พระนางจามเทวีกับการสร้างความมั่นคงทางพระพุทธศาสนาในจังหวัดลำพูน
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทความเรื่อง พระนางจามเทวีกับการสร้างความมั่นคงทางพระพุทธศาสนาในจังหวัดลำพูน มี วัตถุประสงค์ 3 ประการ ได้แก่ 1. ศึกษาแนวคิดการสร้างความมั่นคงทางพระพุทธศาสนา 2. ศึกษา บทบาทของพระนางจามเทวีในฐานะบุคคลต้นแบบทางพระพุทธศาสนา และ 3. วิเคราะห์บทบาทของ พระนางจามเทวี ในการสร้างความมั่นคงทางพระพุทธศาสนา จังหวัดลำพูน การศึกษาครั้งนี้ เป็นการ วิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ด้วยการวิเคราะห์เอกสาร และการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-depth interview) จากผู้ทรงคุณวุฒิฝ่ายบรรพชิต คฤหัสถ์ จำนวน 16 รูป/คน
ผลการศึกษา พบว่า
การสร้างความมั่นคงทางพระพุทธศาสนา มีพัฒนาการมาตั้งแต่สมัยพุทธกาล แต่ละช่วง เวลา ที่เกิดเหตุการณ์ เป็นภาวะคุกคาม เป็นภัย ต่อพระพุทธศาสนาหลายรูปแบบ ทั้งภัยจากภายใน และภัย จากภายนอก เหตุการณ์ดังกล่าว ผู้นำฝ่ายศาสนจักรและฝ่ายอาณาจักร ได้ร่วมมือกันแก้ไขปัญหาต่างๆ ให้ผ่านพ้นมาได้ โดยเป้าหมายหลักสำคัญของการสร้างความมั่นทางพระพุทธศาสนา เพื่อธำรงรักษา พระธรรมวินัย ที่เป็นพุทธพจน์ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า และการสืบต่ออายุพระพุทธศาสนาให้คงอยู่ เป็นมรดกธรรมสำหรับการดำรงชีวิตของมวลมนุษยชาติ
การสร้างความมั่นคงทางพระพุทธศาสนาของพระนางจามเทวี กษัตริยาแห่งนครหริภุญชัย (จังหวัดลำพูนปัจจุบัน) พระนางฯ ได้ประพฤติปฏิบัติตนให้เป็นแบบอย่างที่ดีงาม ถือเป็นบุคคลต้นแบบ ทางพระพุทธศาสนาในฐานะอุบาสิกา พระนางฯ ใช้หลักธรรมสำคัญ ได้แก่ หลักเบญจศีล เบญจธรรม ส่งเสริมให้ประชาชนใช้เป็นหลักในการดำเนินชีวิต หลักทศพิธราชธรรม 10 หลักจักรวรรดิวัตร 12 และ หลักราชสังคหวัตถุ 4 เป็นหลักธรรมในการปกครองบ้านเมือง และใช้หลักทิศ 6 ในการปฏิบัติต่อบุคคล ที่เกี่ยวข้อง ถือเป็นหลักปฏิบัติที่สร้างความสมดุล สร้างความสุขในครอบครัว
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ไพโรจน์ ศุภทีปมงคล. (2548). “การศึกษาวิเคราะห์บทบาทของจิตตคหบดีอุบาสกที่ปรากฏในคัมภีร์ พระพุทธศาสนา”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิต วิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระวิเชียรบุรี สติสมฺปนฺโน. (2559). (ขวัญโพก). “การศึกษาบทบาทในการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา ของ พระเจ้าปเสนทิโกศล”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สุวิภา พงษ์ปวน. (2541). “การศึกษาเจดีย์ในจังหวัดลำพูน”. วิทยานิพนธ์ศิลปะศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร.