การศึกษาภาวะตื่นรู้ในพระพุทธศาสนา
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อศึกษาแนวคิด ทฤษฎีภาวะตื่นรู้ในพระพุทธศาสนาและนักปราชญ์ ตะวันตก 2) เพื่อศึกษาหลักธรรมที่ทำให้เกิดภาวะตื่นรู้ในพระพุทธศาสนา และ 3) เพื่อศึกษาการประยุกต์ใช้แนวคิด ภาวะตื่นรู้ในสังคมไทยปัจจุบัน
โดยการยอมรับว่าจิตสามารถพัฒนาได้และมี ผลการศึกษาพบว่า ภาวะตื่นรู้เป็นภาวะที่บุคคลมีความสมบูรณ์ด้วยสติและสัมปชัญญะ รู้เห็นตามความเป็น จริงที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน มีพื้นฐานมาจากการพัฒนาจิต กระบวนการพัฒนาที่เป็นระบบขั้นตอน ในพระพุทธศาสนาคือการพัฒนาตามหลักไตรสิกขา รวมทั้งการฝึกสติปัฏฐาน อันมีฐานเกิดสำคัญที่มาจากกาย เวทนา จิตและธรรม ประโยชน์ของภาวะตื่นรู้จำแนกเป็น 1) ส่วนปัจเจกบุคคล คือสามารถพัฒนาร่างกายพฤติกรรม สามารถสร้างภูมิคุ้มกันโรค ช่วยระงับความเจ็บป่วย ทำให้มีความสงบเยือกเย็น มี ความสุข ผ่อนคลาย มีความสุขุมรอบคอบ สามารถแก้ไขปัญหาได้อย่างถูกต้อง และ 2) ในด้านของประโยชน์ส่วนรวม ทำให้เกิดสังคมแห่งการตื่นรู้ เท่าทันกระแสกิเลสและหลุดพ้นจากกระแสบริโภคนิยม
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
ฐิติรัตน์ รักษ์ใจตรง. (2548). “ศึกษาการใช้อานาปานสติเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของเสถียรธรรมสถาน”. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ทีฆายุวัฒก์ สวัสดิ์ลออ. (2551). “การวิเคราะห์การเจริญสติตามแนวทางของ ติช นัท ฮันห์”. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ธมฺมาภินนฺโท ภิกขุ. (มปป.). รุ่งอรุณแห่งการตื่นรู้. กรุงเทพมหานคร: ธรรมอินเทรน.
ติช นัท ฮันห์. (2543). ปลูกรัก. แปลโดย สดใส ขันติวรพงศ์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: ศยาม.
ประเวศ วะสี. (2 ธันวาคม 2560). “จิตวิญญาณในสังคมไทย”. ประชาไท. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.prachatai.com/journal/2009/09/25779
พระครูปลัดศุภชัย ปริชาโน (ฉัตรคู่). (2554). “ศึกษาอธิโมกข์ในการปฏิบัติวิปัสสนาภาวนาตามหลักสติปัฏฐาน 4”. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เรจินัลด์ เรย์. (2006). “สัมผัสพลังแห่งการตื่นรู้ในกาย: Touching Enlightenment". Tricycle.
สาริศา สัสสินทร. (2558). “พุทธจิตวิทยาบูรณาการ : แนวคิด หลักการและการเสริมสร้างภาวะตื่นรู้”. (วิทยานิพนธ์ พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.