การเสริมสร้างสมรรถนะเพื่อการมีส่วนร่วมของท้องถิ่น
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทความวิชาการเรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการเสริมสร้างสมรรถนะเพื่อการมีส่วนร่วมของท้องถิ่น ประกอบด้วยหัวข้อสำคัญ คือ (1) ความนำ (2) ความหมายและความสำคัญของการมีส่วนร่วมของประชาชน (3) แนวทางในการมีส่วนร่วมในการพัฒนาในปัจจุบัน (4) การเสริมสร้างสมรรถนะเพื่อการมีส่วนร่วมของท้องถิ่น และ (5) บทสรุป โดยหลักทั่วไปแล้ว การเสริมสร้างสมรรถนะเป็นการเพิ่มความสามารถของระบบเพื่อตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อม ด้วยการปรับปรุงระบบกระทำการให้มีคุณภาพและมีประสิทธิภาพ หรือพัฒนาท้องถิ่นให้มีความสามารถในการบริหารปกครอง หรือเปิดโอกาสให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมกับการบริหารการปกครองส่วนท้องถิ่นมากขึ้น เป็นต้น
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
ติน ปรัชญพฤทธิ์. การบริหารการพัฒนา: ความหมายเนื้อหาแนวทางและปัญหา. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546.
นิรันดร์ จงวุฒิเวศย์. กลวิธี แนวทาง วิธีการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในงานพัฒนาชุมชน. กรุงเทพมหานคร: ศักดิ์โสภาการพิมพ์, 2547.
พระธรรมปิฏก (ป.อ. ปยุตโต). การมีส่วนร่วมของผู้ปกครองในการจัดการศึกษาคณะสงฆ์. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2544.
เรืองวิทย์ เกษสุวรรณ. โลกาภิวัตน์กับท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: บพิธการพิมพ์, 2555.
ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร: บริษัท นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์ จำกัด, 2546.
อคิน ระพีพัฒน์. การมีส่วนร่วมของชุมชนในการพัฒนาชนบทในสภาพสังคมและวัฒนธรรมไทย. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล, 2527.
Beierle, Thomas C., and Cayford, Jerry. Democracy in practice: Public participation in environmental decision. Washington, D.C.: Resources for the Future, 2002.
Khan and McNiven. An introduction to political science. Illinois: The Dorsey Press, 1984.
McGee, Rosemary. Participating in development. In Kothari, Uma, and Minouge, Martinn. eds. Development theory practice. London: Macmillan Press, 2002.
Narayanasamy, N. Participatory rural appraisal: Principles, methods and application. California: Sage Publications, 2009.