พฤติกรรมศาสตร์ : แนวทางเสริมสร้างและพัฒนาพฤติกรรมการทำงานอย่างมีจริยธรรมของข้าราชการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ คือ 1) เพื่อ ต้องการอธิบายแนวคิดพฤติกรรมศาสตร์กับการวิเคราะห์พฤติกรรมการทำงานอย่างมีจริยธรรม และ 2) เพื่อค้นหาตัวแปรทางด้านพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการเสริมสร้างและพัฒนาพฤติกรรมการทำงานอย่างมีจริยธรรม
ผลการค้นคว้าเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องพบว่า แนวคิดทางด้านพฤติกรรมศาสตร์ที่สามารถอธิบายพฤติกรรมการทำงานอย่างมีจริยธรรม คือ รูปแบบปฏิสัมพันธ์นิยม และทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคม ซึ่งสาเหตุของพฤติกรรมการทำงานอย่างมีจริยธรรมจากแนวคิดดังกล่าว สามารถแบ่งปัจจัยออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ 1) กลุ่มปัจจัยจิตลักษณะ และ 2) กลุ่มปัจจัยทางสังคมโดยตัวแปรทางด้านพฤติกรรมศาสตร์ที่สามารถนำไปจัดกระทำโปรแกรมเพื่อการเสริมสร้างและพัฒนาพฤติกรรมการทำงานอย่างมีจริยธรรมของข้าราชการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประกอบด้วย ตัวแปรกลุ่มทางสังคม ประกอบด้วย ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรม การเห็นแบบอย่างที่ดีจากเพื่อนร่วมงาน ส่วนตัวแปรกลุ่มจิตลักษณะ ประกอบด้วย สมรรถนะเชิงจริยธรรม ลักษณะมุ่งอนาคตควบคุมคน ความจงรักภักดีต่อองค์กร และเจตคติที่ดีต่อพฤติกรรมการทำงานอย่างมีจริยธรรม ซึ่งการเสริมสร้างและพัฒนาพฤติกรรมการทำงานอย่างมีจริยธรรมเพื่อให้เกิดความยั่งยืนนั้นต้องสร้างให้ข้าราชการมีเจตคติที่ดีต่อพฤติกรรมการทำงานเป็นสำคัญ เพราะเมื่อข้าราชการมีเจตคติที่ดีต่อพฤติกรรมการทำงานอย่างมีจริยธรรมแล้วจะส่งผลต่อพฤติกรรมที่คงทนในระยะยาว
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
โกวิทย์ พวงงาม. แนวทางการพัฒนาและเสริมสร้างกลไกการป้องกันทุจริตในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: บริษัท มิสเตอร์ก๊อปปี้ (ประเทศไทย) จำกัด, 2550.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. ทฤษฎีต้นไม้จริยธรรมสำหรับคนไทย การวิจัยและประยุกต์, เอกสารฉบับพิเศษในวันครบรอบปีที่ 33 สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2539.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. ทฤษฎีต้นไม้จริยธรรมการวิจัยและการพัฒนาบุคคล, พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543.
ภัทรพร ศิริกาญจน. ความรู้พื้นฐานทางศาสนา. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2535.
ลิขิต ธีรเวคิน. แนวปฏิบัติตนของข้าราชการในยุคสมัยแห่งการปรับปรุงบริการภาครัฐเพื่อประชาชน. กรุงเทพมหานคร: ฟอร์แมทพริ้นติ้ง จำกัด, 2539.
วิลาสลักษณ์ ชัววัลลี. การถ่ายทอดทางสังคมเพื่อเตรียมบุคคลเข้าสู่การทำงาน, เอกสารประกอบการบรรยายพิเศษวิชาสัมมนาการวิจัยเยาวชนจิตวัฒนา. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์, 2544.
อ้อมเดือน สดมณีและคณะ. ปัจจัยเชิงบูรณาการที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการทำงานอย่างมีจริยธรรมของแกนนำชุมชนในภาคกลาง: การศึกษาระยะที่หนึ่ง. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2553.
Bandura Albert. Social Foundation of Thought and Action: A Social Cognitive Theory. Englewood Cliffs: Prentice–Hall, 1985.
Brown, M. E.; & Treviño, L. K. Ethical Leadership: A Review and Future Directions. The Leadership Quarterly, 2005.
Laaksoharju M. Ethical Competence: As a Skill to Choose Right. Uppsala, Sweden: Uppsala University, 2011.
Luthans, F.; & Avolio, B. Authentic Leadership: A Positive Development Approach. San Francisco: Berrett-Koehler, 2003.
Robbins S. P. Organizational Behavior. 9th ed. Upper Saddle River, NJ.: Prentice-Hall, 2001.