ปัญญาในมิติพุทธปรัชญา
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
ความรู้ถือว่าเป็นทรัพย์อันน่าปรารถนาของคนทั้งหลาย แต่ความรู้ของมนุษย์เกิดขึ้นได้ด้วยเหตุ สองประการ ประการที่หนึ่งความรู้เกิดจากการเรียนรู้ผ่านทางประสบการณ์และเกิดจากประสาทสัมผัส ความรู้ประเภทนี้เกิดมาจากอายตนะทั้งภายในและภายนอกที่เป็นบ่อเกิดแห่งความรู้ซึ่งเป็นความรู้ที่คน สามัญทั่วไปสามารถเรียนรู้ได้ ประการที่สองความรู้ที่เกิดขึ้นมาจากฝึกตนและอบรมตนจนเกิดเป็น ความรู้ที่เกิดจากประสบการณ์ทางใจ ซึ่งเป็นความรู้ที่ต้องอาศัยการฝึกอบรมทางใจ เป็นความรู้ที่อยู่ เหนือประสบการณ์และประสาทสัมผัสของความรู้สามัญทั่วไปและความรู้ชนิดนี้มีจุดมุ่งหมายปลายทาง สูงสุดคือรู้อริยสัจจะหรือรู้ความจริงอันประเสริฐอันจะนำไปสู่การหลุดพ้น
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
เดือน คำดี, ดร. (2534). พุทธปรัชญา. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2535). พระไตรปิฎกภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาเตปิฏกํ 2500. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
__________. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2532). พจนานุกรมศัพท์ปรัชญาอังกฤษ-ไทย. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์พริ้นติ้งกรุ๊พ จำกัด.
ทรงวิทย์ แก้วศรี. (บรรณาธิการ). (2532). มหาจุฬาฯ วิชาการ ปรัชญาบูรพทิศ. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์ พริ้นติ้งกรุ๊พ จำกัด.
บุญมี แท่นแก้ว. (2545). พุทธปรัชญาเถรวาท. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2550). ปรัชญากรีก บ่อเกิดภูมิปัญญาตะวันตก (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สยาม.