การจัดการสุขภาวะเชิงพุทธของผู้สูงอายุในเขตภาคเหนือ
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบทบาทของพระสงฆ์ในการส่งเสริมสุขภาวะผู้สูงอายุในเขตภาคเหนือ2) ศึกษากระบวนการจัดการสุขภาวะเชิงพุทธ 3) ศึกษาผลการจัดการสุขภาวะเชิงพุทธของพระสงฆ์ในเขตภาคเหนือการวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงสำรวจ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามและการสนทนากลุ่ม ในจังหวัด แพร่ ลำปาง สุโขทัย และอุตรดิตถ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐานและการหาค่าความสัมพันธ์ โดยใช้การวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ผลการสัมภาษณ์ใช้วิธีการ บรรยายผลการวิจัย พบว่า
1. บทบาทของพระสงฆ์ในการส่งเสริมสุขภาวะผู้สูงอายุในเขตภาคเหนือ โดยรวมอยู่ในระดับมากทุกด้าน จากการสัมภาษณ์พบว่า พระสงฆ์มีบทบาทในด้านการสนับสนุนสถานที่ในการจัดกิจกรรม เป็นพระวิทยากรให้ความรู้ การปลูกฝังผ่านคำสอนทางพระพุทธศาสนา เพื่อนำความสุขสู่ผู้สูงอายุ
2. กระบวนการจัดการสุขภาวะเชิงพุทธ โดยรวมอยู่ในระดับมากทุกด้าน จากการสัมภาษณ์ พบว่า ผู้ที่ ทำงานจะมีจิตอาสาในการทำงานร่วมกัน โดยอาศัยอาศัยพื้นฐานความเชื่อและศรัทธาในพระพุทธศาสนาในการ ทำงาน เนื่องจากผู้สูงอายุส่วนใหญ่ใช้วัดเป็นสถานที่ประชุมและ แลกเปลี่ยนเรียนรู้ รวมถึงการทำกิจกรรมทาง พระพุทธศาสนาร่วมกันอย่างสม่ำเสมอ
3. ผลการจัดการสุขภาวะเชิงพุทธของพระสงฆ์ในเขตภาคเหนือ ด้านสุขภาพร่างกาย ด้านสุขภาพจิต ด้าน สังคม และด้านสิ่งแวดล้อม โดยรวมอยู่ในระดับมากทุกด้าน จากการสนทนากลุ่ม พบว่า พระสงฆ์มีบทบาทสำคัญใน การผลักดันกิจกรรมของผู้สูงอายุ มีกิจกรรมภายในวัด ร่วมมือกับหน่วยงานภาครัฐและเอกชน เพื่อจัดการสังคม ผู้สูงอายุให้มีความรู้อย่างยั่งยืน ผ่านหลักสูตรสำหรับผู้สูงอายุซึ่งได้นำหลักคำสอนทางพระพุทธศาสนามาประยุกต์ใช้ ในการเรียนรู้ ได้แก่ หลักภาวนา 4 กายภาวนา สีลภาวนา จิตภาวนา และปัญญาภาวนา
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กองสุขศึกษา. กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. 10 แนวทางสร้างสุขภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย, 2549.
กุลยา ตันติผลาชีวะ, การพยาบาลผู้สูงอายุ. กรุงเทพมหานคร: เจริญกิจ, 2524.
คณาจารย์ภาควิชาการประเมินผลและการวิจัย วิจัยและสถิติทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 3, กรุงเทพฯ: ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ, 2553.
ทวีรัสมิ์ ธนาคม. ถึงจะยากก็ต้องทำ. กรุงเทพมหานคร: หอรัตนชัยการพิมพ์, 2533.
บรรลุ ศิริพานิช. ผู้สูงอายุไทย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สภาผู้สูงอายุแห่งประเทศไทย, 2542.
บุญเติม แสงดิษฐ. คู่มือสร้างเสริมสุขภาพและวันสำคัญในการรณรงค์ส่งเสริมสุขภาพ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์พลสยามปริ้นติ้ง, 2546.
ประเวศ วสี. บนเส้นทางการส่งเสริมสุขภาพ อภิวัตน์ชีวิตและสังคม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์บ้าน หมอ, 2541.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลง กรณราชวิทยาลัย, 2546.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). ทุกข์สำหรับเห็น แต่สุขสำหรับเป็น แก่นแท้ของพระพุทธศาสนา. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสาร จำกัด, 2546.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). อายุยืนอย่างมีคุณค่า. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา. ม.ป.ป..
พระธรรมสิงหบุราจารย์ หลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโม. หลักประกันชีวิต ทุกลมหายใจใช้เวลาให้เป็นประโยชน์. กรุงเทพมหานคร: สถาบันบันลือธรรม. ม.ป.ป..
พระพรหมคุณาภรณ์ ป.อ.ปยุตโต. สุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร: บริษัท สหมิตรพ ริ้นติ้งแอนด์พับลิสซิ่ง จำกัด, 2551.
พระพรหมคุณาภรณ์ ป.อ.ปยุตโต. หลักแม่บทของการพัฒนาคน. พิมพ์ครั้งที่ 15. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2547.
พระพิจิตรธรรมพาที ชัยวัฒน์ ธมฺมวณฺโณ. แก่อย่างมีคุณค่า ชราอย่างมีคุณภาพ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์เลี่ยง เชียง, 2536.
พระไพศาล วิศาโล. แลขอบฟ้าเขียว ทางเลือกสำคัญสำหรับอนาคตที่กำลังปรากฏเป็นจริง. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์โกมลคีมทอง, 2549.
พระไพศาล วิศาโล.สัมโมทนียกถา “ธรรมะ” กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. 2555. วันอังคารที่ 25 ธันวาคม 2555.
พระมหาจรรยา สุทธิญาโณ. พระพุทธศาสนากัยการดูแลรักษาสุขภาพแบบองค์รวม. พิมพ์ครั้งที่ 2. นนทบุรี : สำนักพิมพ์ ประชาธรรม, 2544.
พิสมัย จันทวิมล. นิยามศัพท์ส่งเสริมสุขภาพ. กรุงเทพมหานคร: บริษัทดีไซด์ จำกัด, 2541.
ราชบัณฑิตยสถาน พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542. กรุงเทพมหานคร: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่น 2546. หน้า 347.
เล็ก สมบัติ. โครงการภาวการณ์ดูแลผู้สูงอายุของครอบครัวในปัจจุบัน. กรุงเทพมหานคร: มิสเตอร์ก๊อปปี้. ประเทศ ไทย, 2549.
วิฑูรย์ อึ้งประพันธ์. นโยบายสาธารณเพื่อสุขภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 2. นนทบุรี : สถาบันระบบสาธารณสุข, 2541.
วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. การบริหารจัดการและการบริหารการพัฒนาขององค์กร ตามรัฐธรรมนูญและหน่วยงานของรัฐ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์นิติธรรม, 2548.
ศุภชัย คณารัตนพฤกษ์. แนวทางการตรวจสุขภาพของประชาชนไทย. กรุงเทพมหานคร: ไอเอ็นเอส, 2543.
สมเจตน์ ผิวทองงาม. พุทธทาสภิกขุกับการแนะแนวทางการดำเนินชีวิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏ สุราษฎร์ธานี, 2559.
สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550. กรุงเทพมหานคร: สหพัฒน์ ไพศาล, 2550.
สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. คู่มือหลักประกันสุขภาพแห่งชาติปีงบประมาณ 2549. นนทบุรี : สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ, 2549.
สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. พระราชบัญญัติหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2545. นนทบุรี : สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ, 2545.
สุรกุล เจนอบรม. วิทยาการผู้สูงอายุ. กรุงเทพมหานคร: คณะครุศาสตร์ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2534.
เสาวภา พรสิริพงษ์ และคณะ, วัดพุทธศาสนากับความพร้อมในการรองรับสังคมผู้สูงอายุ. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหิดล, 2555.
อรอุมา เลาหพิบูลกุล. วิธีการบำบัดรักษาสุขภาพเชิงพุทธบูรณาการ. พระนครศรีอยุธยา : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลง กรณราชวิทยาลัย, 2554.
อำพล จินดาวัฒนะ. การสร้างเสริมสุขภาพ : แนวคิด หลักการ และบทเรียนของไทย. กรุงเทพมหานคร: หมอชาวบ้าน, 2550.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). การพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สหธรรมิก, 2543.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต). สุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร: บริษัท สหมิตรพริ้นติ้ง แอนด์ พับลิสซิ่ง จำกัด, 2551.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต). หลักแม่บทของการพัฒนาคน. พิมพ์ครั้งที่ 15. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2547.
พระพิจิตรธรรมพาที (ชัยวัฒน์ ธมฺมวณฺโณ). แก่อย่างมีคุณค่า ชราอย่างมีคุณภาพ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์เลี่ยง เชียง, 2536.
ศุภชัย คณารัตนพฤกษ์. แนวทางการตรวจสุขภาพของประชาชนไทย. กรุงเทพมหานคร: ไอเอ็นเอส, 2543.