วิเคราะห์ไทยแลนด์ 4.0 : โมเดลพัฒนาเศรษฐกิจของรัฐบาลชุดปัจจุบัน
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
โมเดลการพัฒนาเศรษฐกิจของรัฐบาลชุดปัจจุบัน คือการเปลี่ยนผ่านจากการเน้นการพัฒนาเศรษฐกิจประเภทอุตสาหกรรมหนักไปสู่การสร้างนวัตกรรมตามนโยบายของรัฐในรูปแบบโมเดลเศรษฐกิจไทยแลนด์ 4.0 (Thailand 4.0) เป็นการออกนโยบายตามกระแสหลักของเศรษฐกิจโลกที่จะเน้นการสร้างนวัตกรรม เทคโนโลยี และเป็นแนวทางการพัฒนาประเทศเพื่อที่จะก้าวข้ามผ่านกับดักประเทศทั้ง 3 โดยการเสริมความเข้มแข็งของเศรษฐกิจภายในประเทศ ผ่านกลไกของ 18 กลุ่มจังหวัดและ 77 จังหวัด เพื่อกระจายทรัพยากร ความเจริญ ความมั่งคั่ง และโอกาสลงไปสู่ระดับพื้นที่ เพื่อโจทย์การพัฒนาขีดความสามารถในการแข่งขันพร้อมกับการลดความเหลื่อมล้ำ มีโครงสร้างพื้นฐานและระบบตลาดรองรับ ในระดับชุมชน ระดับจังหวัด ระดับภาค และระดับประเทศ มุ่งพัฒนาไทยให้เป็นไทยแลนด์ 4.0 (Thailand 4.0) และเดินหน้าตามโมเดลพัฒนาเศรษฐกิจ ตามแผนยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี ด้วยการสร้างความเข้มแข็งจากภายใน ควบคู่ไปกับการเชื่อมโยงกับประชาคมโลก ตามแนวคิด “ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง” โดยขับเคลื่อนผ่านกลไก “ประชารัฐ” ไปสู่ความมั่นคง มั่งคั่ง และยั่งยืน
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กองบริหารงานวิจัยและประกันคุณภาพการศึกษา. Thailand 4.0 โมเดลขับเคลื่อนประเทศไทยสู่ความมั่งคั่ง มั่นคง และยั่งยืน. พะเยา: มหาวิทยาลัยพะเยา. 2559.
ชนินทร เพ็ญสูตร. “ประเทศไทย 4.0 บริบททางเศรษฐกิจ และการเมือง”. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์. ปีที่ 8 ฉบับที่ 1 มกราคม-มิถุนายน 2560.
พระพรหมบัณฑิต (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). “มจร 4.0 ในยุคประเทศไทย 4.0”. ใน รวมบทความวิชาการพระพุทธศาสนา ปรัชญา บูรณาการกับศาสตร์สมัยใหม่. รวบรวมจัดพิมพ์โดย พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 2560.
สินธะวา คามดิษฐ์. การศึกษาไทย 4.0 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา (ประเทศไทย 4.0 การศึกษาไทย 4.0). พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2559.
สมภพ ทองปลิว และคณะ. “ปัจจัยที่มีผลต่อการจ้างงานของสถานประกอบกิจการในเขตกรุงเทพและปริมณฑล ยุค 4.0”. ใน รวมบทความวิชาการ การประชุมวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรมระดับชาติ ครั้งที่ 10. รวบรวมจัดพิมพ์โดย คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ. 2560.
วิชาญ ชัยอ่อน. Academic Focus ประเทศไทย 4.0. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://dl.parliament.go.th/Handle/lirt/493129. [6 กุมภาพันธ์ 2561].
พงศ์พิพัฒน์ บัญชานนท์. วิเคราะห์ ไทยแลนด์ 4.0 : วิสัยทัศน์ชาติ ที่ยังขาดรายละเอียด. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.bbc.com/thai/thailand-38527250. [5 กุมภาพันธ์ 2561].
โพยม จันทร์น้อย. การศึกษา 4.0. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.manager.co.th/QOL/viewnews.aspx?NewsID=9600000025195. [6 กุมภาพันธ์ 2561].
สุดปฐพี เวียงสี. ประเทศไทย 4.0 โมเดลพัฒนาเศรษฐกิจใหม่. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.sudpatapee.com/index.php/2014-08-15-15-18-27/item/176-4-0. [5 กุมภาพันธ์ 2561].
Davis, Joe C. and Gonzalez, Jorge G. Scholarly Journal Articles about the Asian Tiger Economies: Authors, Journals and Research Fields, 1986–2001. Asian-Pacific Economic Literature. 17 (2). 2003.
Sarel, Michael. Growth in East Asia: What we can and what we cannot infer (Vol. 1). International Monetary Fund. 1996.