การส่งเสริมประชาชนในการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ ในตำบลป่าพลู อำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูน

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาการส่งเสริมประชาชนในการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ 2) เพื่อเปรียบเทียบการส่งเสริมประชาชนในการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการประยุกต์ใช้หลักอปริหานิยธรรมกับการส่งเสริมประชาชนในการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ 4) เพื่อศึกษาแนวทางการประยุกต์ใช้หลักอปริหานิยธรรมกับการส่งเสริมประชาชนในการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ โดยดำเนินการในตำบลป่าพลู อำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูน ดำเนินการวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed Methods) ประชากรกลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ที่มีสิทธิเลือกตั้ง จำนวน 6,320 คน ใช้สูตรของ ทาโร่ มายาเน่ ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 376 คน การเก็บข้อมูลใช้แบบสอบถามและการสัมภาษณ์ จำนวน 8 รูป/คน

ผลการวิจัยพบว่า

ระดับความคิดเห็น ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.46) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า แต่ละด้านอยู่ในระดับปานกลาง ส่วนการจำแนกปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ, อาชีพ, รายได้และอปริหานิยธรรม ปฏิเสธสมมติฐานที่ตั้งไว้ ส่วนอายุ, การศึกษา ยอมรับสมมติฐานที่ตั้งไว้ สำหรับการส่งเสริมการวางแผน, การดำเนินการ, กระประเมินและรับผลประโยชน์และการประยุกต์ใช้หลักอปริหานิยธรรม ประชาชนได้เกิดทักษะชีวิตในการบริหารจัดการทรัพยากรป่าไม้ในเชิงอนุรักษ์ ดังนั้น องค์กรหรือหน่วยงานภาครัฐควรรณรงค์เผยแพร่ประชาสัมพันธ์ เพื่อสร้างจิตสำนึกให้ช่วยกันอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ เพื่อให้มีปัจจัยสี่ มีผลดีต่อการดำรงชีวิตของประชาชนอย่างยั่งยืนต่อไป