แนวคิดการแก้ปัญหาน้ำท่วมตามแนวพระพุทธศาสนา

บทคัดย่อ

ปัญหาน้ำท่วมเป็นปัญหาทางธรรมชาติที่เคยเกิดขึ้น ที่กำลังเกิดขึ้นและจะเกิดขึ้นในอนาคต
ย่อมเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงได้ยากทำให้ปัญหาน้ำท่วมส่งผลกระทบไปยังมนุษย์ในเขตพื้นที่นั น ๆ ก็เพราะ
มนุษย์เป็นผู้สร้างการเปลี่ยนแปลงธรรมชาติส่วนธรรมชาติจึงพยายาบปรับเปลี่ยนเพื่อการดำรงอยู่เฉก
เช่นเดียวกันตามสภาพที่ควรจะเป็น ที่ผ่านมาการแก้ไขปัญหาน้ำท่วมที่มักไม่ประสบผลสำเร็จก็เพราะ
มนุษย์ส่วนน้อยเท่านั้นที่พยายามแก้ไข แต่ส่วนใหญ่ยังขาดเข้าไปร่วมกันแก้ไขหรือคนส่วนใหญ่ใน
สังคมนั้น ๆ ยังมองไม่เห็นปัญหาที่เกิดขึ้นหรือไม่มีช่องทางการเข้าร่วมหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องไม่เปิด
โอกาสให้กับคนส่วนใหญ่เข้ามาเกี่ยวข้องต่อปัญหาน้ำทำให้ปัญหายังคงดำรงอยู่เรื่อยไป แนวคิดทาง
พระพุทธศาสนาพยายามนำเสนอมุมมองและแนวทางแก้ไขผ่านตัวแปรที่สำคัญนั้นก็คือคนในสังคมที่
จะมองปัญหานั้นเป็นปัญหาส่วนรวมมิใช่ปัญหาส่วนบุคคลจึงต้องอาศัยประชาชนทุกคนเข้ามาร่วมกัน
แก้ไข เรียกว่า หลักอปริหานิยธรรม หลักธรรมที่แสดงถึงความเจริญในสังคม ได้แก่ 1)เมื่อมีการประชุม
รับทราบปัญหา ทุกคนเข้าร่วมประชุมปรึกษาหารือพร้อมกันหรือไม่ 2) เมื่อมีการประชุมทุกคนรับรู้
แนวทางการแก้ไขปัญหาหรือข้อตกลงร่วมกันโดยตลอดหรือไม่ 3) การกำหนดระเบียบแบบแผนข้อ
ห้ามและข้ออนุญาตสามารถปฏิบัติตามกันหรือไม่ หรือปรับเปลี่ยนกติกา และกฎหมายเพิ่มเติมโดยที่
ประชาชนไม่ทราบหรือไม่ 4) สังคมนั้นให้ความสำคัญกับผู้ผ่านประสบการณ์มาก่อน หรือให้เชื่อฟังผู้นำ
ในพื้นที่นั้น ๆ หรือไม่ 5)การดึงประชาชนทุกภาคส่วนได้อย่างครอบคลุมแล้วหรือไม่ โดยเฉพาะกลุ่ม
สตรีที่มีพลังและความเข้มแข็งในการแก้ไขปัญหา 6) ประชาชนให้ความเคารพต่อสิทธิ์ที่เคารพนับถือ
หรือไม่ หรือท าลายจุดเชื่อมโยงระหว่างความเชื่อกันธรรมชาติ และ7) ทุกคนเชื่อฟัง ให้ความเคารพต่อ
มีคุณธรรม และเป็นศูนย์รวมต่อก าลังใจของประชาชนหรือไม่