การรับรู้และบทบาทของพลเมืองในการพัฒนาประเทศไทย
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
ปัจจุบันประเทศไทยเกิดการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างจึงทำให้เกิดความต้องการคนรุ่นใหม่เข้า
มาสร้างสรรค์สิ่งต่าง ๆ เพื่อให้สามารถรับการเปลี่ยนแปลงนั้นได้คนรุ่นใหม่หมายถึงเยาวชนที่ก้าวเข้า
มาสู่การรับหน้าที่การเป็นพลเมือง และบุคคลที่มีมุมมองความคิดที่เข้ากับยุคสมัยปัจจุบันมีการปรับตัว
เพื่อรับการเปลี่ยนแปลงได้ ซึ่งคนรุ่นใหม่ควรจะเป็นคนที่สามารถเป็นพลังหลักในการขับเคลื่อน
กิจกรรมที่สร้างประโยชน์ให้แก่สังคม คนรุ่นใหม่ก็ต้องพัฒนาตัวเองให้มีคุณภาพตามมาด้วย โดย
คุณสมบัติหลักเลยคือการรับรู้เกี่ยวกับสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงในสังคมและรู้จักบทบาทหน้าที่
ของตนเองในการสร้างประโยชน์ให้กับประเทศ บทความนี้ต้องการนำเสนอแนวทางสำหรับคนรุ่นใหม่
ที่เหมาะสมในการเปลี่ยนแปลงของสังคมและบทบาทที่คนรุ่นใหม่ควรมีเพื่อการพัฒนาประเทศ ซึ่ง
ประกอบไปด้วย เข้าใจสิทธิมีทักษะการเรียนรู้มีส่วนร่วมทางสังคม สร้างสรรค์สาธารณประโยชน์ สิ่ง
เหล่านี้เป็นบทบาทที่สำคัญในการเป็นพลเมืองที่จะขับเคลื่อนการพัฒนาประเทศต่อไป
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
นิภาพรรณ เจนสันติกุล. (2556). โครงสร้างทางสังคม บทบาทและนโยบายสาธารณะกับความเป็น
พลเมือง. วารสารศิลปศาสตร์มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. 5 (1) : 50.
ชนินทร์ วะสีนนท์และคณะ. (2555). คนรุ่นใหม่กับการพัฒนาท้องถิ่นอย่างยั่งยืน. วารสาร
มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์). 6 (2), : 84.
ปริญญา เทวานฤมิตรกุล. (2555). การศึกษาเพื่อสร้างพลเมือง (Civic Education). กรุงเทพมหานคร:
นานมีบุคส์พับลิชั่นส์.
พงษ์เทพ สันติกุล. (2562). สิทธิมนุษยชน สิทธิพลเมือง และสิทธิทางสังคม. วารสารการเมือง การ
บริหาร และกฎหมาย. คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์มหาวิทยาลัยบูรพา. 11 (1), 38.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2555). พลเมืองในระบอบประชาธิปไตย. กรุงเทพมหานคร :
สำนักพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.