วิเคราะห์อกุศลกรรมที่นำสัตว์ไปเกิดเป็นเปรตในพระพุทธศาสนาเถรวาท

บทคัดย่อ

งานวิจัยเรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์ 3 ข้อคือ 1) เพื่อศึกษาอกุศลกรรมในพระพุทธศาสนา เถรวาท 2) เพื่อศึกษาแนวคิดเรื่องเปรตในพระพุทธศาสนาเถรวาท 3) เพื่อวิเคราะห์อกุศลกรรมที่นำสัตว์ไปเกิดเป็นเปรต งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงเอกสาร และทำการวิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า อกุศลกรรม คือการกระทำชั่วประกอบด้วยโลภะ โทสะ โมหะเป็นพื้นฐานกิเลสทั้ง 3 นี้เป็นที่เกิดของความชั่ว ซึ่งอกุศลกรรมแสดงออกมาทางทวารทั้ง 3 ได้แก่ กายทวาร วจีทวาร และมโน ทวาร เรียกว่า อกุศลกรรมบถ 10 จำแนกเป็น กายกรรม 3 (ฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดในกาม) วจีกรรม 4 (พูดเท็จ พูดส่อเสียด พูดเพ้อเจ้อ พูดคำหยาบ)มโนกรรม 3 (ความโลภอยากได้ของเขาพยาบาทปองร้าย เห็นผิดจากครองธรรม)เป็นเหตุชักนำให้ไปสู่ทุคติ และโดยเฉพาะไปเกิดเป็นเปรตได้คำว่า เปรต มีความหมายที่ใช้อยู่ในพระพุทธศาสนา 2 ประการ ได้แก่ 1. หมายถึง บุคคลที่ล่วงลับจากโลกนี้ไปสู่ปรโลกอาจจะไปเกิดในสุคติ หรือ ทุคติ ก็ได้ 2. หมายถึง บุคคลที่ตายแล้วไปเกิดเป็นเปรต ในพระพุทธศาสนาจำแนกเปรตออกเป็นหลายชนิด ในอกุศลกรรมบถ 10 ประการ ที่นำสัตว์ให้ไปเกิดเป็นเปรต 4 ประเภท โดยเฉพาะมีดังนี้ 1) การขโมยของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ทำให้ไปเกิดเป็น ปรทัตตุปชีวิกเปรต 2) การไม่ให้ทาน ไม่รักษาศีล ทำให้ไปเกิดเป็น ขุปปีปาสิกเปรต 3) ฆ่าสัตว์ และการลัก ขโมย ทำให้ไปเกิดเป็น นิชฌามตัณหิกเปรต และ 4) ทำทั้งกรรมดีและชั่วมาพอๆกัน ทำให้ไปเกิดเป็น กาลกัญจิกเปรต ดังนั้น เปรตเกิดจากผลกรรมชั่วของบุคคลและต้องทุกข์ทรมานด้วยกรรมของตนเองที่ ได้ทำไว้ในโลกมนุษย์