การส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมของประชาชนในการเลือกตั้ง สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ ในเขตตำบลแม่คำมี อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับการส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วน
ร่วมของประชาชนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ ในเขตตำบลแม่คำมี อำเภอ
เมืองแพร่ จังหวัดแพร่ 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักอปริหานิยธรรม 7 กับการส่งเสริมวัฒนธรรม
ทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมของประชาชนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ ใน
เขตตำบลแม่คำมี อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ 3) เพื่อศึกษาปัญหาอุปสรรค และข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการ
ส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมือง แบบมีส่วนร่วมของประชาชนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหาร
ส่วนจังหวัดแพร่ในเขตตำบลแม่คำมี อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงผสานวิธี
ได้แก่ โดยการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้วิธีการวิจัยเชิงสำรวจ จากแบบสอบถาม และระเบียบวิจัยเชิง
คุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ผลการวิจัยพบว่า
1) การส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมของประชาชนในการเลือกตั้งสมาชิก
สภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ ในเขตตำบลแม่คำมี อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ โดยภาพรวม
อยู่ในระดับมาก (x̅ = 3.70) 2) หลักอปริหานิยธรรม 7 มีความสัมพันธ์กับการส่งเสริมวัฒนธรรมทาง
การเมืองแบบมีส่วนร่วมของประชาชนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่
ในเขตตำบลแม่คำมี อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ โดยภาพรวมมีความสัมพันธ์เชิงบวกอยู่ในระดับปาน
กลาง (r = .488**) 3) ปัญหาอุปสรรค ได้แก่ ประชาชนยังขาดความเข้าใจเกี่ยวกับบทบาทหน้าที่ของ
สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ และยังไม่มีส่วนร่วมในคณะกรรมการประจำหน่วยเลือกตั้ง
ข้อเสนอแนะ ได้แก่ จัดอบรมสัมมนาแลกเปลี่ยนเรียนรู้เกี่ยวกับหน้าที่ของสมาชิกสภาองค์การบริหาร
ส่วนจังหวัดแพร่ แต่งตั้งคณะกรรมการประจำชุมชนให้ตรวจสอบและติดตามตรวจสอบการเลือกตั้ง
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
บุศรา โพธิสุข. (2559). การมีส่วนร่วมทางการเมืองท้องถิ่นของประชาชน : ศึกษาเฉพาะกรณี ตำบล
ช้างเผือก อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. พิฆเนศวร์สาร. 12 (1) 151 : 164.
พงษ์เมธี ไชยศรีหา. (2561). แนวทางการพัฒนาวัฒนธรรมทางการเมืองประชาธิปไตยของประชาชน
ในเขตเทศบาลเมืองชุมแพ จังหวัดขอนแก่น. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแกน. 5 (2)
243 : 262.
พระคำรณ อติภทฺโท (ทองน้อย). (2562). การบริหารจัดการเชิงเครือข่ายเศรษฐกิจชุมชนของกลุ่ม
เกษตรกรผู้ปลูกข่าตามหลักอปริหานิยธรรมในเขตเทศบาลตำบลทุ่งน้อย อำเภอโพทะเล
จังหวัดพิจิตร. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัย
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาทัศพงษ์ ชยเมธี (กลิ่นศรีสุข). (2563). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการ
ปกครองส่วนท้องถิ่น ในอำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต.
บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาสำราญ นนทพุทธิ (ทะศูนย์). (2558). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเขต
เทศบาลตำบลร่องคำ อำเภอร่องคำ จังหวัดกาฬสินธุ์. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต
สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระอธิการวรวุฒิ สุเมโธ (มีธรรม). (2563). พฤติกรรมของประชาชนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทน
ราษฎร พ.ศ. 2562 ในจังหวัดนครราชสีมา เขตเลือกตั้งที่ 5. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตร
มหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พิชิต กันยาวรรณ. (2560). การกล่อมเกลาทางการเมืองและวัฒนธรรมทางการเมืองที่ส่งผลต่อ
ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วมของประชาชนในเขตพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบล ในภาค
ตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ของประเทศไทย, วารสารมนุษยศาสตรและสังคมศาสตร
มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. 8 (2) 177 : 189.
ลิขิต ธีรเวคิน. (2529). วัฒนธรรมทางการเมือง และการกล่อมเกลาเรียนรู้ทางการเมือง.
กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วัลลภัช สุขสวัสดิ์. (2561). การวิจัยเชิงปริมาณทางรัฐศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 2. พิษณุโลก : สำนักพิมพ์
มหาวิทยาลัยนเรศวร.