The Process of Cultivating Public Mind into Youth According to Buddhist Way
Main Article Content
Abstract
This research is aimed at To study the characteristics and guidelines for cultivating volunteering To develop the curriculum to cultivate volunteerism and To study the satisfaction of those who attended the training And those involved in the process of cultivating volunteers for youth in Lamphun Province Is research and development (R&D) consisting of 4 phases: Phase 1: study and analysis of basic data Phase 2: Drafting of curriculum curriculum. Voluntary mental cultivation phase 3. curriculum development. volunteer cultivation process and stage 4 Assessment. revision and improvement of curriculum Which has a population of 120 people collecting data. analyzing content and interpreting data from different sources And quantitative to analyze basic statistics such as average Standard deviation (S.D.)
research result
Characteristics and guidelines for cultivating social volunteerism of the volunteer group in Lamphun province showed that the characteristics of volunteer cultivation are characteristics of awareness. awareness and action that benefit the public. For the guideline for enhancing the volunteer spirit. it was found that the establishment of a collective audience was a friend-to-friend club Society for Creative Society. Natural Resources Conservation Club Community Development Club Friends Friends Help Community Development Club Creative Society Social Development Law Club Friends Friends Help And the Srisaket Society
The development of curriculum for social volunteer cultivation for young people in Lamphun province found that the curriculum of curriculum building volunteers For undergraduate students Lamphun Buddhist College Consisting of 4 units of learning units. 6 activities. using time for organizing activities throughout the course. including 40 hours and organizing learning experiences When considering the individual components of the curriculum. 9 aspects were found that all aspects were appropriate at a high level. The satisfaction of those who attended the training And those involved in the volunteer cultivation process for youth in Lamphun province. found that in the overall picture and every aspect in every aspect is at a high level
Article Details
Section
References
จิตร วลัย ศรีแสงฉาย. (2551). “จิตอาสาพัฒนาชนบทกรณีศึกษา : กลุ่มอาสาพัฒนามหาวิทยาลัยมหิดล” มหาวิทยาลัยมหิดล.
พวงเพชร สุรัตน์กวิคุล. (2542). มนุษย์สังคม. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ณัฏฐ์ชุดา สุภาพจน์. (2561). จิตอาสาของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม. ปีที่ 13. ฉบับที่ 1. (มกราคม -มิถุนายน). 78.
เบญจวรรณ รอดแก้ว. (2553). การพัฒนาจิตสาธารณะของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนครจากการทำโครงการกิจกรรมพัฒนาสังคม. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. ปีที่ 2. ฉบับที่ 3. (มกราคม-มิถุนายน). : 80.
มนัส สุวรรณ. (2537). การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. วารสารศึกษาศาสตร์. ปีที่ 19. ฉบับที่ 1. : 44-49.
วราพร วันไชยธนวงศ์ และคณะ. (2551). การพัฒนากระบวนการสร้างจิตอาสาของนักศึกษาพยาบาลวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี เชียงใหม่. มหาวิทยาลัยมหิดล.
วัลลภา เทพหัสดิน ณ อยุธยา. (2544). การพัฒนาการเรียนการสอนทางการอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร : คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สกุณา บัณฑรัตน์และคณะ. (2542). แนวคิด รูปแบบและวิธีการของการพัฒนาจิตสำนึกอาสาม สมัคร. สำนักบัณฑิตอาสาสมัคร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2550). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและ สังคมแห่งชาติฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2555-2559). กรุงเทพมหานคร: ม.ป.ท..
สุนิสา ทรงอยู่ และคณะ. (2560). ผลของโปรแกรมพัฒนาจิตอาสาตามแนวคิดการเรียนรู้จากการ ให้บริการสังคม ของนักศึกษาวิชาชีพครู มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยธนบุรี. ปีที่ 11. ฉบับที่ 25. (พฤษภาคม – สิงหาคม). : 153.
อรพินท์ ชูชมและคณะ. (2549). “การวิเคราะห์ปัจจัยทางจิตสังคมที่สัมพันธ์กับจิตสำนึกทางปัญญา และคุณภาพชีวิตของเยาวชนไทย” รายงานการวิจัยฉบับที่ 104. สถาบันวิจัยพฤติกรรม ศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.