ทฤษฎีทางรัฐศาสตร์ : กรณีทฤษฎีการเมือง ว่าด้วยเรื่อง “อำนาจอธิปไตย”

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

พระวิสุทธิวรกิจ
พระพิพิธพัชโชดม
อนุชา พละกุล
ดาวนภา เกตุทอง
ศิริเพ็ญ สุดแสนสง่า

บทคัดย่อ

ทฤษฎีอำนาจอธิปไตยที่สำคัญ 5 ทฤษฎี ได้แก่ ทฤษฎีอำนาจสูงสุดของพระผู้เป็นเจ้า ทฤษฎี
อำนาจสูงสุดของพระสันตะปาปา ทฤษฎีความมีอำนาจสูงสุดของกษัตริย์ ทฤษฎีอำนาจอธิปไตยเป็น
ของประชาชน และทฤษฎีอำนาจอธิปไตยเป็นของชาติ ทั้งนี้ รัฐทั่วโลกในปัจจุบันเชื่อมั่นในอำนาจ
อธิปไตย 2 ทฤษฎี คือ ทฤษฎีอำนาจอธิปไตยเป็นของประชาชน และทฤษฎีอำนาจอธิปไตยเป็นของ
ชาติ ซึ่งถูกนำไปใช้ปกครองรัฐของผู้น าประเทศตามความเชื่อในอุดมการณ์ทางการเมือง ไม่ว่าจะเป็น
ระบอบราชาธิปไตย ระบอบประชาธิปไตย ระบอบเผด็จการ เพื่อสร้าวงความชอบธรรมในการ
ครอบครองอำนาจรัฐ  


จากการสังเคราะห์พบว่า ทั่วโลกที่มีสถานะเป็น “รัฐ” ตระหนักในอำนาจอธิปไตย 2 ทฤษฎี 
คือ ทฤษฎีอำนาจอธิปไตยเป็นของประชาชน และทฤษฎีอำนาจอธิปไตยเป็นของชาติ ซึ่งถูกนำไปใช้
ปกครองรัฐของผู้นำประเทศ ตามความเชื่อในอุดมการณ์ทางการเมือง ไม่ว่าจะเป็นระบอบราชาธิปไตย 
ระบอบประชาธิปไตย ระบอบเผด็จการ เพื่อสร้าวงความชอบธรรมในการครอบครองอำนาจรัฐ 


ดังนั้น อำนาจอธิปไตย จึงเป็นเครื่องเครืองทางการเมืองอย่างหนึ่งของผู้นำทางการเมือง เพื่อ
แสดงให้สาธารณะชนเห็นว่า ตนหรือคณะมีความเสียสละที่ต้องการสร้างความั่นคงให้รัฐ สร้าง
ความรู้สึกปลอดภัยแก่ประชาชนในรัฐ ซึ่งความรู้สึกเหล่านั้นล้วนถูกสร้างขึ้นจากผู้นำทางการเมือง มิไดมีความสัมพันธ์ที่แท้จริงระหว่างผู้นำกับประชาชน ทั้งนี้ หากพิจารณาอย่างลึกซึ้งกลับพบว่า ประชาชน
ไม่สามารถครอบครองอำนาจอธิปไตยได้อย่างแท้จริง เพราะอ านาจอธิปไตยถูกผูกมัดและเชื่อมโยงไว้
กับบุคคล องค์กร และเจตนารมณ์ของผู้มีอำนาจควบคุมระบอบนั้น ๆ เพื่อรักษาการถือครองอำนาจ
นำต่อไป

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิชาการ

การอ้างอิง

โกวิท วงศ์สุรวัฒน์. (2543). พื้นฐานรัฐศาสตร์กับการเมืองในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร : คณะ

สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

จำนงค์ อดิวัฒนสิทธิ์. (ม.ป.ป.) เอกสารประกอบการบรรยาย ปรัชญาการเมืองและทฤษฎีการเมือง.

ม.ป.ท.

ชลาทิพย์ ชัยโคตร. (2560). เอกสารประกอบการสอนวิชา ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับรัฐศาสตร์ (PA

51105). บึงกาฬ : ศูนย์การศึกษาบึงกาฬ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.

เดชชาติ วงศ์โกมลเชษฐ์. (2508). หลักรัฐศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: ม.ม.ป..

บรรเจิด สิงคะเนติ. (2558). หลักพื้นฐานของสิทธิ เสรีภาพ และศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ .

กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์วิญญูชน.

พรศักดิ์ ผ่องแผ้ว. (2526). รัฐศาสตร์ : ขอบข่าย สถานภาพ และการศึกษาวิจัย. กรุงเทพมหานคร :

เจ้าพระยาการพิมพ์.

มานิตย์ จุมปา, (2543) “รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540” (ความรู้เบื้องต้น).

กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์นิติธรรม.

ราชกิจจานุเบกษา, (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช 2560. เล่ม 134 ตอนที่

40 ก.

วิษณุ เครืองาม. (2530). กฎหมายรัฐธรรมนูญ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร : นิติบรรณการ.

วิษณุ เครืองาม. (2527). ปรัชญารากฐานในกฎหมายมหาชน. เอกสารประกอบการสอนชุดวิชา

กฎหมายมหาชน ห น่วย ที่ 1-7 สาขานิติศาสตร์ . (พิมพ์ครั้งที่ 6). นนทบุรี :

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สมคิด เลิศไพฑูรย์. (2542). กฎหมายเลือกตั้งตามรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน. กรุงเทพมหานคร : วิญญู

ชน.

สิทธิกร ศักดิ์แสง และณฐภัทร ถิรารางค์กูล. (2557). แนวคิดและทฤษฎีในทางกฎหมายรัฐธรรมนูญ

ว่าด้วยอำนาจอธิปไตยที่ปรากฏในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550. วารสาร

มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี, ปีที่ 6 ฉบับที่ 1 (มกราคม – มิถุนายน) : 201.

อานนท์ อาภาภิรม. (2545). รัฐศาสตร์เบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.

อุไรวรรณ ธนสถิตย์. (2543). รัฐศาสตร์กับการเมืองไทย. กรุงเทพมหานคร: เปเปอร์เฮาส์.

อำนาจ อธิปไตย . ( 2 5 5 1 ) . [ อ อ น ไ ล น์ ] , แ ห ล่ ง ที่ ม า :

http://www.satit.up.ac.th/BBC07/AroundTheWorld /pol/67.htm [23 กุมภาพันธ์

2566].