อัตถิภาวนิยมกับปรากฏการณ์วิทยา
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา “อัตถิภาวนิยมกับปรากฏการณ์วิทยา” พบว่า รากฐานของ
ปัจเจกภาพและอัตวิสัยของมนุษย์ดำรงอยู่ ที่เรียกว่า ภาวะในตัวเองและภาวะเพื่อตัวเอง เพราะมนุษย์เป็น
สิ่งมีชีวิตที่มีอยู่และเป็นอยู่ในโลกอย่างมีสารัตถะที่เลื่อนไหลอยู่ตลอดเวลา ซึ่งเป็นผลมาจากธรรมชาติที่ติด
ตัวมา ได้แก่ เสรีภาพ จิตสำนึก สัญชาตญาณ สติปัญญา ที่อยู่ภายใต้กรอบของวัฒนธรรม สังคม และ
กฎหมาย ที่ปราศจากการบิดเบือนความจริง ในระดับความคิดและการกระทำ ความรับผิดชอบ ด้วยความ
กล้าหาญ และซื่อสัตย์ เพื่อให้มนุษย์สามารถสร้างคุณค่าได้ด้วยตัวเอง โดยอาศัยการเผชิญหน้ากับ
ธรรมชาติที่มีจิตสำนึกรู้ สติปัญญา และเสรีภาพ ซึ่งเป็นที่ยอมรับหรือปฏิเสธสรรพสิ่งตามความเป็นจริง
โดยความมีอยู่และความเป็นอยู่ของตนออกมาใช้ในการสร้างคุณค่าอย่างใดอย่างหนึ่งด้วยความสำนึกรู้จน
สามารถมีชีวิตอยู่อย่างอิสระได้ในท่ามกลางสังคมและสิ่งแวดล้อมที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งและไม่แน่นอน
โดยการเชื่อมั่นในตนเอง และความรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตนกระทำในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของมนุษย์นั้นเอง
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กีรติ บุญเจือ. (2522). ชุดปัญหาปรัชญา: ปรัชญาลัทธิอัตถิภาวนิยม. กรุงเทพมหานคร : ไทยวัฒนาพานิช
จำกัด.
________. (2522). ปรัชญาอัตถิภาวนิยม. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โกมุท ทีปวัฒนา. (2530). ปรัชญาเอ็กซิสเทนเชียล. กรุงเทพมหานคร : สมิต.
จินตนา ดำรงค์เลิศ. (2548). “100 ปี ชาตกาลของชอง-ปอล ซาตร์”. วารสารราชบัณฑิตยสถาน ปีที่ 30
ฉบับที่ 4 ตุลาคม-ธันวาคม, 1093.
จุฑาทิพย์ อุมะวิชนี. (2552). สหวิทยาการมนุษยศาสตร์: มิติแห่งมนุษย์. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร
: ธรรมศาสตร์.
ฌัง-ปอล ซาตร์. (2540). ปรัชญาเอ็กซิเทนเชียลิสม์ก็คือมนุษยนิยม. แปล และเรียบเรียงโดย วิทยา เศรษฐ
วงศ์. กรุงเทพมหานคร : ธรรมชาติ.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2551). เปรียบเทียบแนวคิดพุทธทาสกับซาร์ตร์. พิมพ์ครั้งที่ 6.
กรุงเทพมหานคร : สุขภาพใจ.
พระราชวรมุนี (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2544). ปรัชญากรีก: บ่อเกิดภูมิปัญญาตะวันตก. พิมพ์ครั้งที่ 5.
กรุงเทพมหานคร : ศยาม.
พินิจ รัตนกุล. (2549). ปรัชญาชีวิต ฌอง ปอล ซาร์ตร์. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร : สามัญชน.
โยสไตน์ กอร์เดอร์. (เขียน) สายพิณ ศุพุทธมงคล (แปล). (2553). โลกของโซฟี: เส้นทางจินตนาการสู่
ประวัติศาสตร์ปรัชญา. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพมหานคร : โครงการจัดพิมพ์คบไฟ.
วิทยา เศรษฐวงศ์. (2536). แนวคิดของซาร์ตร์ว่าด้วยความรับผิดชอบ. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตร์ดุษฎี
บัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมภาร พรมทา. (2538). มนุษย์กับการแสวงหาความจริงและความหมายของชีวิต. กรุงเทพมหานคร :
พุทธชาด.
ศรุตานนท์ ไรแสง. (2561). “ปรากฏการณ์ลัทธิอัตถิภาวนิยมในบทเพลงของศิลปินวงบอดี้สแลม”.
วารสารพุทธมัคค์ ศูนย์วิจัยธรรมศึกษา สานักเรียนวัดอาวุธวิกสิตาราม ปีที่ 3 ฉบับที่ 2
กรกฎาคม-ธันวาคม.
อดิศักดิ์ ทองบุญ. (2533). คู่มืออภิปรัชญา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: ราชบัณฑิตยสถาน.
________. (2546). คู่มืออภิปรัชญา. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: ราชบัณฑิตยสถาน.
Albert Camus. (1955). The Myth of Sisyphus and Other Essays by Albert Camus. Translated
by Justin O’brien. UK : Alfred A. Knopf. Inc.. Renewed.
Jean-Paul Sartre. (1947) . Existentialism is a Humanism. Translated by Carol Macombre.
Edited by John Kulka. London: Yale University press.
________. (1947). Existentialism is a Humanism. Translated by Carol Macombre. Edited by
John Kulka. London : Yale University press.
________. (1957). Being and Nothingness. Translated by Hazal E. Branes. USA : University
of Colorado.
________. (1 9 5 9 ) . Transcendence of the Ego. translated and annotated with an
introduction by Forrest and Robert Kirkpatric. New Yok : Noonday Press.
________. (1975). Existentialism is a Humanism. Source : Existentialism from Dostoyevsky
to Sartre. Translator: Walter Kaufman.
________. (2007). Existentialism is a Humanism. translated by Carol Macomber. [London :
Yale University press.
Jeremy Harwood. (2010). Philosophy : A beginner’s guide to the ideas of 100great thingers.
London: Quercus publishing.
Norman N. Greene. (1960). Jean Paul Sartre : The Existentialist Ethic. USA : The University
of Michigan Press.
Phramaha Prayoon Mererk. (1988). Selflesness in Sartre’sExistetialism and early Bubbhism.
Bangkok : Mahachulalongkorn Buddhist University.
Sartre. Jean-Paul. (1957) . Being and Nothingness. translated by Hazal E. Branes. USA.
University of Colorado.
Søren Kierkegaard. (1983) . Fear and Trembling and Repetition. Tr. Howard V. Hong and
Edna H. Hong. Princeton. NJ : Princeton University Press.