The Learning Management Process According to Buddhism, School of Social Studies

Main Article Content

Surachai Kaewkoon
Sakda Nganman

Abstract

Today's society is a globalized era, with capitalism codifying competition 
making each person demand mentally demanding that no one else can. Having to do 
these things will result in the failure to fulfill the lessons of the study that must be 
done Therefore, the Buddhist learning management process for social studies 
teachers to instill ethics in the 21st century learners is an important guideline to 
create awareness among the new generation of children and youth to be aware of changes in knowledge, skills and A good attitude in applying Buddhist principles to 
life in order to help shape the behavior of citizens. to be able to live together in 
society with peace and progress of the nation 

Article Details

Section

Academic Article

References

กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). คู่มือการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา

ศาสนาและวัฒนธรรม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์

(ร.ส.พ.)

________ (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร:

ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กิตติชัย สุธาสิโนบล. (2558). การจัดการเรียนการสอนแบบพุทธะเพื่อพัฒนาคุณธรรมจริยธรรม

สำหรับนักเรียน. กรุงเทพมหานคร: บริษัท คอมเมอร์เชียล เวิลด์ มีเดีย จำกัด.

ชาเลือง วุฒิจันทร์. (2524). หลักการปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมแกนักเรียน. กรุงเทพมหานคร:

กรมการศาสนา.

เชวง เตชะโกศยะ. (2552). การปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมแก่นักศึกษา. [ออนไลน์]. แหล่งข้อมูล : จาก

เว็บไซต์ http:// http://www.jariyatam.com/moralcultivation. [10 มีนาคม 2566]

ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2544). ทฤษฎีต้นไม้จริยธรรมการวิจัยและการพัฒนาบุคคล.

กรุงเทพมหานคร: องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.

ธิติรัตน์ รุ่งเจริญเกียรติ. (2558). “การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานด้วย

กระบวนการเรียนรู้แบบ 4 MATเพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดวิเคราะห์และผลการ

เรียนรู้ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏที่มีความสามารถทางปัญญาต่างกัน” Veridian E

Journal, Slipakorn University 8, 2(4-8) : 1711.

ประภาศรี สีหอาไพ. (2540). พื้นฐานการศึกษาทางศาสนาและจริยธรรม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์

จุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตโต). (2539). วินัยเรื่องที่ใหญ่กว่าคิด. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุ

สภา.. (2550). วิธีคิดตามหลักพุทธธรรม. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.

พระมหาอดิศร ถิรสีโล. (2540). คุณธรรมสำหรับครู. กรุงเทพมหานคร: โอเอสพริ้นดิ้งเฮ้าส์.

พุทธทาสภิกขุ อินทปัญโญ. (2514). ความแตกต่างระหว่างศีลธรรมกับศาสนา. นนทบุรี: เอกรินทร์.

มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย. (2547). โรงเรียนวิถีพุทธ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สา

นักพิมพ์มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.

วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์

บริษัทตถาตาพับลิเคชั่น จำกัด.

วิเชียร พงษ์ประเสริฐ. (2527). แนวทางการพัฒนาคุณลักษณะของเยาวชน. ในรายงานการวิจัย

ความ คิดรวบยอดเกี่ยว กับจ ริยธรรมของนักเรียนชั้นประถม ศึกษาปี ที่ 6 ในเขต

กรุงเทพมหานคร. กรุงเทพมหานคร: ม.ป.พ.

สงวน สุทธิเลิศอรุณ. (2525). ปรัชญาและคุณธรรมสำหรับครู. กรุงเทพมหานคร: อักษรบัณฑิต.

สมบูรณ์ จารุณะ และอรพิณ ศิ ริสัมพันธ์. (2558). “การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและ

ความสามารถในการอภิปรายกลุ่มเรื่องพระพุทธศาสนาน่ารู้ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1

ที่จัดการเรียนรู้แบบอภิปรายกลุ่มโดยใช้สื่อโสตทัศน์”. Veridian E-Journal, Slipakorn

University 8, 3(9-12) : 411.

สมพร เทพสิทธา. (2542). คุณธรรมและจริยธรรม. กรุงเทพมหานคร: สมชายการพิมพ์.

สานักเลขาธิการสภาการศึกษา. (2550). รายงานเบื้องต้นการเสริมสร้างคุณธรรมในระบบการศึกษา

ไทย. กรุงเทพมหานคร: วี.ที.ซี.คอมมิวนิเคชั่น.

สิริวรรณ ศรีพหล. (2552). การจัดการเรียนการสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และ

วัฒนธรรม. นนทบุรี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สุมน อมรวิวัฒน์. (2513). พุทธวิธีสอน. เอกสารการประชุมทางวิชาการพระพุทธศาสนากับการศึกษา

ในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: กรมการศาสนา.

แสง จันทร์. (2524). การสอนจริยธรรมในโรงเรียนกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพมหานคร: การศาสนา.