เศรษฐศาสตร์เชิงพุทธกับการพัฒนาความก้าวหน้าของมนุษย์

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

สุพล ศิริ
พลวัฒน์ ชุมสุข
เครือวัลย์ มโนรัตน์

บทคัดย่อ

เศรษฐศาสตร์เชิงพุทธได้ช่วยส่งเสริมให้คนบริโภคด้วยปัญญา มีเหตุมีผล ตรงกันข้ามกับการ
บริโภคในปัจจุบันนี้ที่มีการแข่งขันกันบริโภคหรือบริโภคเพื่อหน้าตา หรือบริโภคด้วยการถูกชักนำด้วย
สื่อกระแสหลัก ซึ่งได้ใช้กลยุทธ์ทางการตลาด โดยพื้นฐานพุทธศาสนาไม่ได้ปฏิเสธความั่งคั่ง หรือระบุ
ว่าความมั่งคั่งเป็นความชั่วร้ายในสองเหตุผลก็คือ หนึ่ง ความมั่งคั่งทางวัตถุสามารถป้องกันเราจาก
ความลำบากและความยากจน และสองช่วยเหลือมนุษย์ในการพัฒนาความ เมตตา-กรุณา ถือเป็นกุศล
จิต และทำให้สังคมมีความสุขยิ่ง ๆ ขึ้นไป เพราะความสุขที่แท้จริง มิได้เกิดจากการบริโภควัตถุแต่
อย่างใด หากแต่เกิดขึ้นจากสภาวะของจิตใจภายใน จากมุมมองของพุทธศาสนา คุณประโยชน์ของ
เศรษฐศาสตร์ และการ พัฒนาเชิงวัตถุนั้น ก็เป็นเพียงแต่การนำเสนอปัจจัยในการดำรงชีวิต เพื่อที่จะ
อำนวยให้มนุษย์นั้นสามารถใช้เวลา และ พลังงานในการลงมือปฏิบัติและพัฒนาทางจิตยิ่ง ๆ ขึ้นไป
การพัฒนาและการถือกำเนิดของดัชนีที่เป็นความสุขแห่งชาติหรือดัชนีในลักษณะเดียวกัน ในอนาคต
มีเพียงจะก่อคุณูปการเฉพาะในแง่มุมทาง เศรษฐศาสตร์เท่านั้น แต่ดัชนีดังกล่าวจะเป็นคำตอบของ
ความหมายแห่งการมีชีวิตและความอยู่รอดของมนุษยชาติอย่างมีความสุขนั้นเลยทีเดียว

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิชาการ

การอ้างอิง

พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. เล่มที่ ๑๑ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๓ ทีฆ

นิกาย ปาฏิกวรรค องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๘๖,กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราช

วิทยาลัย , ๒๕๓๙.

พระเทพคุณาภรณ์ (โสภณ โสภณจิตฺโต ป.ธ. ๙), (3 พฤษภาคม 2552)

พระเทพเวที (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2532). พุทธศาสนากับสังคมไทย. พิมพ์ครั้งที่ 2, กรุงเทพมหานคร :

มูลนิธิโกมลคีมทอง.

พระครูปุริมานุรักษ์ (ประสิทธิ์ พิณศรี). (2554). เศรษฐศาสตร์ในชีวิตประจำวัน. กรุงเทพมหานคร :

โรงพิมพ์ บริษัท สหธรรมิก จำกัด.

อภินันท์ จันตะนี. (2544). เศรษฐศาสตร์จุลภาค 1. กรุงเทพมหานคร : พิมพ์ที่พิทักษ์อักษร.