สภาพและปัญหาการดำเนินงานวิชาการของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 2
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มิวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาการดำเนินงานวิชาการของโรงเรียน สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 2 และเพื่อเปรียบเทียบสภาพและปัญหาการดำเนินงาน วิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 2 จำแนกตามตำแหน่งหน้าที่ ระดับการศึกษา ประสบการณ์ในการทำงาน และขนาดของสถานศึกษา ประชากร ได้แก่ ข้าราชการครูและบุคลากร ทางการศึกษาในโรงเรียนของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 2 ปี การศึกษา 2559 รวมทั้งสิ้น 1,625 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางเครจซี่และมอร์แกน (Krejcie & Morgan) ได้กลุ่มตัวอย่างทั้งสิ้น 280 คน แบ่งเป็น ผู้บริหารโรงเรียน 35 คน และครูผู้สอน 245 คน เครื่องมือที่ใช้ใน การเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.981 สถิติที่ ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test for Independent samples) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One way ANOVA) ด้วยสถิติเอฟ (F-test) และการทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ โดยวิธีการของเชฟเฟ่ (Scheffé)
ผลการวิจัยพบว่า
1. สภาพการดำเนินงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 2 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (XX = 4.02) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าอยู่ในระดับมากทุกด้าน ส่วน ปัญหาการดำเนินงานวิชาการของโรงเรียนโดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (X = 2.93) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าอยู่ในระดับปานกลางทุกด้าน
2. ผลการเปรียบเทียบสภาพการดำเนินงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 2 จำแนกตามตำแหน่งหน้าที่ ทั้งโดยภาพรวมและรายด้าน พบว่า ไม่แตกต่างกัน ส่วน ปัญหาการดำเนินงานวิชาการของโรงเรียน จำแนกตามตำแหน่งหน้าที่โดยภาพรวม ไม่แตกต่างกัน แต่เมื่อพิจารณา เป็นรายด้าน พบว่า ด้านการพัฒนาระบบการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05
3. ผลการเปรียบเทียบสภาพการดำเนินงานวิชาการ จำแนกตามระดับการศึกษา โดยภาพรวม แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า มี 3 ด้านที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ .01 ได้แก่ การวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา การพัฒนาระบบการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา และการส่งเสริมความรู้วิชาการแก่ชุมชน ขณะที่ด้านการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนปัญหาการดำเนินงานวิชาการของโรงเรียน จำแนกตามระดับการศึกษา โดยภาพรวมและรายด้าน ไม่ แตกต่างกัน
4. ผลการเปรียบเทียบสภาพการดำเนินงานวิชาการของโรงเรียน จำแนกตามประสบการณ์ในการทำงาน พบว่าโดยภาพรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า มี 7 ด้านที่ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ได้แก่ การพัฒนากระบวนการเรียนรู้ การวัดผล ประเมินผลและ เทียบโอนผลการเรียน การวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา การพัฒนาสื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยีทางการศึกษา การพัฒนาแหล่งเรียนรู้ การแนะแนวการศึกษา และการประสานความร่วมมือในการพัฒนาวิชาการกับสถานศึกษาอื่น และมี 3 ด้านที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 คือ การพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา การนิเทศ การศึกษา และการส่งเสริมความรู้วิชาการแก่ชุมชน ส่วนอีก 2 ด้านที่เหลือไม่แตกต่างกัน คือ การพัฒนาระบบการ ประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา และการส่งเสริมและสนับสนุนงานวิชาการแก่บุคคล ครอบครัว องค์กร หน่วยงาน และสถาบันที่จัดการศึกษา ส่วนปัญหาการดำเนินงานวิชาการของโรงเรียน จำแนกตามประสบการณ์ในการทำงาน โดยภาพรวม ไม่แตกต่างกัน เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า มี 2 ด้าน ได้แก่ ด้านการพัฒนาระบบประกันคุณภาพ ภายในสถานศึกษาและด้านการประสานความร่วมมือในการพัฒนาวิชาการกับสถานศึกษาอื่น ที่แตกต่างกันอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
5. ผลการเปรียบเทียบสภาพการดำเนินงานวิชาการของโรงเรียน จำแนกตามขนาดของสถานศึกษา โดย ภาพรวมและรายด้าน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ส่วนปัญหาการดำเนินงานวิชาการของ โรงเรียน จำแนกตามขนาดของสถานศึกษา โดยภาพรวม แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า มี 2 ด้านแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ได้แก่ การส่งเสริมความรู้ วิชาการแก่ชุมชน และ การประสานความร่วมมือในการพัฒนาวิชาการกับสถานศึกษาอื่น และมี 2 ด้านที่ไม่แตกต่าง กัน ได้แก่ การพัฒนาระบบการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา และการส่งเสริมและสนับสนุนงานวิชาการแก่ บุคคล ครอบครัว องค์กร หน่วยงานและสถาบันที่จัดการศึกษา ส่วนอีก 8 ด้านที่เหลือ พบว่าแตกต่างกันอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กุลทรัพย์ นนทบท. (2556). สภาพการดำเนินงานวิชาการของโรงเรียนประถมศึกษาในเขตตำบลหนองขมาร อำเภอคูเมือง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 4. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. (การบริหาร การศึกษา), กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ
จันทรานี สงวนนาม. (2551). ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารสถานศึกษา, พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: บุ๊ค พอยท.
จุไร ลักษณ์โกมล. (2548). สภาพและปัญหาการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขต พื้นที่การศึกษาสิงห์บุรี, วิทยานิพนธ์ ค.ม. (การบริหารการศึกษา), ลพบุรี: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพตรี.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2544). การวิจัยเพื่อการเรียนรู้, กรุงเทพมหานคร: ทิปพับลิเคชั่น
นคเรศ ศรีเกื้อกูล. (2559). สภาพการดำเนินงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษา เขต 28. วิทยานิพนธ์ ค.ม. (การบริหารการศึกษา), สารคาม: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
นิพนธ์ กินาวงษ์. (2526). หลักการเบื้องต้นเกี่ยวกับกับการบริหารโรงเรียน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์พิฆเณศ.
ประพันธ์ เม้าเวียงแก. (2548). การบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเลยเขต 2. วิทยานิพนธ์ ค.ม. เลย: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.
พิมพ์อร สดเอี่ยม. (2557). สถิติสำหรับการวิจัยทางการบริหารการศึกษา. เลย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราช วิทยาลัย วิทยาเขต ศรีล้านช้าง จังหวัดเลย.
มโนรา อามาตย์ทัศน์. (2553). สภาพปัญหาการบริหารวิชาการในโรงเรียนอำเภอภูพาน สำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาสกลนคร เขต 1. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. (การบริหารการศึกษา), ชลบุรี: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
รัตนา กาญจนพันธุ์. (2536). การบริหารสถานศึกษา. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ศิริวรรณ รัตนการุณจิต. (2554). สภาพและปัญหาการดำเนินงานวิชาการของครูโรงเรียนประถมศึกษาสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่- การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1. วิทยานิพนธ์ ค.ม. (การบริหาร การศึกษา), กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.
กระทรวง.ศึกษาธิการ (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2 พ.ศ.2545พร้อมกฎกระทรวงที่เกี่ยวข้องและพระราชบัญญัติการศึกษาภาคบังคับ พ.ศ. 2545). กรุงเทพมหานคร: องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์
กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง ให้ใช้มาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อการประกัน คุณภาพภายในของสถานศึกษา. (ลงวันที่ 11 ตุลาคม 2559). แหล่งที่มา: สำนักทดสอบทางการศึกษา. เข้าถึง ได้จาก http://bet.obec.go.th/index/wp-content/uploads/dlm_uploads/2016/10/ Ministry-of-education-Announcement-11_10_2016-1.pdf (11 มกราคม 2559)
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 2. (2557). รายงานคุณภาพการจัดการศึกษา ประจำปี 2557. หนองบัวลำภู: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 2
สำนักวิชาการ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2558). สาระสังเขปประเด็นการปฏิรูปประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร
สุลัดดาวัลย์ อัฐนาค. (2559). สภาพและปัญหาการบริหารงานวิชาการในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3. วิทยานิพนธ์ ค.ม. (บริหารการศึกษา). อุบลราชธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
อภิรดา มีเดช. (2559). การศึกษาไทยแก้ได้ ในชาตินี้! (25 พฤศจิกายน 2559). แหล่งที่มา: เวย์แม็กกาซีน เข้าถึงได้จาก https://waymagazine.org/education-prawit/ (26 พฤศจิกายน 2559)