การพัฒนาหลักเกณฑ์และระบบการบริหารจัดการวัดในจังหวัดเชียงราย

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

หฤทัย อินทร์อุไร

บทคัดย่อ

บทความวิจัย เรื่อง การพัฒนาหลักเกณฑ์การบริหารจัดการวัดในจังหวัดเชียงราย
มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบการบริหารจัดการวัดของวัดต้นแบบในจังหวัดเชียงราย 2) พัฒนา
หลักเกณฑ์และระบบการบริหารจัดการวัดในจังหวัดเชียงราย และ 3) วิเคราะห์การบริหารจัดการวัด
กับกิจการพระพุทธศาสนาของวัดในจังหวัดเชียงราย โดยการวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ
(Qualitative Research) เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ รวบรวมข้อมูลจากเอกสาร
(Document) และจากการสัมภาษณ์ผลการวิจัยพบว่า
1) รูปแบบการบริหารจัดการวัดของวัดต้นแบบในจังหวัดเชียงราย พบว่า มีรูปแบบการบริหาร
จัดการวัดอย่างเป็นระบบ เช่น เจ้าอาวาสเป็นผู้บริหารสูงสุด มีพันธกิจในการจัดการคณะสงฆ์ภายใน
วัดต้นสังกัดให้เกิดประสิทธิผลสูงสุด ประกอบด้วย ความถูกต้อง มีความเหมาะสม มีความบริสุทธ์
มีความยุติธรรม มีประสิทธิภาพและเป็นไปตามพระธรรมวินัย และสำคัญที่สุดต้องทันต่อการ
เปลี่ยนแปลงของสภาพสังคม
2) การพัฒนาหลักเกณฑ์และระบบการบริหารจัดการวัดในจังหวัดเชียงราย พบว่า หลักเกณฑ์
ในการบริหารจัดการวัด ประกอบไปด้วย ข้อมูลเบื้องต้น สภาพการพัฒนา การปกครอง ศาสนศึกษา
การเผยแผ่ การศึกษาสงเคราะห์ การสาธารณะสงเคราะห์ และระบบการบริหารจัดการวัดในจังหวัด
เชียงรายมีการบริหารดังนี้คือ การบริหารจัดการด้านการปกครอง การบริหารจัดการวัดในฐานะแหล่ง
ท่องเที่ยว การบริหารจัดการโดยใช้ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศในการประชาสัมพันธ์กิจกรรมของวัด
การให้ความรู้ทางด้านพระพุทธศาสนาหรือศิลปวัฒนธรรมเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อวัดและ
ประชาชน (มัคคุเทศก์) การบริหารการเงินของวัดควรกำหนดระเบียบให้มีผู้รับผิดชอบ
3) วิเคราะห์การบริหารจัดการวัดกับกิจการพระพุทธศาสนาของวัดในจังหวัดเชียงรายพบว่า
วัดในจังหวัดเชียงรายมีการบริหารจัดการดังนี้คือ การปกครอง การศึกษา การศึกษาสงเคราะห์ การ
เผยแผ่ การสาธารณูปการ และการสาธารณสงเคราะห์ เป็นต้น โดยดำเนินไปตามพระธรรมวินัย
กฎหมาย กฎระเบียบของมหาเถรสมาคม เป็นต้น

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

ฉลอง ช่วยธานี, บรรจบ บรรณรุจิ, และคณะ. (2562). รูปแบบการบริหารจัดการวัดด้านการปกครอง

โดยพุทธสันติวิธี. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. ปีที่ ๖ (๑๐).

พัชรนันท์ จิระวัฒนภิญโญ. (2562). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการปฏิบัติงานตามหลักธรรมาภิบาลของ

บุคลากร กรมปศุสัตว์สังกัดส่วนภูมิภาคในพื้นที่เขต ๔. กรุงเทพมหานคร: กรมปศุสัตว์

กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.

พระครูวินัยธรถวิล เรียบร้อย. (2557). การบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาสในเขตการปกครองคณะสงฆอําเภอ

เมือง จังหวัดกาญจนบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชา

สังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนา). มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, กรุงเทพมหานคร.

พระครูวิสุทธานันทคุณ. (2557). การบริหารจัดการวัดเพื่อความมั่นคงแห่งพระพุทธศาสนา.

(วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). มหาวิทยาลัยมหา

จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, พระนครศรีอยุธยา.

พระทินวัฒน์ สุขสง. (2558). แนวทางการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในโลกตะวันตก. (วิทยานิพนธ์ศิลป-

ศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพมหานคร.

ภุมรินทร์ นาคกัน. (2561). การพัฒนามาตรฐานตัวบ่งชี้และเกณฑ์การจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบ

Project-based learning สําหรับครูระดับประถมศึกษาตอนปลาย. (วิทยานิพนธ์วิทยา

ศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.

วุฒินันท์ กันทะเตียน. (2563). โครงการศึกษาองค์ความรู้ด้านสาธารณสงเคราะห์ในคัมภีร์

พระพุทธศาสนา. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. ปีที่ 8 (1).