การจัดการสุขภาวะผู้สูงอายุเชิงพุทธบูรณาการของเทศบาลตำบลไชยสถาน อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาระดับการจัดการสุขภาวะผู้สูงอายุในเทศบาล
ตำบลไชยสถาน อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ 2) เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นต่อการจัดการ
สุขภาวะผู้สูงอายุในเทศบาลตำบลไชยสถาน อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ โดยจำแนกตามปัจจัยส่วน
บุคคล 3) เพื่อเสนอแนวทางการจัดการสุขภาวะผู้สูงอายุเชิงพุทธบูรณาการในเทศบาลตำบลไชยสถาน
อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ ระเบียบวิธีวิจัยเป็นแบบผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้การวิจัยเชิง
สำรวจจากประชากรกลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้สูงอายุที่มีอายุ 60 ปี ขึ้นไป จ านวน 302 คน โดยใช้สูตร
ค านวณขนาดกลุ่มตัวอย่างของ ทาโร่ ยามาเน่ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย
ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยวิธีสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 10
รูปหรือคน โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา สรุปเป็นความเรียง
ผลการวิจัยพบว่า
1. การจัดการสุขภาวะผู้สูงอายุของเทศบาลตำบลไชยสถาน อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่
ตามหลักภาวนา 4 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และเมื่อจำแนกเป็นรายด้าน พบว่า ด้านกายภาวนา
อยู่ในระดับมาก ด้านศีลภาวนา อยู่ในระดับมาก ด้านจิตภาวนา อยู่ในระดับมาก และด้านปัญญา
ภาวนา อยู่ในระดับมาก การจัดการสุขภาวะผู้สูงอายุของเทศบาลตำบลไชยสถาน อำเภอสารภี จังหวัด
เชียงใหม่ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อจำแนกเป็นรายด้าน พบว่า ด้านสุขภาวะทางกาย อยู่ในระดับมาก ด้านสุขภาวะทางสังคม อยู่ในระดับมาก ด้านสุขภาวะทางจิตใจ อยู่ในระดับมาก และด้าน
สุขภาวะทางปัญญา อยู่ในระดับมาก
2. ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นต่อการจัดการสุขภาวะผู้สูงอายุของเทศบาลตำบล
ไชยสถาน อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า ผลการเปรียบเทียบ
ความคิดเห็นต่อการจัดการสุขภาวะผู้สูงอายุของเทศบาลตำบลไชยสถาน อำเภอสารภี จังหวัด
เชียงใหม่ โดยภาพรวม จำแนกตามเพศ อาชีพ รายได้ สุขภาพ การออกกำลังกาย และกิจกรรมทาง
ศาสนาที่ปฏิบัติ ไม่ต่างกัน ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นต่อการจัดการสุขภาวะผู้สูงอายุของ
เทศบาลตำบลไชยสถาน อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ โดยภาพรวม จำแนกตามอายุ ต่างกัน อย่างมี
นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
3.ปัญหา อุปสรรคและข้อเสนอแนะการจัดการสุขภาวะผู้สูงอายุของเทศบาลตำบล
ไชยสถาน อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ พบว่า ด้านหลักภาวนา 4 ผู้สูงอายุมีโรคประจำตัว และ
ร่างกาย ไม่แข็งแรง จึงไม่สามารถออกกำลังกายได้มากเท่าที่ควร และไม่สามารถเข้าร่วมปฏิบัติ ธรรม
ได้ ฉะนั้น ควรจัดกิจกรรมการออกกำลังกายและการปฏิบัติธรรมภายในชุมชนให้ผู้สูงอายุ ด้าน
การจัดการสุขภาวะผู้สูงอายุ ผู้สูงอายุคิดว่าตนเองไม่มีความสามารถในการทำงานร่วมกับผู้อื่นได้
เพราะคิดว่ามีอายุมากขึ้น ร่างกายไม่แข็งแรง และไม่ได้รับการยอมรับจากสังคม เพราะเห็นว่าผู้สูงอายุ
ควรพักผ่อน จึงไม่สามารถถ่ายทอดความรู้ที่สั่งสมมาได้ ฉะนั้น ต้องสร้างความมั่นใจให้ผู้สูงอายุเข้ากับ
สังคมได้ และได้รับการยอมรับจากสังคมมากขึ้น
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
ฐิติวรรณ แสงสิงห์. (2557). “การศึกษาวิถีชีวิตของผู้สูงอายุตามหลักพุทธธรรม : กรณีศึกษาชุมชน
บ้านลือค าหาญ อ าเภอวารินช าราบ จังหวัดอุบลราชธานี”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตร
มหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ทัศมาวดี ฉากภาพ. (2564). “โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุการพัฒนาสุขภาวะผู้สูงอายุขององค์กร
ปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา”. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขา
รัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูภาวนาสังวรกิจ วิ.(สุวิทย์ สุวิชฺโช, ค ามูล). (2561). “การพัฒนาสุขภาวะองค์รวมส าหรับผู้สูงวัย
ตาม แนวพุทธจิตวิทยา”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาพุทธจิตวิทยา. บัณฑิต
วิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระปลัดนพดล หฏฺฐมโน (พลายแก้ว). (2557). “การพัฒนาเด็กตามหลักภาวนา 4 : กรณีศึกษาศูนย์
อบรมเด็กก่อนเกณฑ์วัดทุ่งครุ เขตทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตร
มหาบัณฑิต สาขาการพัฒนาสังคม. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราช
วิทยาลัย.
พระมหาไกรศร โชติปญฺโญ. (2557). “พระพุทธศาสนากับการส่งเสริมสุขภาวะทางจิตใจของผู้สูงอายุ
ในชุมชน”. รายงานการวิจัย. สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์ : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราช
วิทยาลัย วิทยาสงฆ์ล าพูน.
พระมหาสมคิด กมโล (มีสี). (2561). “การเสริมสร้างสุขภาวะผู้สูงอายุเทศบาลต าบลท่ามะขาม อ าเภอ
เมือง จังหวัดกาญจนบุรี”. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสน
ศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ร้อยตำรวจตรี อ าพล ใจคิด. (255๙). “การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุตามหลักภาวนา 4 ของ
เทศบาลนครระยอง จังหวัดระยอง”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสน
ศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วลัญช์ชยา เลิศรัชชาพันธุ์. (2560). “การส่งเสริมการจัดการสุขภาวะแบบองค์รวมเพื่อประชาชนของ
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภาคกลางตอนบน”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต
สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย