Lanna Meditation and Kruba Chao Sriwichai’s Meditation

Main Article Content

Phrakhru Aranchaithat
Gowitatthawathi, Asst. Prof. Dr.

Abstract

This article is an academic article aims to present knowledge about Lanna 
meditation and Kruba Chao Sriwichai's meditation. The word Kammatthana means 
the emotion that is the basis for meditation. A place of effort to train the mind or 
methods of training the mind in Buddhism. The importance of meditation is that it is 
a tool for purifying defilements. Divided into two types: samatha meditation and 
vipassana meditation. When the Buddhism came to Lanna there has been a mix of 
existing beliefs and beliefs. Until it became a characteristic of Buddhism in Lanna and 
meditation practices of Lanna that have specific characteristics. The style of 
meditation practice in Lanna is based on the Visuddhimagga scripture. Flower 
offerings were said and say a five-part request for forgiveness, using rosary beads as a 
tool for practice. This practice of using rosary beads was influenced by the Burmese 
during the period when they ruled Chiang Mai. In the era when Kruba Chao Sriwichai 
influenced the way of thinking and the monastic social system in Lanna. Until there 
was a dispute with the modern Sangha that brought in a centralized form of Sangha 
governance. Kruba Srivichai still firmly adheres to his practice of meditation and the 
meditation that Kruba Srivichai uses to teach is only one book, which is "Kammathana 
Rom" only.

Article Details

Section

Academic Article

References

คณาจารย์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2551). ธรรมะภาคปฏิบัติ 1. กรุงเทพฯ: โรง

พิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ณอภัย พวงมะลิ. (2561). “การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์โดยการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานตามแนวสติ

ปัฏฐานสี่ ของศูนย์ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานวัดถ้ าพระผาคอก อ าเภอเวียงชัย จังหวัด

เชียงราย”. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏ

เชียงใหม่.

พระครูภาวนากิจสุนทร วิ.. (2562). “ศึกษารูปแบบและกระบวนการสอนวิปัสสนากัมมัฏฐานใน

จังหวัดนครศรีธรรมราช”. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 6(3) : 1590.

พระมหาบุญเลิศ ธมฺมทสฺสี, นางสาวนงเยาว์ หนูไชยะ ณ กาฬสินธุ์ และนางสาวพรรณรายชูเลิศ.

(2548). “ศึกษาปรากฏการณ์วิธีการสอน วิปัสสนากัมมัฏฐานตามหลักสติปัฏฐานสี่ใน

ปัจจุบัน”. รายงานวิจัย. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

เพ็ญสุภา สุขคตะ. (2565). “ศิลปศาสตร์” ในวิถีชีวิตของ “ครูบาเจ้าศรีวิชัย”. ข่าวศิลปวัฒนธรรม.

https://konlanna.com/contents/read/1639.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). ปกรณวิเสสภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาปกรณวิเสโส. กรุงเทพฯ:

โรงพิมพ์วิญญาณ.

กถา. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬา

___________. (2532). อรรถกถาภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาอฏฺ

ลงกรณราชวิทยาลัย.

___________. (2561). พระไตรปิฎกฉบับสากล วิถีธรรมจากพุทธปัญญา. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหา

จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหามกุฏราชวิทยาลัย. (2534). พระไตรปิฎกพร้อมอรรถกถา แปล ชุด 91 เล่ม. กรุงเทพ : โรงพิมพ์

มหามกุฏราชวิทยาลัย.

วิโรจน์ อินทนนท์. (2559). “กัมมัฏฐานล้านนา : รูปแบบ วิธีปฏิบัติและการสืบทอด”. รายงานวิจัย.

กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

ศิริศักดิ์ อภิศักดิ์มนตรี และธณิกานต์ วรธรรมานนท์. (2561). “ลักษณะกัมมัฏฐานสมัยครูบาศรีวิชัย”.

วารสารพุทธศิลปกรรม. 1(2) : 22-23.

ศิริศักดิ์ อภิศักดิ์มนตรี, พระครูธีรสุตพจน์ และธณิกานต์ วรธรรมานนท์. (๒๕๖๐). “กัมมัฏฐานโบราณ

ล้านนา: ที่มา ลักษณะ และการเสื่อมสูญ”. วารสารพื้นถิ่น โขง ชี มูล. 3(2) : 184 - 187.