การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน (PBL) เรื่องการเมืองการปกครอง ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านม่วงโตน จังหวัดลำพูน
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ระหว่างก่อนและ
หลังเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน(PBL)
เรื่อง การเมืองการปกครอง 2) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดแก้ปัญหา ระหว่างก่อนและหลัง
เรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐาน(PBL) เรื่อง
การเมืองการปกครอง กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านม่วงโตน จำนวน
8 คน ซึ่งเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ (1) แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐาน (PBL)
จำนวน 2 ชั่วโมง 3 แผน รวมเป็น 6 ชั่วโมง (2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ชนิด
เลือกตอบ จำนวน 30 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ
ทดสอบสมมติฐานด้วยสถิติทดสอบที (t-test dependent)
ผลการวิจัยพบว่าผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิชาสังคมศึกษาฯ โดยใช้การจัดกิจกรรมการเรียนรู้
แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน (PBL) มีค่าเฉลี่ยของคะแนนก่อนเรียนเท่ากับ 7.13 คะแนน และมีค่าเฉลี่ยของ
คะแนนหลังเรียนเท่ากับ 21.50 คะแนน เมื่อทำการทดสอบความแตกต่างของคะแนนผลสัมฤทธิ์
ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนได้ค่าที (t-test) เท่ากับ 14.39 (p < .05) แสดงให้เห็นว่านักเรียนที่
เรียนในวิชาสังคมศึกษาฯ หน่วยการเรียนรู้ เรื่อง การเมืองการปกครอง โดยใช้การจัดกิจกรรมการเรียนรู้
แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน (PBL) มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษา สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่
ระดับ .05 ความสามารถในการคิดแก้ปัญหาวิชาสังคมศึกษาฯ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน (PBL) มีค่าเฉลี่ยของคะแนนก่อนเรียนเท่ากับ 19.75
คะแนน และมีค่าเฉลี่ยของคะแนนหลังเรียนเท่ากับ 49.00 คะแนน เมื่อท าการทดสอบความแตกต่างของ
คะแนนความสามารถในการคิดแก้ปัญหาวิชาสังคมศึกษาฯ ก่อนเรียนและหลังเรียนได้ค่าที (t-test)
เท่ากับ 17.78 (p < .05) แสดงให้เห็นว่านักเรียนที่เรียนในวิชาสังคมศึกษาฯ โดยใช้การจัดกิจกรรมการ
เรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน (PBL) มีความสามารถในการคิดแก้ปัญหาวิชาสังคมศึกษาฯสูงขึ้นอย่างมี
นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติพุทธศักราช 2542 แก้ไขเพิ่มเติม
(ฉบับที่ 2) พุทธศักราช 2545.กรุงเทพฯ : คุรุสภา.
กระทรวงศึกษาธิการ.(2550).แนวทางการปฏิรูปการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ.กรุงเทพฯ:ที เอส
บี โปรดักส์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2554).แนวทางการจัดการเรียนรู้สู่ประชาคมอาเซียนระดับมัธยมศึกษา.
กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ทิศนา แขมมณี. (2544). วิทยาการด้านการคิด.กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ บริษัทเดอะมาสเตอร์กรุ๊ปแม
เนจเม้นท์จำกัด.
ประพันธศิริ สุเสารัจ. (2556).การพัฒนาการคิด. (พิมพ์ครั้งที่ 5 ฉบับปรับปรุงใหม่). กรุงเทพฯ : ห้าง
หุ้นส่วน จำกัด 9119 เทคนิคพริ้นติ้ง.
วิระสิทธิ์ มาตรอำพร. (2563). การพัฒนาการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน
(PBL) ร่วมกับแนวคิดการศึกษาชั้นเรียน (Lesson study) เรื่องการประยุกต์ร้อยละ ชั้น
ประถมศึกษาปีที่ 6. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
สุวิทย์ มูลค าและคณะ. (2545). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นการคิด. กรุงเทพฯ : ห้างหุ้นส่วน
จำกัดภาพพิมพ์.
Guilford, J. (1995). Personality. New York : McGraw Hill Book.