชนในด้านผู้ประกอบการ SME ขนาดย่อยโดยใช้กระบวนการ PLC ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ ต าบลบึงพระ อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

สริญญา มารศรี
พระวิทวัส ปภสฺสรญาโณ
กิตติศักดิ์ แท่งทอง
กนกวรรณ ประจันตะเสน

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบริหารและระดับการมีสํวนรํวมในการจัดการกลุ่ม
วิสาหกิจชุมชนของชุมชน ตําบลบึงพระ อําเมือง จังหวัดพิษณุโลก เพื่อศึกษาระดับป๓ญหาและการมีสํวนร่วมในการ
พัฒนาวิสาหกิจชุมชน ตําบลบึงพระ อําเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลกและ เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่สํงผลต่อการพัฒนากลุ่ม
วิสาหกิจชุมชน โดยใช้กระบวนการ PLC ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitive 
research) และการวิจัยปฎิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory action research : PAR) การเก็บรวบรวมข้อมูล
และการวิเคราะห์ข้อมูล ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง ครั้งนี้ คือ ประชาชนในชุมชน ตําบลบึงพระ อําเภอเมือง จังหวัด
พิษณุโลก โดยแบ่งกลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาจํานวน 3 กลุ่มได้แก่ กลุ่มประชาชนผู้ที่อาศัยอยูํในตําบลบึงพระ จํานวน 120 
คน กลุํมผู้นําชุมชน จํานวน 10คน และกลุ่มเจ้าหน้าที่ของภาครัฐและภาคเอกชน จํานวน 10 คน รวม 140 คน การ
วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา  ( Content Analysis) โดยถอดความข้อมูลที่ได้จากแบบบันทึกการสัมภาษณ์เชิงลึก ถอด
ความจากเครื่องบันทึกเสียง มาตรวจสอบอย่างมีระบบเกี่ยวกับหัวข้อที่ต้องการวิเคราะห์ที่ปรากฏอยู่ในส่วนตํางๆ 
ของการสัมภาษณ์เชิงลึกทั้งหมด และสรุปประเด็น  (Thematic Analysis) จากนั้นตรวจสอบความครบถ้วนของ
ข้อมูล ยืนยันข้อมูลที่ได้โดยใช้วิธีการตรวจสอบแบบเชื่อมโยงสามเส้า  ) Triangulationจัดหมวดหมูํข๎อมูลและแปล
อมูลโดยอยู่ในรูปการบรรยายความหมายข้อค้นพบที่สําคัญในการวิจัย นําเสนอข๎น(Description)  
ผลการวิจัยพบว่า 
(1) การบริหารและระดับการมีส่วนร่วมในการจัดการกลุ่มวิสาหกิจชุมชนของชุมชน ตําบลบึงพระ อํา
เมือง จังหวัดพิษณุโลก เพื่อสังเคราะห์และตรวจสอบรูปแบบการพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการชุมชน การพัฒนา
กลุ่มวิสาหกิจชุมชน โดยใช้กระบวนการ PLC ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ ด้วยการประเมินความเหมาะสมอยู่ใน
ระดับมาก มีคําเฉลี่ยเทํากับ 4.34 จึงเห็นได้ว่าควรนําประเด็นที่มีคําเฉลี่ยน้อยนําไปพัฒนารูปแบบดังกลําวเพื่อให้
สามารถนําไปใช้ในการทดลองต่อไปได้


(2) ด้านปัญหาพบว่าขาดวัตถุดิบ เครื่องมือการผลิตที่ทันสมัย ด้านโลจิสติกส์ด้านเทคโนโลยีมาช่วยใน
การดําเนินงานขาดทักษะแรงงาน ขาดการออกแบบฉลากผลิตภัณฑ์ที่ดึงดูดความสนใจของลูกค้า ด้านภาษาที่ยังไม่
สามารถนําเสนอผลิตภัณฑ์แต่ละครั้งของวิสาหกิจชุมชนสมุนไพรตําบลบึงพระ มีคุณภาพไม่เหมือนกัน ไม่สม่ําเสมอ
กรรมวิธีการผลิตไมํทันสมัยไม่สามารถแข่งขันในตลาดโลก ผู้ผลิตของกลุ่มก็เกรงว่าผลิตออกมาแล้วไม่สามารถหา
ตลาดได้ปัญหาที่ตามมาคือจากเดิมที่ผลิตแล้วขายเป็นตลาดเชิงรับจึงมีการปรับใหม่ให้เป็นตลาดเชิงรุกที่เกิดจากวง
สนทนาโดยใช้กระบวนการ PLC 
(3) การวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนากลุ่มวิสาหกิจชุมชน โดยใช้กระบวนการ PLC ชุมชนการ
เรียนรู้ทางวิชาชีพ ได้พัฒนารูปแบบการดําเนินกิจกรรมวิสาหกิจชุมชนสมุนไพรตําบลบึงพระโดยใช้ระบวนการ PLC 
สู่การเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนในการดําเนินงานดังนี้ 
(1 มีโอกาสเสวนาใคร่ครวญ (Reflective  dialogue) ระหว่างกันการเปิดกว้างให้มีการปฏิสัมพันธ์ในหมู่สมาชิกวิสาหกิจชุมชนมาก ขึ้น


(2ลดความรู้สึกโดดเดี่ยว (Derivatization) ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ของสมาชิกวิสาหกิจชุมชน 
( 3 การรวมกลุ่มเพื่อเน้นเรื่องการเรียนรู้ของสมาชิกวิสาหกิจชุมชนสู่การดําเนินกิจการ การรํวมมือร่วมใจกันในหมู่ผู้ประกอบ การ  
(4 การแลกเปลี่ยนในประเด็นที่เป็นคํานิยมและปทัสถานร่วม(Shared  values  and  norms) สู่การออกแบบฉลากของ
ผลิตภัณฑ์ที่ดึงดูดความสนใจและสามารถเชื่อมโยงให้ผู้บริโภคได้เห็นชัดเจนมากขึ้นวําสินค๎าจากกลุ่มวิสาหกิจชุมชน
สมุนไพรตําบลบึงพระ อําเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก นอกจากได้ผลิตภัณฑ์ที่มีเอกลักษณ์ของภูมิปัญญาดั้งเดิม และมี
คุณภาพในราคายุติธรรมแล้วเป็นอีกทางหนึ่งที่ช่วยสนับสนุนชาวบ้านที่ด้อยโอกาสให้สามารถพึ่งตนเองมีรายได้ใน
การช่วยเหลือครอบครัวเป็นการเพิ่มจุดขายไปยังกลุ่มเป้าหมายที่อยากสนับสนุนและกระจายรายได้ให้แก่คนในชุมชน 
และสมาชิกวิสาหกิจชุมชนมีโอกาสแสดงบทบาททั้งเป็นผู้ให้ข้อมูลและได้แสดงบทบาทการเป็นที่ปรึกษา (Advisor) 
การเป็นพี่เลี้ยง (Mentor) และการเป็นผู้เชี่ยวชาญ (Specialist) ก็ ในระหว่างที่ให้ความช่วยเหลือเพื่อนด้วยกัน ที่
เกิดจากบทบาทของการพัฒนางานโดยใช้กระบวนการชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ 

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

จรรยาภรณ์ พรหมคุณ. (2554). ศึกษาวิจัย และการปฏิบัติงานตามแผนกลยุทธ์ที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของ

ผู้ประกอบการส่งออกเสื้อผ้าสำเร็จรูป. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราช

มงคลธัญบุรี.

ธงพล พรหมสาขา ณ สกลนคร. (2553).“การพัฒนาองค์กรของผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดกลางและขนาด

ย่อมในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย”. ภาควิชาสารัตถศึกษา คณะศิลปศาสตร์.

มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

นงลักษณ์ ทองศรี. (2558). รูปแบบการจัดการของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนผลิตภัณฑ์ผ๎าไหมจังหวัดบุรีรัมย์ .

กรุงเทพมหานคร: สถาบันชุมชนท๎องถิ่นพัฒนา.

ศิริพร สัจจานันท์. (2559). ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจของค่าจ้างและตลาดแรงงาน ในประเทศไทยค.ศ. 1930

1995 นนทบุรี : สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

เสรี พงศ์พิศ. (2546). บทความวิสาหกิจชุมชน ทางเลือกของชุมชน. ค๎นเมื่อ 18 เมษายน 2562จาก

www.phongphit.com

Ferreira. Joao and Azevedo. Susana. (2007. November 09). Entrepreneurial Orientation as a main

Resource and Capability on Small Firm’s Growth. Retrieved May 2. 2009. from

http://mpra.ub.unimuenchen.de/5682/MPRApaperNo.5682.posted09.Novenber2007/16:57

Hargreaves. A. (2003). Teaaching in the knowledge society: Education in the age of insecurity.

New York: Teacher College Press.

Hargreaves. A. (2003). Teaching in the knowledge society: Education in the age of insecurity.

New York: Teacher College Press.

Harms. Rainer. (2009). A Multivariate Analysis of the Characteristics of Rapid Growth Firms.

Their Leaders. and Their Market. Journal of Small Business and Entrepreneurship.22(4). pp.429-454.

Hord. S. M. (1997). Professional Learning Communities: Communities of Continuous Inquiry

and Improvement (Internet). Southwest Educational Development Laboratory.

Senge. P. M.. N. Cambron-McCabe. T. Lucas. A. Kleiner. J. Dutton. & B. Smith. (2000). Schools That

Learn: A Fifth Discipline Fieldbook for Educators. Parents. and EveryoneWho Cares

about Education. New York: Doubleday.

Sergiovanni. T. (1994). Building community in schools. San Francisco. CA: Jossey Bass.

Sergiovanni. T. (1998). International Journal of Leadership in Education. Vol.1 No.1. P. 37.

Tabachnik. Barbara G. and Fidell. Linda S. (2007). Using Multivariate Statistics. (5th

ed.). New York:

Allyn and Bacon. Yamane. Taro. (1973). Statistics: an introductory analysis.

New York: Harper and Row.Fullan. M. (1999). Change Forces: The Sequel. London. Falmer Press.