พุทธวิถีกับการมีส่วนร่วมในทางการเมืองของภาคประชาชน
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การนำหลักพุทธศาสนามาเป็นส่วนหนึ่งในวิถีการปกครองในระบอบประชาธิปไตย เป็นการ
ส่งเสริมให้การเมืองภาคประชาชนเห็นความสำคัญในระบอบประชาธิปไตยมากยิ่งขึ้น และประชาชน
ได้พื้นฐานหลักศีลธรรมคุณธรรม ทำให้ประชาชนเห็นความสำคัญในการเมืองระดับท้องถิ่นถึง
ระดับชาติมีความตระหนักและมีจิตสำนึกในการมีส่วนร่วมในทางการเมืองอย่างแท้จริง เพราะการมี
ส่วนร่วมทางการเมืองมีความสำคัญต่อการพัฒนาประชาธิปไตย คือ ทำให้ผู้ปกครองและผู้ถูกปกครอง
ได้มีโอกาสทราบความต้องการของกันและกันอย่างแท้จริงทำให้การดำเนินนโยบายของรัฐตอบสนอง
ต่อผู้เป็นเจ้าของประเทศในด้านเศรษฐกิจ การเมืองและสังคม การสร้างกระบวนการเปิดโอกาสให้
ประชาชนได้เข้าไปมีบทบาทในกิจกรรมที่ประชาชนสนใจร่วมกันเข้ามาร่วมคิด ร่วมทำ ร่วมตัดสินใจ
ร่วมรับผิดชอบ ร่วมแสดงความคิดเห็นรวมทั้งการติดตามประเมินผลเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์รวมไป
ถึงเกิดการประสานงานซึ่งกันและกัน การทำงานในระยะเริ่มต้นอาจอาศัยผู้น าในการทำกิจกรรม และ
ค่อยคลี่คลายไปสู่การร่วมมือและผลัดเปลี่ยนกันในการเข้ามาบริหารกิจกรรมนั้นๆเพื่อให้ทุกคนมีส่วน
ในการร่วมมือทั้งในการทำกิจกรรมและเรียนรู้จักการบริหารจัดการอย่างทั่วถึง อันเป็นประโยชน์ต่อ
ชุมชน เพื่อพัฒนาชุมชนตามแนวทางสู่ความยั่งยืน ทั้งนี้การเข้าไปมีส่วนร่วมจะต้องเกิดจากความสมัคร
ใจของประชาชนเอง
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
เจมส์ แอล. เครย์ตัน. (2521). คู่มือการมีส่วนร่วมของประชาชน การตัดสินใจที่ดีกว่าโดยให้ชุมชนมี
ส่วนร่วม. ขอนแก่น : โรงพิมพ์ศิริภัณฑ์ ออฟเซ็ท.
ชาญชัย ศิลปะอวยชัยและคณะ. (2542). ความต้องการมีส่วนร่วมจัดการศึกษาในท้องถิ่นของสมาชิก
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดแพร่. งานวิจัย. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัย
นเรศวร.
ติน ปรัชญพฤทธิ์. (2538). ภาวะผู้นำและการมีส่วนร่วม. เอกสารการสอนชุดวิชาพฤติกรรมมนุษย์ใน
องค์กร. พิมพ์ครั้งที่ 9. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ทวีทอง หงษ์วิวัฒน์. (2527) การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนา. กรุงเทพมหานคร : ศูนย์ศึกษา
นโยบายสาธารณสุข มหาวิทยาลัยมหิดล.
นิรันดร์ จงวุฒิเวศย์. (2531). นโยบายและกลวิธีการมีส่วนร่วมของชุมชน ในยุทธศาสตร์การพัฒนา
ปัจจุบัน. กรุงเทพมหานคร : ศักดิ์โสภาการพิมพ์.
ปรัชญา เวสารัชช์. (2528). การมีส่วนร่วมของประชาชนในกิจกรรมเพื่อชนบท. งานวิจัย.
กรุงเทพมหานคร : สถาบันไทยคดีศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปาริชาต วลัยเสถียร. (2541). เอกสารประกอบการศึกษาวิชา สค. 651 ทฤษฎีและหลักการพัฒนา
ชุมชน. กรุงเทพมหานคร : คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
มนตรี กรรพุมมาลย์. (2546). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพการบริหารจัดการกองทุนหมู่บ้านและ
ชุมชนเมืองจังหวัดเชียงใหม่. ร ายง านก า รวิจัย. เชียงใหม่ : คณะสังคมศ าสต ร์
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สมเด็จพระญาณสังวร(เจริญ สุวฑฺฒโน). (2549). ทศพิธราชธรรมของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว.
กรุงเทพมหานคร : กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม.
อคิน รพีพัฒน์. (2527). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการพัฒนาชนบทในสภาพสังคมและวัฒนธรรมไทย
กรุงเทพมหานคร : ศูนย์นโยบายสาธารณสุข มหาวิทยาลัยมหิดล.
พชรพล วงศ์จิต. (2544) การมีส่วนร่วมของประชาชนตามโครงการสมาชิกแจ้งข่าวอาชญากรรม ใน
เขตอำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่. สารนิพนธ์ รัฐศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย :
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.