ปัจจัยที่มีผลต่อการปลูกฝังคุณธรรมและจริยธรรมของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตศูนย์กลาง

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ของโครงการวิจัยนี้ คือ การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการปลูกฝังคุณธรรมและจริยธรรมของ
นักศึกษา การเปรียบเทียบปัจจัยที่มีผลต่อการปลูกฝังคุณธรรมและจริยธรรม โดยจำแนกตามเพศ อายุและระดับชั้น
ปี และการศึกษาแนวทางส่งเสริมปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาคุณธรรม และจริยธรรมของ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราช
มงคลอีสาน วิทยาเขตศูนย์กลาง ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) และใช้วิธีการศึกษาวิจัย
เชิงสำรวจ (Survey Research) ใช้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 380 คน จากนั้นทำการเลือกตัวอย่างโดยวิธีการสุ่ม
แบบอย่างง่าย (Simple Random Sampling) ซึ่งจะทำการสุ่มจากนักศึกษาจากชั้นปีที่ 1-4 เพื่อให้ได้ตัวแทนของ
ประชากรที่ทำการศึกษา มีค่า IOC (Item-Objective Congruence Index) มีค่าอยู่ระหว่าง 0.8 – 1.0 และการหา
ความเชื่อมั่นโดยหาค่าสัมประสิทธิ์แอลฟา (Cronbach’s alpha coefficient) ที่ค่าระดับความเชื่อมั่นของ
แบบสอบถามเท่ากับ 0.82
ผลการวิจัย พบว่า ปัจจัยที่มีผลต่อการปลูกฝังคุณธรรม และจริยธรรมของนักศึกษามีความคิดเห็นใน
ภาพรวมอยู่ในระดับมาก ของปัจจัยภายในได้แก่ ด้านเศรษฐกิจพอเพียง ปัจจัยภายนอก ได้แก่ ปัจจัยด้านครอบครัว
ผลการวิจัยตามสมุติฐาน สรุปได้ดังนี้ 1.นักศึกษาที่มีเพศต่างกันมีความคิดเห็นต่อปัจจัยที่ส่งผลต่อการปลูกฝัง
คุณธรรมและจริยธรรมที่ไม่แตกต่างกัน ซึ่งไม่เป็นไปตามสมมุติฐาน 2. นักศึกษาอายุต่างกันมีความคิดเห็นต่อปัจจัย
การปลูกฝังคุณธรรมและจริยธรรมแตกต่างกัน ซึ่งเป็นไปตามสมมุติฐาน และ3. นักศึกษาที่มีระดับชั้นปี ที่เรียน
ต่างกัน มีความคิดเห็นต่อปัจจัยที่ส่งผลในการปลูกฝังคุณธรรม และจริยธรรมที่แตกต่างกัน ซึ่งเป็นไปตามสมมุติฐาน
สำหรับแนวทางการส่งเสริมควรเริ่มที่สมาชิกในครอบครัวเป็นส่วนสำคัญ