พุทธบูรณาการกับการแก้ปัญหาความเหลื่อมล้ำในสังคมไทย
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
ความเหลื่อมล้ำทางสังคม เป็นปัญหาที่นับได้ว่าเป็นวาระแห่งชาติของทุกประเทศ เป็นปัญหาที่แก้เท่าไรก็
ไม่อาจที่จะประสบความสำเร็จได้ ทั้งนี้ ปัญหาความเหลื่อมล้ำทางสังคมไม่ได้มีเพียงมิติใดมิติหนึ่งเท่านั้น แต่ประกอบ
ไปด้วยปัญหาในหลาย ๆ มิติที่มีความเกี่ยวพัน เชื่อมโยง และส่งผลกระทบถึงกัน
พระพุทธศาสนา เป็นศาสนาแห่งความเท่าเทียม เป็นศาสนาที่มุ่งเน้นการสร้างความเสมอภาคให้กับศาสนิก
ทุกคนที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของศาสนา ไม่มีการแบ่งแยกในเรื่องของชนชั้น วรรณะ อาชีพ ฐานะทางสังคม หรือ
แม้แต่เชื้อชาติ ทุกคนในโลกสามารถที่จะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของพุทธศาสนาได้ ดังนั้น พุทธศาสนา จึงมีหลักธรรมคำ
สอนและหลักปฏิบัติมากมายที่เป็นการบ่งชี้ให้เห็นถึงความเท่าเทียมในสังคมที่สามารถช่วยลดปัญหาความเหลื่อมล้ำ
ทางสังคมในมิติต่าง ๆ ได้อย่างชัดเจน บทความนี้ ได้นำเสนอบริบทของความเหลื่อมล้ำในด้านต่าง ๆ ของสังคมไทย
ทั้งด้านรายได้ รายจ่าย การศึกษา หรือแม้แต่การบริการด้านสาธารณสุข เพื่อสะท้อนให้เห็นสภาพของปัญหาความ
เหลื่อมล้ำในสังคมไทยที่เผชิญมาอย่างยาวนาน และพุทธศาสนาก็ได้มีหลักการในการศึกษาสภาพปัญหาดังกล่าวด้วย
วิธีการตามหลักอริยสัจธรรม พร้อมทั้งการนำเสนอหลักปฏิบัติเพื่อแก้ปัญหาความเหลื่อมล้ำในสังคมไว้อีกด้วย
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
1. ภาษาไทย
1) หนังสือ
ฐานิดา บุญวรรโณ และ ยอดพล เทพสิทธา. (2560). “การลดความเหลื่อมล้ำของโอกาสในชีวิตโดยการเลือก
ปฏิบัติที่เป็นธรรม”. เอกสารประกอบการประชุมการประชุมวิชาการระดับชาติ ประจำปี 2560.
สถาบันวิจัยสังคม : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สฤณี อาชวานันทกุล. (2554). ความเหลื่อมล้ำฉบับพกพา: แนวคิดหลักว่าด้วยความเหลื่อมล้ำ. พิมพ์ครั้งที่ 1.
นนทบุรี: เป็นไท พับบลิชชิ่ง.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (5561). รายงานการวิเคราะห์สถานการณ์ความ
ยากจนและความเหลื่อมล้ำในประเทศไทย ปี 2560. สำนักพัฒนาฐานข้อมูลและตัวชี้วัดภาวะสังคม :
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
__________. (5565). รายงานการวิเคราะห์สถานการณ์ความยากจนและความเหลื่อมล้ำในประเทศไทย ปี
2561. สำนักพัฒนาฐานข้อมูลและตัวชี้วัดภาวะสังคม : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและ
สังคมแห่งชาติ.
__________. (5563). รายงานการวิเคราะห์สถานการณ์ความยากจนและความเหลื่อมล้ำในประเทศไทย ปี
2562. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
อานันท์ชนก สกนธวัฒน์. (2558). “ความยากจนและความเหลื่อมล้ำ”. เอกสารประกอบการบรรยายครั้งที่ 10.
หลักสูตร Human Resource Economic : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
2) วารสาร
กิตติพงษ์ เพียรพิทักษ์. (5565). “แนวทางการลดความเหลื่อมล้ำด้านสิทธิการถือครองที่ดินในเขตเศรษฐกิจพิเศษ
ภาคตะวันออก”. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 4 (2), 111.
จิดาภา ดรุณวรรณ. (5561). ““สู่สังคมไทยเสมอหนา”: ผาเบื้องหลังความเหลื่อมล้ำไทย” โดย ผาสุก พงษไพจิตร.
ใน วารสารการบริหารท้องถิ่น. 11 (3), 185.
พระครูปริยัติรัตนานุยุต และ อุทัย สติมั่น. (556 ). “พุทธธรรมกับการลดความเหลื่อมล้ำในสังคมไทย”. วารสาร
มจร. พุทธปัญญาปริทรรศน์. 2 (1), 54-57.
รัชวดี แสงมหะหมัด. (556 ). “ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา: คุณภาพสังคมที่คนไทยมองเห็น”. วารสารรัฐศาสตร์
และรัฐประศาสนศาสตร์. 8 (1), 39.
ศิริมา ทองสว่าง. (556 ). “ความเหลื่อมล้ำข้ามชาติ: กรณีศึกษาแรงงานเมียนมาร์ในสมุทรสาคร”. วารสารวิจัย
สังคม. 40 (1), 62.
3) งานวิจัย
ผาสุก พงษ์ไพจิตร และคณะ. (2017). “แนวทางการปฏิรูปภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาและวิเคราะห์การ กระจาย
รายได้ของผู้มีเงินได้พึงประเมิน”. รายงานการวิจัย. คณะเศรษฐศาสตร์ : จุฬาลงกรณ มหาวิทยาลัย.
สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. (5554). “โครงการวิจัยชุมชนเพื่อพัฒนาและแก้ไขความเหลื่อมล้ำทางสังคมใน
กรุงเทพมหานคร”. รายงานการวิจัย. กรุงเทพมหานคร : สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
4) เวปไซต์
สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทรแหงจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย (15 มกราคม 5564). [ออนไลน์]. แหล่งที่มา :
2. ภาษาอังกฤษ
Credit Suisse Global Wealth Databook. (2018). Research Institute Zurich : Switzerland.
Fredrick C. Harris. (5 16). “The invisible hands of racial inequality in the USA”, In World
social science report, 2016: Challenging inequalities; pathways to a just
world.UNESCO Publishing : Paris.
Sebastian E. Wenz and Kerstin Hoenig. (5 5 ). “Ethnic and social class discrimination in education
Experimental evidence from Germany”. Research in Social Stratification and Mobility.
65, 10.
Simone M. Schneider. (5 19). “Why Income Inequality Is Dissatisfying Perceptions of Social Status
and the Inequality-Satisfaction Link in Europe”. European Sociological Review. 35 (3),
423.