การศึกษาเทคนิคการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของวัดพระธรรมกาย

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

พระวิจัย อิทธิโก (ชัยเจริญวรรณ)

บทคัดย่อ

การวิจัย เรื่องการศึกษาเทคนิคการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของวัดพระธรรมกาย มีวัตถุประสงค์ ๓
ประการ คือ ๑) เพื่อศึกษาหลักและวิธีการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในสมัยพุทธกาล ๒) เพื่อศึกษาวิธีการเผยแผ่
พระพุทธศาสนาของวัดพระธรรมกาย และ ๓) เพื่อศึกษาเทคนิคการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของวัดพระธรรมกาย
จากผลการวิจัยพบว่า พระพุทธเจ้า ได้ทรงวางระบบศึกษาไว้เป็นสามขั้นตอนคือ ๑. ขั้นปริยัติ เป็นการศึกษาพระ
ธรรมวินัย ให้มีความรู้ในพระธรรมคำสั่งสอน ของพระพุทธเจ้า รวมทั้งพระวินัย คือข้อบัญญัติต่าง ๆ ที่จะต้อง
ประพฤติ ให้มีความรู้ความเข้าใจอย่างถูกต้องถ่องแท้ เพื่อจะได้นำมาประพฤติปฏิบัติได้อย่างถูกต้องตรงทาง และยัง
สามารถแนะนำสั่งสอนผู้อื่น ให้มีความรู้ความเข้าใจในพระพุทธศาสนาที่ถูกต้อง ๒. ชั้นปฏิบัติ เป็นการนำเอาพระ
ธรรมวินัยที่ได้ศึกษามาจนรอบรู้ และเข้าใจถ่องแท้ดีแล้ว มาประพฤติปฏิบัติด้วยกาย วาจา และใจ และ ๓.ชั้น
ปฏิเวธ เป็นขั้นที่แสดงผลของการประพฤติปฏิบัติตามพระธรรมวินัยในระดับต่างๆ ในเรื่อง ต่างๆ ตามลำดับ จนถึง
ขั้นทำที่สุดแห่งทุกข์ อันเป็นจุดหมายสูงสุดในพระพุทธศาสนา วัดพระธรรมกายเป็นวัดในสังกัดมหานิกายของ
ประเทศไทย มีการตั้งเป้าหมายที่จะให้เป็นศูนย์กลางของพระพุทธศาสนาที่สำคัญแห่งหนึ่งของโลก โดยได้เริ่มต้นการ
เผยแผ่พระพุทธศาสนาอย่างเป็นรูปธรรมและเป็นระบบหลังจากการสร้างวัดขึ้นในปีพ.ศ. ๒๕๑๓ เดิมใช้ชื่อว่า ศูนย์
พุทธจักรปฏิบัติธรรม โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อมุ่งพัฒนาคนและศีลธรรมไปพร้อมๆ กันโดยมีแนวความคิดที่จะสร้างวัด
ให้เป็นวัด หมายถึง วัดที่สะอาด สงบ ร่มรื่น เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม สร้างพระให้เป็นพระ ซึ่งหมายถึง พระภิกษุ
ที่มีศีลาจารวัตรงดงาม เป็นที่ตั้งแห่งศรัทธา สร้างคนให้เป็นคนดี หมายถึง คนที่มีคุณธรรม มีความรับผิดชอบต่อ
ตนเองและหมู่คณะต่อสังคมและประเทศชาติ เทคนิคการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของวัดพระธรรมกายนั้น ในทาง
พระพุทธศาสนานั้นก็คือกระบวนการเรียนรู้ ขัดเกลากิเลสในใจตนและแสดงออกมาเป็นคุณธรรม เนื่องจากสภาพ ของสังคมมีความเปลี่ยนไปทำให้รูปแบบของการเผยแผ่พระพุทธศาสนาต้องขยายตัวมาสู่สื่อมวลชนเพื่อตอบสนอง
ความต้องการของผู้คนในสังคมสมัยใหม่ให้มากขึ้นโดยที่ลักษณะของการเผยแผ่พระพุทธศาสนาผ่านสื่อมวลชนนั้นมี งการเผยแผ่พระ
ปรากฏในหลายรูปแบบ เช่น สื่อสิ่งพิมพ์ สื่อผ่านดาวเทียม สื่ออินเตอร์เน็ต สื่อวิทยุ ฯลฯ นอกจากนี้วัดพระธรรมกาย
ยังมุ่งเน้นการอบรมทั้งภาคปริยัติและ ปฏิบัติ เน้นในเรื่องของความสะอาด ความสงบ ความร่มรื่น ร่มเย็น และมี
นโยบายหลักในการสร้างถาวรวัตถุ เพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ผู้ปฏิบัติ โดยเฉพาะเยาวชนของชาติ และจะช่วยถึง
ได้ห่างจากพ้นจากอบายมุขทั้งหลายทั้งปวงได้

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๙.

กรมการศาสนา พระราชบัญญัติและลักษณะการปกครองคณะสงฆ์, กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์การศาสนา,

2542.

นิตยา แก้วใส.การศึกษาบทบาทวัดพระธรรมกายในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเผยแผ่พระพุทธศาสนาไปทั่ว

โลก.กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติกระทรวงการศึกษาธิการ

พื้น ดอกบัว พระพุทธศาสนากับคนไทย, กรุงเทพมหานคร : ศิลปาบรรณาคาร, ๒๕๔๒.

พระพุทธศาสนากับสังคมปัจจุบัน. กรุงเทพมหานคร : กรมการศาสนา, ๒๕๑๒.

พระราชธรรมนิเทศ (ระแบบ จิตญาโณ), พุทธวิธีในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา กรุงเทพมหานคร พรศิวการพิมพ์,

๒๕๔๒.

พระราชวรมุนี (ประยุทธ์ ปยุตโต) เทคนิคการสอนของพระพุทธเจ้า, กรุงเทพมหานคร :มูลนิธิพุทธธรรม, ๒๕๓๑

มูลนิธิธรรมกาย. ๒๐ ปี วัดพระธรรมกาย, พิมพ์ครั้งที่ ๔. กรุงเทพมหานคร: ด่านสุทธาการพิมพ์, ๒๕๓๓.

วัดพระธรรมกาย. ๒๐ ปี วัดพระธรรมกาย. ปทุมธานี: มูลนิธิวัดพระธรรมกาย,๒๕๓๓.

รู้จักวัดพระธรรมกาย, ปทุมธานี: มูลนิธิวัดพระธรรมกาย, ๒๕๕๖.

“อยู่ในบุญ”.วารสารฉบับที่ ๑๓๑. ปทุมธานี: สภาธรรมกายสากล, ๒๕๕๖.

. พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) หลวงปู่วัดปากน้ำภาษีเจริญ ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย (มปท).

เสฐียรพงษ์ วรรณปก. พุทธวิธีสอนจากพระไตรปิฎก. กรุงเทพมหานคร : เพชรรุ่งการพิมพ์ จำกัด,๒๕๔๐.

พระมหาจิตติภัทร อจลธมฺโม (จันทร์คุ้ม). “การศึกษาบทบาทของพระอานนท์ในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา”

วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย,

๒๕๓๗.

พระมหาศรัญญู ปญฺญาธโร (นุชมิตร), “การศึกษาหลักการและวิธีการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสุธรรมยาน

เถระ (ครูบาอินทรรักษา)” วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลง

กรณราชวิทยาลัย, ๒๕๔๖.

พระมหาสุชญา โรจนญาโณ (ยาสุกแสง). “การศึกษาบทบาทของพระมหาโมคคัลลานะในการเผยแผ่

พระพุทธศาสนา” วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราช

วิทยาลัย, ๒๕๔๐.

สงกรานต์ ศรีตองอ่อน, “คำสอนเรื่องการสร้างบารมีของวัดพระธรรมกาย”. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต.

บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์วิทยาลัย, ๒๕๔๘.