การปริวรรตและวิเคราะห์รูปแบบการปกครองบ้านเมืองจากคัมภีร์ตำนานเมืองพะเยา ฉบับวัดศรีโคมคำ
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง การปริวรรตและวิเคราะห์รูปแบบการปกครองบ้านเมืองจากคัมภีร์ตำนานเมืองพะเยา ฉบับวัดศรีโคมคำ มีวัตถุประสงค์เพื่อปริวรรตคัมภีร์ตำนานเมืองพะเยาฉบับวัดศรีโคมคำ เพื่อศึกษาวิเคราะห์หลักการปกครองบ้านเมืองและหลักพุทธธรรมด้านการปกครองบ้านเมืองที่ปรากฏในคัมภีร์ตำนานเมืองพะเยา และเพื่อศึกษาวิเคราะห์รูปแบบและหลักการปกครองบ้านเมืองเชิงบูรณาการ การดำเนินการศึกษาวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการปริวรรตเอกสารคัมภีร์ตำนานเมืองพะเยา ฉบับวัดศรีโคมคำ จำนวน 1 ผูก วัสดุที่ใช้จาร ได้แก่ ใบลาน จารด้วยอักษรล้านนา มีทั้งหมด 54 หน้า จารเมื่อปีพุทธศักราช 2471 นับถึงปีปัจจุบัน (พ.ศ. 2562) อายุได้ 91 ปี หลังจากปริวรรตเสร็จ ได้ให้ผู้เชี่ยวชาญทำการตรวจสอบความถูกต้องของเนื้อหาและภาษา แล้วจึงทำการวิเคราะห์เนื้อหาตามวัตถุประสงค์
จากการศึกษาพบว่า คัมภีร์ตำนานเมืองพะเยา แบ่งออกเป็น 4 ตอนหลัก ๆ คือ ตอนที่ 1 กล่าวถึง ตำนานปู่เจ้าลาวจก หรือลวจังกราช ปฐมกษัตริย์เมืองหิรัญเงินยางเชียงแสน ตอนที่ 2 กล่าวถึง ตอนพญาศรีจอมธรรมได้แยกตัวจากเมืองหิรัญเงินยางเชียงแสนมาตั้งเมืองพะเยาในปี พ.ศ. 1639 ตอนที่ 3 กล่าวถึง กษัตริย์องค์สำคัญของเมืองพะเยา คือ ขุนเจืองธรรมิกราช พ่อขุนงำเมือง และกล่าวถึง ความสัมพันธ์ของอาณาจักรสุโขทัย อาณาจักรเชียงราย และอาณาจักรพะเยา ตอนที่ 4 กล่าวถึง ประวัติการก่อสร้างพระเจ้าตนหลวง และความสัมพันธ์ของเมืองพะเยาหลังถูกผนวกเข้ากับอาณาจักรล้านนา
หลักการปกครองบ้านเมืองและหลักพุทธธรรมด้านการปกครองบ้านเมืองที่ปรากฏในคัมภีร์ตำนานเมืองพะเยา พบว่า มีหลักการปกครองที่ใช้สืบต่อกันมาอยู่ 3 หลัก คือ หลักพ่อสอนลูกของท้าวลวจังกราช จำนวน 12 ข้อ หลักประเวณียธรรมของพญาศรีจอมธรรม ปฐมกษัตริย์เมืองพะเยา จำนวน 7 ข้อ แต่สามารถถอดหลักการปกครองได้ 12 ข้อ และพบหลักพุทธธรรมที่นำมาใช้ในการปกครอง คือ หลักอปริหานิยธรรม 7 ประการ นอกจากหลักการปกครองทั้ง 3 ยังพบรูปแบบการปกครองที่แบ่งการปกครองออกเป็นโครงสร้างเรียกว่า พันนา ได้ 36 พันนา มีการแบ่งอำนาจ หน้าที่ และมอบนโยบายในการปกครองอย่างเป็นระบบ สามารถนำมาบูรณาการกับการบริหารการปกครองในสมัยปัจจุบันได้ โดยหลักการปกครองทั้ง 3 หลัก มีความสอดคล้องกับหลักพุทธธรรม หลักธรรมาภิบาล และทฤษฎีโครงสร้างหน้าที่ ซึ่งเป็นหลักที่ใช้ในการปกครองในสมัยปัจจุบันนี้.
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
เกรียงศักดิ์ ชัยดรุณ. (2556). จดหมายเหตุเมืองพะเยา. พะเยา : นครนิวส์การพิมพ์.
___________. (2561). ศิลปวัตถุที่พบในเมืองพะเยา. พะเยา : นครนิวส์การพิมพ์.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต). (2547). รู้หลักก่อนแล้วศึกษาให้ได้ผล. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
_____________________. (2550). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพฯ : มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระโพธิรังสี. (2554). จามเทวีวงศ์ พงศาวดารเมืองหริภุญไชย. กรุงเทพฯ : ศรีปัญญา.
พระธรรมวิมลโมลี. (2549). เมืองพะเยา สำรวจอดีตเมื่อร้อยปีก่อน. พะเยา : นครนิวส์การพิมพ์.
_____________. (2551). พื้นตำนานเมืองเชียงแสน. พะเยา : นครนิวส์การพิมพ์.
พระมหาสุทิตย์ อาภากโร (อบอุ่น). (2548). “การศึกษาองค์ความรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่นที่ปรากฏในวรรณกรรมพระพุทธศาสนาเรื่องอานิสงส์และคัมภีร์เทศน์ในเทศกาลต่าง ๆ ของล้านนา”. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระยาประชากิจกรจักร. (2557). พงศาวดารโยนก. นนทบุรี : ศรีปัญญา.
พระรัตนปัญญา. (2554). ชินกาลมาลินี. กรุงเทพฯ : ศรีปัญญา.
วัดสูงเม่น. (2552). คัมภีร์ใบลานกับงานประเพณีตากธรรม. แพร่ : หจก.โรงพิมพ์ธุรกิจแพร่.
วิภาส ทองสุทธิ์. (2551). การบริหารจัดการที่ดี. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์อินทภาษ.
วุฒินันท์ กันทะเตียน. (2551). “การศึกษาเชิงวิเคราะห์คัมภีร์ราชนิติ”. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สงวน โชติสุขรัตน์. (2553). ตำนานเมืองเหนือ. พิมพ์ครั้งที่ 4. นนทบุรี : ศรีปัญญา.
______________. (2555). ประชุมตำนานล้านนาไทย. นนทบุรี : ศรีปัญญา.
สรัสวดี อ๋องสกุล. (2544). ประวัติศาสตร์ล้านนา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : อมรินทร์.
สุจิตต์ วงษ์เทศ. (2538). ประวัติศาสตร์ สังคมและวัฒนธรรมเมืองพะเยา. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มติชน.
สุเทพ พรมเลิศ. (2553). “การศึกษาวิเคราะห์คัมภีร์มหาวงศ์”. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สนธนา พลศรี. (2545). หลักสังคมวิทยา. กรุงเทพมหานคร : โอเดียนสโตร์.