การบูรณาการทักษะชีวิตในวิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยีสู่การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 สำนักงานเขตพื้นที่ประถมศึกษาแพร่เขต 2
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์การวิจัย 1) เพื่อพัฒนารูปแบบการบูรณาการทักษะชีวิตในวิชาการงานอาชีพ
และเทคโนโลยี 2) เพื่อศึกษาผลการพัฒนาทักษะชีวิตจากรูปแบบการบูรณาการทักษะชีวิตในวิชาการงานอาชีพและ
เทคโนโลยี 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจต่อรูปแบบการบูรณาการทักษะชีวิตในวิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยี
กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยจำนวน 12 คน เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2558
โรงเรียนบ้านแม่หลู้(รัฐราษฎร์รังสรรค์) ได้มาโดยการเลือกสุ่มแบบเจาะจง ดำเนินการวิจัยโดยใช้รูปแบบการวิจัยกึ่ง
ทดลอง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แผนการจัดการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยีแบบบูรณาการทักษะชีวิต
แบบทดสอบก่อนเรียน-หลังเรียน แบบสังเกตพฤติกรรม แบบสัมภาษณ์ และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์
ข้อมูลโดยใช้ การทดสอบค่า t-test (แบบ Dependent sample) การวิเคราะห์ข้อมูลแบบอุปนัย (Analytic
Induction) และการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการใช้สถิติเชิงพรรณนา (Descriptive Statistics)
ผลการวิจัยพบว่า
1. การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบบูรณาการทักษะชีวิตในวิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยี พบว่า จาก
การหาประสิทธิภาพของรูปแบบการเรียนรู้การบูรณาการทักษะชีวิตในวิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยีจากการใช้
แบบทดสอบก่อนเรียน และหลังเรียน เมื่อเปรียบเทียบระหว่างคะแนนก่อนเรียนและหลังเรียนของผู้เรียน พบว่า
คะแนนสอบหลังเรียนของนักเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
2. ผลการพัฒนาทักษะชีวิตจากรูปแบบการบูรณาการทักษะชีวิตในวิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยี
สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จากผลการทดสอบก่อนเรียน และหลังเรียนรูปแบบการเรียนรู้การบูรณาการ
ทักษะชีวิตในวิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยีของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านแม่หลู้ (รัฐราษฎร์
รังสรรค์) ของผู้เรียน พบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
3. ผลการศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนและผู้ปกครอง จากแบบสอบถามความพึงพอใจต่อรูปแบบ
การบูรณาการทักษะชีวิตในวิชาการงานอาชีพและเทคโนโลยี พบว่า ผู้เรียน และผู้ปกครองมีความพึงพอใจต่อการ
จัดการเรียนการสอนโดยรวม อยู่ในระดับมากที่สุด
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กมลวรรณ จีนหน่อ. (2553). การใช้กิจกรรมการแนะแนวเพื่อส่งเสริมทักษะชีวิตด้านการจัดการเรียนเวลา และ
ความสัมพันธ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์
ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ทิพย์หทัย ดำขำ. (2555). ผลการใช้กิจกรรมกลุ่มและคำถามอาร์-ซี-เอ เพื่อส่งเสริมความเข้าใจในวิชาคอมพิวเตอร์
และพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต. เชียงใหม่:
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
วิทยา รอบคอบ. (2555). การพัฒนาทักษะชีวิตโดยกระบวนการมีส่วนร่วมเพื่อป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงต่อการติด
ยาบ้าของนักเรียนชั้นประถมศึกษาในตำบลหนองไฮ อำเภอเมืองศรีสะเกษ วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์
มหาบัณฑิต. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
โรจน์รวีเล็กวิเชียร. (2552). การพัฒนาทักษะชีวิตประจำวันของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาระดับเรียนได้
โดยวิธีฝึกตามหลักการวิเคราะห์งานที่เน้นความร่วมมือระหว่างโรงเรียนและครอบครัว วิทยานิพนธ์ศึกษา
ศาสตรดุษฎีบัณฑิต. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2554ก). การเสริมสร้างทักษะชีวิต ตามจุดเน้นการพัฒนาคุณภาพ
ผู้เรียน ระดับประถมศึกษา-มัธยมศึกษา. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศ
ไทย จำกัด.