ศึกษาวิเคราะห์บทบาทด้านสาธารณสงเคราะห์วิถีพุทธของคณะสงฆ์อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

พระอธิการเทวินทร์ เทวญาโณ
พระครูสิริสุตานุยุต
ธวัชชัย ไชยวุฒิ

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยเรื่อง ศึกษาวิเคราะห์บทบาทด้านสาธารณสงเคราะห์วิถีพุทธของคณะสงฆ์
อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้วิจัยใช้วิธีการศึกษาวิเคราะห์เอกสาร และ
งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง พร้อมกับการใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลส าคัญ ด าเนินการเก็บ
รวบรวมข้อมูลโดยใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก และทำการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหาตามประเด็นส าคัญ
ของวัตถุประสงค์การวิจัย ผลการวิจัย พบว่า บทบาทด้านสาธารณสงเคราะห์ในพระพุทธศาสนา 
เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่สมัยพุทธกาล โดยพระพุทธองค์ได้ทรงมอบหมายให้ภิกษุ 60 รูป ได้เที่ยวจาริกไปเพื่อ
อนุเคราะห์แก่ชาวโลก คือการเผยแผ่พระพุทธศาสนา อันเป็นปฐมบทแห่งการสาธารณสงเคราะห์ที่
เป็นการทำงานร่วมกันของพระสงฆ์และชาวบ้านทั่วไป นอกจากนั้นยังมีบทบาทด้านการสงเคราะห์
บุคคล อาทิ การประสานงานกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ร่วมให้การสงเคราะห์ผู้ยากไร้ ผู้ป่วยติดเตียง ผู้
พิการ และผู้สูงอายุ การบริจาคปัจจัย ข้าวสารอาหารแห้ง และเครื่องใช้ในชีวิตประจ าวันแก่ผู้ที่ประสบ
อัคคีภัยในพื้นที่ การด าเนินโครงการวัดช่วยวัด เมื่อคราวเกิดการระบาดของโรคโควิด-19 และด้านการ
สงเคราะห์สาธารณประโยชน์ชุมชน อาทิ การจัดกิจกรรมโครงการธรรมะสัญจรเคลื่อนที่สู่ประชาชน
การจัดงานเข้าโสสานกรรมเพื่อพัฒนาสุสานอันเป็นสาธารณสถานและสาธารณประโยชน์ของชุมชน
และพระสงฆ์กับการพัฒนาชุมชน 2 ด้าน คือ การพัฒนาด้านจิตใจ และการพัฒนาด้านวัตถุ และ
บทบาทด้านสาธารณสงเคราะห์วิถีพุทธพบว่ามีการบูรณาการหลักพุทธธรรมคือ หลักเมตตาธรรมและ
หลักกรุณาธรรม อันเป็นการแสดงความรักในสิ่งที่อยากจะช่วยเหลือผู้อื่น มีความเมตตาในทุกด้าน ไม่เกียจคร้านช่วยเหลือชุมชน พร้อมที่จะพัฒนาตนเพื่อผลประโยชน์ส่วนรวมอย่างแท้จริง และมีการ
ทำงานด้วยจิตที่คิดสงสารผู้ที่เดือดร้อน ซึ่งจะมีลักษณะคือ ทำงานด้วยจิตอาสา ปรารถนาให้พ้นจาก
ทุกข์ พร้อมสร้างความสุขอย่างยั่งยืน

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

กัลยกร ลาภเดโช และ สมบูรณ์ สุขสำราญ. (2565). “บทบาทพระสงฆ์กับการพัฒนาสังคมไทย”.

วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี. 5 (1) : 1.

พระครูปลัดเฉลิมพร อภิวโร. (2564). “การปฏิรูปกิจการพระพุทธศาสนาในด้านการปกครอง โดยใช้

หลักพรหมวิหารธรรม”. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 8 (6): 139 – 140.

พระครูปลัดสุวัฒนวชิรคุณ. (2565). พระสงฆ์กับงานสาธารณสงเคราะห์, [ออนไลน์], แหล่งที่มา :

https://www.posttoday.com/dhamma/555498 [12 พฤษภาคม 2565].

พระมหาสันติ ฐานวโร (ประสพสุข). (2560). “การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมในงานสาธารณ

สงเคราะห์ของคณะสงฆ์เขตทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต

(พระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระวัชระ สีลสุทฺโธ. “บทบาทด้านการสาธารณสงเคราะห์ของพระภาวนาธรรมาภิรักษ์ (หลวงพ่อรักษ์

อนาลโย) จังหวัดพระนครศรีอยุธยา”. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มจร วิทยาเขตแพร่.

6(1) : 74 – 75.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุริยนต์ น้อยสงวน. (2561). “รูปแบบการปฏิบัติงานสาธารณสงเคราะห์ของคณะสงฆ์ในจังหวัดศรีสะ

เกษ”. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต (พระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย :

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.