ปัจจัยที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของพนักงานองค์การบริหารส่วนจังหวัดเลย

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

ชุมพร โสมาศรี
ธงชัย สิงห์อุดม
ศตวรรษ สงกาผัน

บทคัดย่อ

ประเทศไทยปกครองโดยระบอบประชาธิปไตยนับตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๔๗๕ ซึ่งการปกครองในระบบประชาธิปไตยนั้น จะมีการเมืองการปกครองระบอบประชาธิปไตยที่สมบูรณ์ได้ย่อมรับกันทั่วไปว่าการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนเป็นองค์ประกอบสาคัญอย่างยิ่งในระบอบประชาธิปไตยทั้งนี้เพราะการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตยตามคานิยามของอับราฮัมลินคอลน์ อดีตประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกานั้น หมายถึง การปกครองของประชาชนโดยประชาชนและเพื่อประชาชน คือ การปกครองที่มีอานาจสูงสุดเป็นของประชาชนเพราะประชาชนมีส่วนร่วมในการปกครองประเทศ


แต่ในทางปฏิบัติเป็นไปไม่ได้ที่ประชาชนทุกคนจะทาหน้าที่เป็นผู้ปกครองตนเองโดยตรง จึงต้องใช้ระบบตัวแทน โดยให้ประชาชนเลือกตั้งผู้แทนไปทาหน้าที่แทนตนเองแบบมีเงื่อนไขในระยะเวลาคราวละ๔ปีหากปฏิบัติหน้าที่ไม่ดีขาดประสิทธิภาพ ก็จะเลือกคนอื่นที่ดีกว่าในครั้งต่อไป ซึ่งการปกครองระบอบประชาธิปไตย ยึดหลักการสาคัญ ๖ ประการ คือ ๑) หลักอานาจอธิปไตยเป็นของประชาชนและการมีส่วนร่วมในการปกครองของประชาชน หมายความว่า อานาจสูงสุดในการปกครองประเทศเป็นของปวงชน การปกครองต้องเป็นของประชาชน และเพื่อประชาชน ๒) หลักเสียงข้างมากแต่คุ้มครองเสียงข้างน้อย หมายความว่า การตัดสินใจนโยบายสาคัญยึดถือเสียงข้างมากของส่วนใหญ่เป็นหลัก แต่ทั้งนี้ก็เพื่อคุ้มครองสิทธิของเสียงข้างน้อย ๓) หลักการปกครองโดยกฎหมาย หมายความว่า ประชาชนทุกคนต้องอาศัยกฎหมายเป็นเครื่องมือในการคุ้มครอง โดยที่ทุกคนได้รับความยุติธรรมภายใต้กฎหมายเดียวกัน ๔) หลักสิทธิและเสรีภาพ คือ ประชาชนได้รับการคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ ๕) หลักความเท่าเทียมกัน ถือว่าประชาชนทุกคนมีความเท่าเทียมกันในทุกโอกาสไม่เลือกปฏิบัติไม่แบ่งแยกเพศผิวศาสนาชนชั้น เรียกว่าไม่ลาเอียงเลือกที่รักมักที่ชัง ๖) หลักเหตุผล คือการฟังเหตุผลของกันและกัน เคารพความคิดเห็นของผู้อื่น

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิชาการ

การอ้างอิง

Jack C. Plano and Others, Political Science Dictionary (Illinois : The Dry Press, 1973),

p.147 อ้างใน ประทาน คงฤทธิศึกษากร, การปกครองท้องถิ่น พิมพ์ครั้งที่ 3 (กรุงเทพมหานคร

: สถาบันพัฒนบริหารศาสตร์, 2535) หน้า 6.

ชูวงศ์ ฉายะบุตร, การปกครองท้องถิ่นไทย พิมพ์ครั้งที่ 3 (กรุงเทพมหานคร : บริษัทพิฆเนศ พริ้นติ้ง

เซ็นเตอร์ จากัด, 2539), หน้า 28.

ชูศักดิ์ เที่ยงตรง, การบริหารการปกครองท้องถิ่นของไทย, (กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัย

ธรรมศาสตร์, 2518), หน้า 6-7.

ชูวงศ์ ฉายะบุตร, การปกครองท้องถิ่นไทย, หน้า 29., 32. ,30.

ประทาน คงฤทธิศึกษากร, การปกครองท้องถิ่น, หน้า 122-127. ,138.

[วัชชรา ไชยสาร, การมีส่วนร่วมในทางการเมืองกับการเมืองภาคประชาชน, (กรุงเทพมหานคร :

รัฐสภาสาร, ๒๕๔๕), หน้า ๔๔]

[ ประภัสสร ทองยินดี, “ประชาธิปไตย : แนวคิดและหลักการเบื้องต้น”, วารสารวิชาการมหาวิทยาลัย

อีสเทิร์นเอเชีย, ปีที่๕ ฉบับที่๓ (กันยายน-ธันวาคม ๒๕๕๘): ๑๑-๑๒.]

[จักษ์พันธ์ชูเพชร, การเมืองการปกครองไทย จากยุคสุโขทัยสู่สมัยทักษิณ ", พิมพ์ครั้ง ที่ ๕,

(กรุงเทพมหานคร : พั้นช์กรุฟ, ๒๕๔๙).]

(เวปไซ องค์การบริหารส่วนจังหวัดเลย: สภาพทั่วไปและข้อมูลพื้นฐาน: 2567 )

[ณรงค์ สินสวัสดิ์, การเมืองการปกครองของไทย, (กรุงเทพมหานคร : แพร่พิทยา, ๒๕๕๐), หน้า ๔๐ ]

[เสรี โกมลเปลิน, การใช้จ่ายเงินในการเลือกตั้งระดับท้องถิ่น, วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์,

(บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๔๑), หน้า ๔๑.]

[ Dahl, R. A, Modern Political Analysis, (New Jersey: Prentice-Hall, 1991), p. 116]

[บวรศักดิ์ อุวรรณโณ และ ถวิลวดีบุรีกุล, ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม, (กรุงเทพมหานคร : สถาบัน

พระปกเกล้า, ๒๕๔๘) หน้า ๑๑.]

[ Holman, C. B, The end of Limit on Money in Politics: Soft Money, (Brennan: NewYork

Press, 2000).]

[ อานันท์ ปันยารชุน, แนวคิดการทุจริตคอร์รัปชันในสังคมไทย, วารสารวิชาการสานักงาน

คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ, ปีที่ ๑ ฉบับที่ ๑ (มกราคม ๒๕๕๑)

: ๑๑-๑๒.]