บทบาทของผู้นำชุมชนในการจัดการความขัดแย้งของประชาชนในตำบลริมปิง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

ณัฐชยา มะโนใจ
พระครูภาวนาโสภิต
นิกร ยาอินตา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาบทบาทของผู้นำชุมชนในการจัดการความขัดแย้งของประชาชนในตำบลริมปิง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน 2) เพื่อเปรียบเทียบบทบาทของผู้นำชุมชนในการจัดการความขัดแย้งของประชาชนในตำบลริมปิง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 3) เพื่อศึกษาปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะ ในการจัดการความขัดแย้งของประชาชนในตำบลริมปิง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน 4) เพื่อศึกษาแนวทางในการส่งเสริมบทบาทของผู้นำชุมชนตามหลักสังคหวัตถุ 4 ในการจัดการความขัดแย้งของประชาชนในตำบลริมปิง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน ตามหลักพุทธวิธี ซึ่งเป็นการวิจัยแบบผสม (Mixed Methods) ประชากรและกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ประชาชนที่อาศัยอยู่ในเขตตำบลริมปิง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน กำหนดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างของ Taro Yamane (Taro Yamane, 1967) ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% จำนวนตัวอย่างที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล จำนวน 378 ตัวอย่าง


ผลการวิจัยพบว่า




  1. ระดับบทบาทของผู้นำชุมชนในการจัดการความขัดแย้งของประชาชนในตำบลริมปิง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน ค่าเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับปานกลางทุกด้าน และเมื่อจำแนกเป็นรายด้าน พบว่า ความขัดแย้งด้านโครงสร้าง มีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือ ความขัดแย้งด้านผลประโยชน์ ความขัดแย้งด้านความเชื่อ/ค่านิยม ความขัดแย้งด้านข้อมูล/การสื่อสาร ส่วนค่าเฉลี่ยต่ำสุด ได้แก่ ความขัดแย้งด้านความสัมพันธ์




  2. ผลการเปรียบเทียบบทบาทของผู้นำชุมชนในการจัดการความขัดแย้งของประชาชนในตำบลริมปิง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อายุ ระดับการศึกษา และอาชีพ พบว่า เมื่อเปรียบเทียบบทบาทของผู้นำชุมชนในการจัดการความขัดแย้ง โดยภาพรวม จำแนกตามอาชีพ ไม่มีความแตกต่างกัน แต่เพศ อายุ และระดับการศึกษา แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05




  3. ปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะ ในการจัดการความขัดแย้งของประชาชนในตำบลริมปิง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน พบว่า ความขัดแย้งด้านความสัมพันธ์ เกี่ยวกับประชาชนมีทัศนคติที่แตกต่างกัน มีพฤติกรรมต้องการเอาชนะ ไม่ให้ความร่วมมือกับฝ่ายตรงข้าม ความขัดแย้งด้านผลประโยชน์ เกี่ยวกับโครงการกู้เงินหมู่บ้านเป็นเหตุให้เกิดความขัดแย้งเพราะเกิดการกู้เงินซ้ำซ้อน ผู้กู้ไม่ชำระเงินกู้คืน ความขัดแย้งด้านความเชื่อ/ค่านิยม เกี่ยวกับมีความแตกต่างด้านสภาวะแวดล้อม การดำเนินชีวิตและค่านิยม ส่งผลให้เกิดความไม่เข้าใจระหว่างกัน ความขัดแย้งด้านข้อมูล/การสื่อสาร เกี่ยวกับระดับการรับรู้ข้อมูลข่าวสารมีความแตกต่างกัน ข้อเสนอแนะคือ ผู้นำควรให้คำแนะนำที่ถูกต้องในการปรับทัศนคติ ให้ประชาชนลดทิฐิของตนเองและพูดคุยปรึกษากัน ออกกฎระเบียบ กำหนดเงื่อนไขในโครงการเงินกู้ จัดกิจกรรมที่ประสานความสัมพันธ์ในค่านิยม ความเชื่อให้ประชาชนมีความเข้าใจกันมากขึ้น และใช้เวทีการประชุมในการให้ข้อมูลข่าวสาร




  4. แนวทางในการส่งเสริมบทบาทของผู้นำชุมชนตามหลักสังคหวัตถุ 4 ในการจัดการความขัดแย้งของประชาชนในตำบลริมปิง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน ตามหลักพุทธวิธี พบว่า ควรใช้หลักสังคหวัตถุ 4 ด้านทาน ในจัดการความขัดแย้งด้านผลประโยชน์ ด้านปิยวาจาในการจัดการความขัดแย้งด้านข้อมูล/การสื่อสาร ด้านอัตถจริยาในการจัดการความขัดแย้งด้านความสัมพันธ์และด้านโครงสร้าง และด้านสมานัตตตาในการจัดการความขัดแย้งด้านความเชื่อ/ค่านิยม



##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

ถนอม อัตโน และพระหมาปณิธาน เป้งอิ่น. “การบริการความขัดแย้งของผู้นำชุมชน : กรณีศึกษาชุมชนบ้านแหลมมะขบ”. การค้นคว้าอิสระ. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยนเรศวร, 2551.

ทิพย์ โอสถ. “การบริหารความขัดแย้งระหว่างชุมชนในพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านอ้อน อำเภองาว จังหวัดลำปาง”. การวิจัยอิสระปริญญารัฐประศาสนศาสตร. วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น : มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 2550.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2546.

วันชัย วัฒนศัพท์. ความขัดแย้ง : หลักการและเครื่องมือแก้ปัญหา. สถาบันพระปกเกล้า. นนทบุรี : สถาบันพระปกเกล้า, 2547.