รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการความรู้ด้วยหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครูประถมตามศาสตร์พระราชา
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีจุกประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษารูปแบบการพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการความรู้ด้วยหลัก ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครูประถมตามศาสตร์พระราชา 2) เพื่อประเมินรูปแบบการ พัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการความรู้ด้วยหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครูประถมตาม ศาสตร์พระราชา ระเบียบวิธีวิจัยใช้การวิจัยแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่างด้วยการเลือกแบบเจาะจง ได้แก่ นักศึกษา สาขาวิชาการประถมศึกษาชั้นปีที่ 1 ภาควิชาสังคมศาสตร์วิทยาลัยแม่ฮ่องสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ จำนวน 33 คน เครื่องมือ ได้แก่ แบบประเมิน และแบบทดสอบ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน และค่าที
ผลการวิจัยพบว่า
1) รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการความรู้ด้วยหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงสำหรับนักศึกษา วิชาชีพครูประถมตามศาสตร์พระราชา มี 6 องค์ประกอบ ได้แก่ การจัดการความรู้ด้านการปลูกพื้นสวนครัว การ จัดการความรู้ด้านการเลี้ยงสัตว์ การจัดการความรู้ด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำ การจัดการความรู้ด้านการอนุรักษ์ ทรัพยากรดิน การจัดการความรู้ด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ และการจัดการความรู้ด้านการการอนุรักษ์พลังงาน
2) ผลการประเมินรูปแบบการพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการความรู้ด้วยหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครูประถมตามศาสตร์พระราชา โดยภาพรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด และผล การพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการความรู้ด้วยหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของกลุ่มตัวอย่างสูงกว่าก่อนพัฒนา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กรุณพล พราหมเภทย์. (2558). “รูปแบบการจัดการความรู้เพื่อพัฒนาครู: กรณีศึกษากลุ่มโรงเรียนน้ำผุดโพธาราม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรังเขต 1”. วารสารศิลปศาสตรมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์วิทยาเขตหาดใหญ่. 7(2), 59-77.
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยลงกรณ์. (2526). แผนการจัดการเรียนรู้ KM. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยลงกรณ์.
นิทัศน์ หามตรี. (2558). “การนำเสนอแนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา นักงานเขตพื้นที่การศึก ประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยาเขต 1”. วารสารวิจัยและพัฒนา. 10(2), 177-185.
พิญญาพัชญ์ กาวินคำ. (2558). “การพัฒนาสมรรถนะครูผู้สอนโรงเรียนขนาดเล็กในเขตพื้นที่ ตำบลเวียงชัย”. วารสารการวิจัยการสะลองคำ. 9(2), 19-34.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือการประเมินสมรรถนะครู (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภา.
สถาบันจัดการความรู้เพื่อสังคม. (2553). การจัดการความรู้. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภา.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2549). เศรษฐกิจพอเพียงคืออะไร. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร: ห้องสมุดกรมส่งเสริมการเกษตร.
สำราญ มีแจ้ง. (2555). “การพัฒนาสมรรถนะที่จำเป็นในการปฏิบัติงานของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในเขต จังหวัดพิษณุโลก โดยใช้การจัดการความรู้”. วารสารมนุษย์และ สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 31(1), 111-123.
Gates, B. (1995). The Road Ahead. The United States of America: Viking Penguin.
Tobin, Tom. (2003). Ten Principles for Knowledge Management Success. Connecticut: Stamford.