ความสัมพันธ์เชิงพุทธระหว่างครูกับศิษย์ในโรงเรียนพร้าววิทยาคม จังหวัดเชียงใหม่

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์มุ่งศึกษาวิเคราะห์ระบบความสัมพันธ์เชิงพุทธระหว่างครูกับศิษย์ในโรงเรียนพร้าววิทยาคม อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ ตามหลักสิงคาลกสูตร โดยนำเอาองค์ความรู้ดังกล่าวนำมาวิเคราะห์ถึงสภาพปัญหาของครูกับศิษย์ในปัจจุบัน ตลอดถึงวิธีการประยุกต์ต่อการสร้างความสัมพันธ์ที่ดี มีความรักความปรารถนาดีและความอ่อนน้อมถ่อมตนในสถาบันการศึกษาและสังคมไทย

การศึกษานี้พบว่า ความสัมพันธ์เชิงพุทธระหว่างศิษย์และครู ศิษย์พึงปฏิบัติต่อครูด้วยความเคารพ พบว่า ศิษย์พึงปฏิบัติต่อครูด้วยความเชื่อฟังและตั้งใจอยู่ในเกณฑ์ระดับมาก (X̄ = ๔.๒๖) ความสัมพันธ์ระหว่างศิษย์กับครู ศิษย์พึงปฏิบัติต่อครูด้วยการปรนนิบัติ บริการ พบว่า ความสัมพันธ์ระหว่างศิษย์กับครู ศิษย์พึงปฏิบัติต่อครูด้วยการปรนนิบัติ บริการ ที่อยู่ในระดับมาก (X̄ = ๔.๐๙) ความสัมพันธ์ระหว่างศิษย์กับครู ศิษย์พึงปฏิบัติต่อครูด้วยเชื่อฟังและตั้งใจเรียน พบว่า ศิษย์พึงปฏิบัติต่อครูด้วยเชื่อฟังและตั้งใจเรียน ที่อยู่ในระดับมาก (X̄ = ๓.๙๕) ความสัมพันธ์ระหว่างศิษย์กับครู ศิษย์ด้านการแนะนำ ฝึกฝน อบรมให้เป็นคนดี พบว่า ความสัมพันธ์ระหว่างศิษย์กับครู ศิษย์ด้านการแนะนำ ฝึกฝน อบรมให้เป็นคนดี ที่อยู่ในระดับมาก (X̄ = ๔.๖๗) ได้แก่ แนะนำให้ศิษย์ให้เข้าค่ายคุณธรรม ความสัมพันธ์ระหว่างศิษย์กับครู ศิษย์ด้านการสอนวิชาการต่าง ๆ พบว่า ความสัมพันธ์ระหว่างศิษย์กับครู ศิษย์ด้านการสอนวิชาการต่าง ๆ ที่อยู่ในระดับมาก (X̄ = ๔.๓๔) ความสัมพันธ์ระหว่างศิษย์กับครู ศิษย์ด้านการยกย่องและป้องกัน พบว่า ความสัมพันธ์ระหว่างศิษย์กับครู ศิษย์ด้านการยกย่องและป้องกัน ที่อยู่ในระดับมาก (X̄ = ๔.๔๑)

ครูและศิษย์ต่างมีความสัมพันธ์และพฤติกรรมเชิงบวกในการช่วยเหลือเกื้อกูลซึ่งกันและกัน ให้ความเคารพนับถือ และมีความคิด พฤติกรรมเป็นไปตามแนวทางหลักธรรมของพระพุทธศาสนา