การมีส่วนร่วมของประชาชนในระบอบประชาธิปไตย
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การมีส่วนร่วมทางการเมืองเป็นรากฐานที่สำคัญของการปกครองระบอบประชาธิปไตยเนื่องจากระบบการ
ปกครองระบอบประชาธิปไตยสามารถตอบสนองและแก้ไขปัญหาความเดือนร้อนของประชาชน การมีส่วนร่วมใน
การเมืองยังเป็นเครื่องมือชี้วัดพัฒนาการทางการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตย ฉะนั้นแล้วประชาชนจึง
ต้องมีความรู้ความเข้าใจ และมีส่วนร่วมในการเมืองการปกครองระบอบประชาธิปไตย รู้ถึงสิทธิและหน้าที่ของตนใน
การเข้ามามีส่วนร่วมทางการเมืองเพื่อผลประโยชน์ของประเทศชาติและประชาชนเป็นสำคัญ พร้อมทั้งรัฐต้องส่งเสริม
ให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมทางการเมืองตามกระบวนการตามช่องทางที่กฎหมายบัญญัติให้เป็นรูปธรรม การมีส่วน
ร่วมทางการเมืองจึงถือเป็นตัวแปรสำคัญในการพัฒนาระบอบประชาธิปไตย
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
เกียรติขจร วัจนะสวัสดิ์. การมีส่วนร่วมของประชาชนต่อการด าเนินนโยบายของรัฐบาลด้านการบริการจัดหางาน.
กรุงเทพฯ : กองแผนงานและสารสนเทศ กรมการจัดหางาน กระทรวงแรงงาน, 2550.
เจมส์ แอล. เครย์ตัน. คู่มือการมีส่วนร่วมของประชาชน การตัดสินใจที่ดีกว่าโดยให้ชุมชนมีส่วนร่วม. แปลโดย ศ.
นพ.วันชัย วัฒนศัพท์, ดร.ถวิลวดี บุรีกุล, ผศ.ดร.เมธิศา พงษ์ศักดิ์ศรี. ขอนแก่น : โรงพิมพ์ศิริภัณฑ์ ออฟเซ็ท,
2551.
คะนึงนิจ ศรีบัวเอี่ยม และคณะ. แนวทางการเสริมสร้างประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วมตามรัฐธรรมนูญแห่ง
ราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 : ปัญหา อุปสรรค และทางออก. กรุงเทพฯ : ธรรมดาเพลส, 2545.
ถวิลวดี บุรีกุล. พลวัตรการมีส่วนร่วมของประชาชน : จากอดีตจนถึงรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
พุทธศักราช 2550. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : บริษัท เอ.พี.กราฟิค ดีไซน์และการพิมพ์ จำกัด, 2552.
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ และถวิลวดี บุรีกุล. ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม (Participatory Democracy). กรุงเทพฯ
: สถาบันพระปกเกล้า, 2548.
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ และคณะ. รายงานการศึกษา เรื่อง การมีส่วนร่วมของประชาชนในกระบวนการนโยบาย
สาธารณะ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : บริษัท เอ.พี.กราฟฟิค ดีไซน์และการพิมพ์ จำกัด, 2554.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550.