การศึกษาวิเคราะห์พระวินัยที่เกี่ยวกับสตรีในภิกขุปาติโมกข์

บทคัดย่อ

วิทยานิพนธ์เรื่องนี้เป็นการศึกษาวิจัยเฉพาะภาคเอกสาร มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับ สตรีในพระพุทธศาสนา 2) เพื่อศึกษาอาบัติที่เกี่ยวข้องกับสตรีในภิกขุปาติโมกข์ และ 3) เพื่อศึกษาวิเคราะห์แนวทาง ปฏิบัติที่เหมาะสมต่อสตรีของพระภิกษุในปัจจุบัน

จากการศึกษาพบว่า ในสังคมอินเดียสมัยก่อนพุทธกาล สตรีไม่มีสถานภาพเท่าเทียมกับบุรุษ เป็นมลทินต่อพิธีกรรม ต่อมาในสมัยพุทธกาล พระพุทธเจ้าได้ยอมรับสถานภาพและบทบาทของสตรีเทียบเท่าบุรุษ เช่น การ อนุญาตให้บวชเป็นภิกษุณี การเข้าร่วมกิจกรรมทางศาสนา เป็นต้น ในส่วนอาบัติที่เกี่ยวกับสตรีในภิกขุปาติโมกข์นั้น ปรากฏอยู่ในอาบัติ 3 กลุ่ม คือ ปาราชิก สังฆาทิเสส และปาจิตตีย์ สำหรับแนวทางปฏิบัติต่อสตรีที่เหมาะสมของภิกษุ คือการทำตามพระวินัยอย่างเคร่งครัด มีสำรวมระวังในอินทรีย์ 6 คือ ตา หู จมูก กาย และใจ ระมัดระวัง เมื่อต้อง สนทนากับสตรี มองสตรีให้เป็นเสมือนญาติของตน และการกำหนดอสุภกรรมฐานในร่างกายเพื่อไม่ให้เกิดกามราคะ ความมัวเมาในสตรี