การเมือง : ปัจจัยความเสื่อมและความเจริญของพระพุทธศาสนาในประเทศเวียดนาม
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การเมืองเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับพันกับอำนาจและการปกครอง ไม่ว่าสภาวการณ์ใดหรือสถาบันใด หากมีการ
ต่อสู้แข่งขันกัน เพื่อแสวงหาอำนาจที่เหนือกว่ากันแล้ว ก็เป็นการเมืองทั้งสิ้น การเมืองจึงเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตมนุษย์
และเป็นสิ่งที่ดีงาม เป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ของการปกครอง ซึ่งสามารถศึกษาและเรียนรู้ได้เช่นเดียวกับศิลปะและ
ศาสตร์สาขาอื่นที่มีอยู่ในโลก นอกจากนั้นการเมืองยังเป็นปัจจัยที่ส่งผลต่อความรุ่งเรื่องและความเสื่อมของ
พระพุทธศาสนา โดยเฉพาะประเทศเวียดนามถือเป็นประเทศที่นับถือพระพุทธศาสนาประเทศหนึ่ง จาก
ประวัติศาสตร์ของพระพุทธศาสนาในเวียดนามความเจริญและความเสื่อมของพระพุทธศาสนา มาจากปัจจัยสำคัญ
ได้แก่ ปัจจัยด้านผู้นำการปกครองของประเทศ ปัจจัยด้านนโยบายของประเทศในการสนับสนุนการดำเนินการ
กิจกรรมพระพุทธศาสนา ปัจจัยด้านความเป็นเอกภาพของคนในชาติในการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาและปัจจัยด้าน
การนำหลักธรรมคำสอนทางพระพุทธศาสนามาใช้ในวิถีชีวิตของประชาชนและผู้นำประเทศ
นอกจากนั้นแล้ว หลักธรรมทางพระพุทธศาสนามีความสำคัญต่อการปกครองประเทศของผู้นำ เนื่องจาก
นักปกครองเป็นผู้ที่มีอำนาจในการปกครอง สามารถจะออกกฎระเบียบและนโยบายต่าง ๆ เพื่อบริหารประเทศเพื่อให้
มีการพัฒนาทั้งในด้านกายภาพและทางจิตใจ หลักธรรมสำหรับนักปกครองที่สำคัญอันได้แก่ พรหมวิหาร 4 อคติ 4
ราชสังคหวัตถุจักรวรรดิวัตร อปริหานิยธรรม และทศพิธราชธรรม
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
เขียน ธีระวิทย์, เวียดนาม: สังคม เศรษฐกิจ ความมั่นคง การเมือง และการต่างประเทศ,กรุงเทพมหานคร:
สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2542.
จำนงค์ ทองประเสริฐ, ประวัติพุทธศาสนาในเอเชียอาคเนย์, (พิมพ์ครั้งที่3).กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ดวงแก้ว,
2554.
ปรีชา ช้างขวัญยืน, ทรรศนะทางการเมืองของพระพุทธศาสนา, กรุงเทพมหานคร:มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราช
วิทยาลัย , 2550.
พ ระพุทธศ าสน าในป ระเทศเวียดน าม , ค้นห าเมื่อวันที่ 20 มิถุน ายน 2563 แหล่งข้อมูล (ออนไลน์)
พระปลัดระพิน พุทธิสาโร, พุทธศาสนาเถรวาท : อัตลักษณ์ ชาติพันธุ์ และการคงอยู่ของ “ขะแมร์ กรอม” ใน
เวียดนาม Theravada Buddhism: Identity, Ethnic, Retention of “Khmer’s Krom” in Vietnam.
วารสารโพธิวิจัย [โพธิวิชชาลัย] มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ 2560. http://gps.mcu.ac.th/wpcontent/uploads/2013/02/11004-32450-1-SM-1.pdf
พระมหาดาวสยาม ปญฺญาวชิโร, พระพุทธศาสนาในเวียดนาม-Buddhism in Vietnam. กรุงเทพ ฯ : เม็ดทรายพ
ริ้นติ้ง, 2557.
พระเทพเวที (ปอ.ปยุตฺโต), พุทธธรรม, กรุงเทพมหานคร:มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย , 2555
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต), พระพุทธศาสนาในเอเชีย, กรุงเทพ ฯ : ธรรมสภา, 2555.
มนธิรา ราโท, ภาพสะท้อนทางสังคมและวัฒนธรรมจากนิทานพื้นบ้านภาคใต้ของเวียดนาม,วารสารศิลปศาสตร์
มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี(ฉบับพิเศษ) พิพิธทัศนาภาษาและวัฒนธรรมเวียดนาม. 2556.
ยุกติ มุกดาวิจิตร, เวียดนามที่ไม่ใช่มังกรน้อย: อ่านประวัติศาสตร์เวียดนามผ่านพื้นผิวของอดีต.วารสารศิลป ศาสตร์
มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี(ฉบับพิเศษ) พิพิธทัศนาภาษาและวัฒนธรรมเวียดนาม 2556.
อุทัย เอกสะพัง,พระพุทธศาสนาในประเทศเวียดนาม, สืบค้นเมื่อ 20 มิถุนายน 2563 แหล่งข้อมูล (ออนไลน์)
http://prapirod.blogspot.com/2011/07/blog-post_1471.html (11 กรกฎาคม พ.ศ. 2554)