ทัศนคติของประชาชนในการเลือกตั้งท้องถิ่น กรณีศึกษาพื้นที่ตำบลขุนทะเล อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
จากผลการศึกษาทัศนคติของประชาชนในการเลือกตั้งท้องถิ่น กรณีศึกษาพื้นที่ตำบลขุนทะเล อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีวัตถุประสงค์ของการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพในการเก็บข้อมูลในการ สัมภาษณ์เชิงลึก (In Depth Interview) เพื่อศึกษาทัศนคติของประชาชนในการเลือกตั้งท้องถิ่น ทั้งหมด 20 คน โดยการเลือกสุ่มกลุ่มตัวอย่างหมู่บ้านละ 2 คน จาก 10 หมู่บ้าน ผลการศึกษาพบว่ามี ประชากรกลุ่มตัวอย่าง ทัศนคติของประชาชนในแต่ด้าน มีดังนี้ ด้านความคิดเห็นเกี่ยวกับการเลือกตั้ง ประชาชนส่วนใหญ่มีความคิดเห็นว่าการเลือกตั้งเป็นเรื่องที่สำคัญต่อประชาชนและการพัฒนาประเทศ เป็นอย่างยิ่ง รวมไปถึงความเป็นอยู่ในชีวิตประจำวันของประชาชน ด้านไปใช้สิทธิในการเลือกตั้ง ประชาชนส่วนใหญ่ได้เล็งเห็นและให้ความสำคัญเกี่ยวกับการไปใช้สิทธิ์เลือกตั้ง ด้านการลงคะแนนเสียง เลือกตั้ง ประชาชนส่วนใหญ่ให้ความเห็นว่าประชาชนทุกคน มีสิทธิเสรีภาพที่เท่าเทียมกัน ซึ่งการ เลือกตั้งในแต่ละครั้งจะต้องมีประชาชนที่เข้าไปใช้สิทธิในการเลือกตั้ง ด้านการตัดสินใจในการเลือกตั้ง ประชาชนส่วนใหญ่มีความคิดเห็นว่าควรที่จะต้องเลือกบุคคลผู้ที่ที่มีความรู้ ความสามารถ มากกว่าที่จะ เลือกญาติพี่น้องของตนเอง ด้านแนวทางการส่งเสริมการเลือกตั้ง ประชาสัมพันธ์ให้คนในครอบครัว ออกไปใช้สิทธิของตัวเองในการเลือกตั้ง
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กระมล ทองธรรมชาติ. (2540). การก่อตั้งคณะกรรมการการเลือกตั้ง. กรุงเทพมหานคร : สำนักงาน กรรมการการวิจัยแห่งชาติ.
กวี วงศ์พุฒ. (2539). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพ ฯ : สถาบัณพัฒนาวิสัยทัศน์นักบริหาร.
โกวิทย์ พวงงาม. (2546). การกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ตามรัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรไทย. กรุงเทพมหานคร : วิญญูชน
จิติล คุ้มครอง. (2540). พฤติกรรมการเลือกตั้งของประชาชนในกรอบรัฐธรรมนูญ : ศึกษากรณีการ เลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต2 จังหวัดชลบุรี. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยบูรพา.
เชาวณะ ไตรมาส. (2545). การเลือกตั้งแบบใหม่ : ทำไมคนไทยต้องไปเลือกตั้ง. กรุงเทพมหานคร : สุขุมและบุตร.
บรรยงค์ กุคำใส. (2544). ความรู้ทัศนคติและพฤติกรรมการไปใช้สิทธิเลือกตั้งสมาชิกสภาศึกษาเฉพาะกรณีประชาชนใน อำเภอกันทรลักษณ์ จังหวัดศรีสะเกษ.กรุงเทพ ฯ: สถาบัณฑิตพัฒนาฯ
พรศักดิ์ ผ่องแผ้ว. (2523). กรอบการมองพฤติกรรมทางการเมือง. วารสารสังคมศาสตร์.
ภูสิทธ์ ขันติกุล. (2553). รูปแบบการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน เขตดุสิต. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
วรทิพย์ มีมาก และคณะ. (2547). หน้าที่พลเมืองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ ทรงเป็นประมุข. กรุงเทพมหานคร : รำไทยเพรส.
วัชรา ไชยสาร. (2544). ระบบการเลือกตั้งกับเมืองไทยยุคใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 2 ). กรุงเทพมหานคร :นิติธรรม
สกนธ์ กรกฎ. (2544). พฤติกรรมการลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง : ศึกษากรณีการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2544 เขตเลือกตั้งที่ 1 จังหวัดพัทลุง, กรงเทพฯ : มหาวิทยาลัย รามคำแหง.
สมชาย กลิ่นบัวแก้วและคณะ. (2553). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกนายกเมืองพัทยา. สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต. วิทยาลัยสื่อสารการเมืองมหาลัยเกริก.
สืบยศ ใบแย้ม. (2545). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจลงคะแนนเสียงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทน ราษฎรของประชาชนในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. นครปฐม : มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สุภารัตน์ พุทธรักษา. (2549). การมีส่วนร่วมประชาชนในการบริหารจัดการองค์การบริหารส่วน ตำบลในจังหวัดชลบุรี. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
เสนีย์ คำสุข. (2557). ความสัมพันธ์ของพรรคการเมืองกับการปกครองในระบอบประชาธิปไตย. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Lester w. Milbrath. (1971). Political Purticipation: How and Why Do People Get Involved in Politics. Chicago: Rand McNally Coollege Publishing Company.
Myron Winner. (1971). Political Participation: crisis of the Political Process in crisis Political Development. Princeton: Princeton University on sequences in Press.