ศึกษาหลักพุทธธรรมสำหรับการดำเนินชีวิตในผู้สูงอายุ เขตโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านปางค่า ตำบลไชยสถาน อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

ญาดา เงินงาม

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาหลักพุทธธรรมสำหรับการดำเนินชีวิตในผู้สูงอายุ เพื่อศึกษาสภาพการ
ดำเนินชีวิตของผู้สูงอายุเขตโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล บ้านปางค่า ตำบลไชยสถาน อำเภอเมืองน่าน จังหวัด
น่าน และเพื่อเสนอหลักพุทธธรรมสำหรับการดำเนินชีวิตในผู้สูงอายุเขตโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล บ้านปาง
ค่า ตำบลไชยสถาน อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลภาคสนาม โดยใช้แบบ
สัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างเก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือผู้ที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไป ชาย 10 คน หญิง 10 คน รวม
20 คน ผลการวิจัยพบว่า



  1. หลักพุทธธรรมสำหรับการดำเนินชีวิตในผู้สูงอายุ ได้แก่ ไตรลักษณ์ บุญกริยาวัตถุ 3 พรหมวิหาร 4 ศีล
    5

  2. สภาพการดำเนินชีวิตของผู้สูงอายุด้านการประกอบกิจวัตรประจำวัน ส่วนใหญ่สามารถประกอบกิจวัตร
    ประจำวันได้และผ่านเกณฑ์ตามแบบประเมินคัดกรองปัญหาสุขภาพผู้สูงอายุระยะยาวในชุมชน (ดัชนี ADL) ทุกข้อ มี
    ภาวะโภชนาการในเกณฑ์ปกติตามดัชนีมวลกาย (BMI) ด้านการรับรู้สภาวะสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพ ส่วนใหญ่
    ทราบวิธีรักษาสุขภาพ ไม่ดื่มสุรา น้ำชากาแฟ ไม่สูบบุหรี่ ดื่มนม รับประทานปลา ผัก ผลไม้ ด้านการทำกิจกรรม ส่วน
    ใหญ่อยู่ในกลุ่มผู้สูงอายุติดสังคม คือกลุ่มที่ช่วยตนเองได้ดี มีสุขภาพทั่วไปดี ช่วยเหลือตนเองได้ ด้านสังคมเข้าร่วม
    กิจกรรมทางสังคมช่วยเหลือผู้อื่นได้

  3. เสนอหลักพุทธธรรมสำหรับการดำเนินชีวิตในผู้สูงอายุ ด้านการประกอบกิจวัตรประจำวันใช้หลักบุญ
    กิริยาวัตถุ 3 ได้แก่ การสวดมนต์ไหว้พระก่อนนอน ทำบุญตักบาตรฟังพระธรรมเทศนาแล้วนำหลักพุทธธรรมมาใช้ใน
    ชีวิตประจำวัน นั่งสมาธิปฏิบัติธรรม ศีล 5 ได้แก่ ไม่ดื่มสุรา ไม่สูบบุหรี่ พรหมวิหาร 4 ได้แก่ เป็นตัวอย่างที่ดีแก่คนใน
    ครอบครัวเป็นที่ปรึกษาในชุมชน ด้านการรับรู้สภาวะสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพ ใช้หลักไตรลักษณ์ ได้แก่ รับรู้
    เข้าใจและเตรียมพร้อมเข้าสู่วัยสูงอายุ ทั้งด้านร่างกายจิตใจและหน้าที่การงาน ผลของการนำหลักพุทธธรรมมาใช้ใน
    ชีวิตประจำวัน ผู้สูงอายุมีสุขภาพกายที่แข็งแรงมีสุขภาพจิตที่เข้มแข็ง ครอบครัวอบอุ่น อยู่ในสังคมอย่างมีความสุข คิดดี พูดดี ทำดี มีคุณธรรม สามารถสำรวมกาย วาจา ใจ เตือนตนถึงความไม่เที่ยงของสังขาร ตระหนักรู้ถึงการ
    ปล่อยวาง ไม่ยึดติดกับสิ่งต่างๆ

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

เจริญ นุชนิยม. (2560). การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุด้วยวิธีพุทธบูรณาการ. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. เชียงใหม่.

ฐิติวรรณ แสงสิงห์. (2557). การศึกษาวิถีชีวิตของผู้สูงอายุตามหลักพุทธธรรม: กรณีศึกษาชุมชนบ้านลือคำหาญ อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. อุบลราชธานี.

นิดา ตั้งวินิต. (2559). การบูรณาการหลักพุทธธรรมกับการแพทย์แบบองค์รวมในการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุ. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. เชียงใหม่.

บุญเติม ปิงวงค์. (2558). การศึกษาวิเคราะห์โภชนาหารเพื่อบำบัดโรคตามหลักพระพุทธศาสนา. สารนิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. เชียงใหม่.

พระครูใบฎีกาโสภา กิจฺจาสาโร (จันทร์เพ็ง). (2553). การประยุกต์หลักพุทธธรรมทางพระพุทธศาสนามาใช้ในชีวิตประจำวันของกลุ่มผู้สูงวัย ในเขตตำบลบ้านหว้า อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. ขอนแก่น.

พระครูสิริสุตานุยุต. (2557). การพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักจักร 4. สารนิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. ลำพูน.

พระธรรมโมลี (ทองอยู่ ญาณวิสุทฺโธ). (2552). การศึกษาเชิงวิเคราะห์รูปแบบชีวิต พฤติกรรมสุขภาพ และการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมของพระสงฆ์ที่ปรากฏในพระไตรปิฎก. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2548). สุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์บริษัทสหธรรมิก จำกัด.

พระมหาประชาปภากโร (เสี้ยมแหลม). (2560). การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมในการดูแลสุขภาพของผู้สูงอายุในเขตอำเภอไชยวาน จังหวัดอุดรธานี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. หนองคาย.

พระศราวุธ ปัญญาวุโธ (คำมั่น). (2558). การพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุตามแนวพระพุทธศาสนาในเขตเทศบาลตำบลวังหงส์ อำเภอเมือง จังหวัดแพร่. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. แพร่.

พระอธิการสมหมาย มหาปุญโญ (รินทรชัย). (2560). การใช้หลักพุทธธรรมในการดำเนินชีวิตของผู้สูงอายุชุมชนสุขสวัสดิ์ จังหวัดลำปาง. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. เชียงใหม่.

ภิรมย์ เจริญผล. (2553). ศึกษาวิเคราะห์หลักพุทธธรรมที่ใช้ในการดำเนินชีวิตของผู้สูงอายุ: กรณีศึกษาผู้สูงอายุในสถานสงเคราะห์จังหวัดนครปฐม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร.

รวิพรรณ ประจวบเหมาะ. วิทยาลัยประชากรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. เอกสารประกอบการอภิปรายเรื่อง “การส่งเสริมสุขภาพกับปีสากลว่าด้วยผู้สูงอายุ ปี 2542”.

ศิริวรรณ ศิริบุญ. เนตตี มิลินทรางกูร. (2559). ฐานข้อมูลประชากรผู้สูงอายุ. ค้นจาก http://www.eps.chula.ac.th/res

สมจิตร วงศ์บรรเจิดแสง. (2553). ความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการดูแลตนเองและคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุโรคเรื้อรังในชมรมผู้สูงอายุศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยบูรพา. วารสารคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. 53 (18). 4.

สมศรี สัจจะสกุลรัตน์. (2560). รูปแบบการจัดการสุขภาพของผู้สูงอายุเชิงพุทธบูรณาการ: กรณีศึกษาเทศบาลตำบลบ้านต๋อม จังหวัดพะเยา. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. เชียงใหม่.

ส่วนอนามัย สำนักงานส่งเสริมสุขภาพ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2559). การเปลี่ยนแปลงและเตรียมตัวเพื่อเข้าสู่วัยสูงอายุ. ค้นจาก http://www.hp.anamai.moph.go.th/soongwai/statics/health/php.prepared/topic003.php

ส่วนอนามัยผู้สูงอายุ สำนักส่งเสริมสุขภาพ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2559). ปัญหาที่พบในผู้สูงอายุ. ค้นจาก http://anamai.moph.go.th/…/topic001.php