การพัฒนาคุณภาพชีวิตเชิงพุทธบูรณาการของผู้ต้องขังเรือนจำจังหวัดลำพูน

บทคัดย่อ

บทความวิจัยเรื่อง การพัฒนาคุณภาพชีวิตเชิงพุทธบูรณาการของผู้ต้องขังเรือนจำจังหวัด
ลำพูนมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1.เพื่อศึกษาสภาพการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้ต้องขังเรือนจำจังหวัดลำพูน 
2.เพื่อศึกษากระบวนการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้ต้องขังเรือนจำจังหวัดลำพูนและ 3. เพื่อเสนอแนว
ทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตเชิงพุทธบูรณาการของผู้ต้องขังเรือนจำจังหวัดลำพูนเป็นการวิจัยเชิง
คุณภาพ โดยมีการวิเคราะห์ข้อมูลจากคัมภีร์พระไตรปิฎกเอกสารวิชาการ รายงานการวิจัย 
วิทยานิพนธ์ และสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลส าคัญ จำนวน 20 คน เทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาเชิง
พรรณนา 

ผลการวิจัยพบว่า

1.สภาพคุณภาพชีวิตในปัจจุบันของผู้ต้องขังเรือนจำจังหวัดลำพูนมีอาคารสถานที่ใน
เรือนจำเกือบเต็มพื้นที่ทำให้มีพื้นที่สำหรับผู้ต้องขังพักผ่อน ออกกำลัง และเล่นกีฬามีไม่เพียงพอ 
ผู้ต้องขังส่วนใหญ่อยู่ร่วมกันอย่างปกติการดูแลสุขภาพตนเองสิ่งอำนวยความสะดวกพอเพียง มี
การศึกษาตรงตามความต้องการของผู้ต้องขัง การควบคุมเหมือนมืออาชีพการฝึกวิชาชีพหลากหลาย
ตามความชอบมีเงินรางวัลให้ในรูปแบบเงินปันผล สำหรับผู้ต้องขังที่มีความประพฤติดีมีวันลดโทษและ
พักลงโทษทำให้ได้ปล่อยตัวก่อนกำหนด  

2.การพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้ต้องขังเรือนจำจังหวัดลำพูน ดำเนินการเป็น 4 ด้าน 1. 
ด้านกาย 2. ด้านอารมณ์ 3.ด้านสังคม 4. ด้านปัญญา ตามนโยบายของกรมราชทัณฑ์ มีการจัด
การศึกษาอบรมให้กับผู้ต้องขัง คือ หลักสูตรบังคับทั่วไป หลักสูตรบังคับตามลักษณะแห่งและหลักสูตร
บังคับเลือก  

3.แนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตเชิงพุทธบูรณาการของผู้ต้องขังเรือนจำจังหวัดลำพูน 
คือ กายภาวนา เป็นการฝึกอบรมร่างกายรู้จักระมัดระวังรักษาตนไม่ให้ก่อโทษทางกายรู้จักตัวเองให้
เข้ากับสิ่งแวดล้อมทางกาย การชำระร่างกายให้สะอาด ฝึกอบรมเกี่ยวกับหลักธรรมส่งเสริมให้สุขภาพ
ร่างกายสมบูรณ์แข็งแรง ศีลภาวนา เป็นการพัฒนาด้านศีลความประพฤติเรียบร้อยดีงามมีระเบียบวินัย
มีศีลห้าเพื่อป้องกันความเดือดร้อนแก่ผู้อยู่รวมกันอย่างเกื้อกูลรักษาผลประโยชน์ของประเทศชาติ การ
ปฏิบัติศีล จิตภาวนา เป็นการฝึกอบจิตใจให้มีความมั่นคงเข้มแข็งมีความเจริญด้วยคุณธรรมทั้งปวงการ
พัฒนาจิตใจโดยการบำบัดฟื้นฟูปลูกฝังจิตสำนึกให้ผู้ต้องขังใช้หลักธรรมในการแก้ปัญหาตัดสินใจใน
การดำเนินชีวิตที่ถูกคุมขังและนำติดตัวไปภายหลังจากการพ้นโทษจะได้ดำรงค์ชีวิตของตนเองได้อย่าง
ต้องถูกต้องตลอดถึงการดูแลครอบครัวปรับตัวกับสิ่งแวดล้อมและสังคมภายนอกได้ ปัญญาภาวนา 
เป็นการฝึกฝนอบรมตน จากการได้ศึกษาเล่าเรียนให้เกิดประโยชน์ต่อตนและผู้อื่นการพัฒนาสติปัญญา
ของผู้ปฏิบัติต้องอาศัยจิตใจที่สมบูรณ์ด้วยสติ ความเพียรพยายามในการก าหนดรู้ความเปลี่ยนแปลง
เกิดปัญญาเท่าทันตามความเป็นจริงและปล่อยวางความยึดมั่นในขันธ์ 5 เป็นที่ตั้งแห่งความทุกข์