การศึกษาแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษทางอินเทอร์เน็ตเพื่อส่งเสริมทักษะการเขียนภาษาอังกฤษของนักเรียนโรงเรียนดอยสะเก็ดผดุงศาสน์

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

พระมหาพีระพัฒน์ ตานุ
เดชา ตาละนึก
พระณัฐนนท์ ตันสุข
พระสุรชาติ ลาภสิริเลิศ
จักรพจน์ กิตติธีรญาณ

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) เปรียบเทียบแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียน
พื้นที่ราบกับพื้นที่ราบสูงโรงเรียนดอยสะเก็ดผดุงศาสน์ 2)เปรียบเทียบความแตกต่างการเขียนภาษาอังกฤษ
ทางอินเทอร์เน็ตระหว่างนักเรียนพื้นที่ราบกับพื้นที่ราบสูง โรงเรียนดอยสะเก็ดผดุงศาสน์ การวิจัยครั้งนี้
เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างในการศึกษา คือ นักเรียนมัธยมศึกษา ชั้นปีที่ 4 จำนวน 15 รูป
โรงเรียนดอยสะเก็ดผดุงศาสน์ ปีการศึกษา 2564 โดยผู้วิจัยได้กำหนด กลุ่มตัวอย่างจากประชากรเป้าหมาย
โดยเก็บจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน ทั้งหมด 15 รูป/คน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม
สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ( S.D.) ค่า t-test ผลวิจัย
พบว่า


1)ทักษะการเขียนภาษาอังกฤษทางอินเทอร์เน็ตของนักเรียนพื้นที่ราบสามารถทำ


แบบทดสอบได้ดีกว่านักเรียนพื้นที่ราบสูงโรงเรียนดอยสะเก็ดผดุงศาสน์


2)ผลการศึกษาพบว่านักเรียนพื้นที่ราบมีแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษมากกว่า


นักเรียนพื้นราบสูงโรงเรียนดอยสะเก็ดผดุงศาสน์

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

ณัฐพล กิมภาภรณ์. (2541). การใช้ระบบสื่อสารทางไกลเพื่อการเรียนการสอนของมหาวิทยาลัย

นเรศวร. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยเชียงใหม่

นิธิดา อดิภัทรนันท์ . (2539) , แนวการสอนเขียนภาษาอังกฤษ. ศึกษาศาสตร์ สวธ

มหาวิทยาลัยเชียงใหม่,

วิไลพร ธนสุวรรณ. (2536), เทคนิคการสอนเขียนภาษาอังกฤษ ในระดับมัธยมศึกษาภาควิชา

มัธยมศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ, (2542). ระบบการประเมินคุณภาพและ มาตรฐาน

การศึกษาแห่งชาติ

Thanasoulas, D. (2 0 0 0 ) . What is learner autonomy and how can it be fostered?.

Theinternet TESL journal, 6(11), November