ความรู้ด้านการถวายอาหารแด่พระสงฆ์ของผู้สูงวัยในจังหวัดศรีสะเกษ
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความรู้ด้านการถวายอาหารแด่พระสงฆ์ของผู้สูงวัยในจังหวัดศรีสะเกษ ตัวอย่างเป็นผู้สูงวัยที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป ในพื้นที่จังหวัดศรีสะเกษ จำนวน 400 คน ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบง่ายและสุ่มแบบบังเอิญ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม ที่คณะผู้วิจัยพัฒนาขึ้น วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า ผู้สูงวัยในจังหวัดศรีสะเกษ มีระดับความรู้อยู่ในเกณฑ์ดี ร้อยละ 62.50 รองลงมามีระดับความรู้ อยู่ในเกณฑ์ปานกลาง ร้อยละ 34.75 และมีระดับความรู้อยู่ในเกณฑ์ไม่ดีน้อยที่สุด คิดเป็นร้อยละ 2.75 ตามลำดับ
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
Bloom B. (1971). Mastery learning. New York: Holt Rinehart & Winston.
Cronbach L. J. (1990). Essentials of psychological testing. 5th ed. New York: Harper Collins Publishers.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. 3rd Ed. New York: Harper and Row Publications.
จงจิตร อังคทะวานิช และคณะ. (2559). สถานการณ์ปัญหาโภชนาการในพระสงฆ์จากโครงการสงฆ์ไทยไกลโรค. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
เตชภณ ทองเติม และ จีรนันท์ แก้วมา. (2562ก). ความรู้ด้านการบริโภคอาหารของพระภิกษุสูงวัยในจังหวัดศรีสะเกษ. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 8(3), 58–74.
เตชภณ ทองเติม และ จีรนันท์ แก้วมา. (2562ข). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารของพระภิกษุสูงวัยในจังหวัดศรีสะเกษ. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(10), 5017–5032.
นัยนา ยอดระบำ มณฑา เก่งการพานิช นิรัตน์ อิมามี และ ธราดล เก่งการพานิช. (2556). การวิจัยเชิงปฏิบัติการเพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการถวายอาหารสุขภาพแด่พระสงฆ์ของประชาชนอำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา. วารสารสุขศึกษา, 36(1), 51-64.
พระครูสุวิธานพัฒนบัณฑิต พระครูสุวิธานพัฒนบัณฑิต ธวัลรัตน์ แดงหาญ และ สรัญญา วภัชชวิธี. (2558). การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพองค์รวมของพระสงฆ์ในจังหวัดขอนแก่น โดยเน้นการมีส่วนร่วมของเครือข่าย. วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 จังหวัดขอนแก่น, 22(2), 117-129.
รัชนีกร ตาเสน และ ทรงวุฒิ ตวงรัตนพันธุ์. (2562). ความเชื่อและพฤติกรรมการทำบุญใส่บาตรและถวายภัตตาหารของชาวพุทธที่เอื้อต่อสุขภาพของพระสงฆ์: กรณีศึกษาในจังหวัดน่าน. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 12(4), 80-87.
วัชรินทร์ ออละออ. (2557). สุขภาพพระสงฆ์ในบริบทชุมชนอุตสาหกรรม. วารสารวิจัยสังคม, 37(2), 89-124.
ศนิกานต์ ศรีมณี ชนิดา มัททวางกูร พรพิมล ภูมิฤทธิกุล กุลธิกา จันทร์เจริญ เนตร หงส์ไกรเลิศ และ นารีรมย์ นุกูล. (2556). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการบริโภคของพระสงฆ์และพฤติกรรมการถวายภัตตาหารของประชาชน ในเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: ศูนย์วิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน มหาวิทยาลัยสยาม และสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.).
ศนิกานต์ ศรีมณี. (2561). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการบริโภคของพระสงฆ์และพฤติกรรมการถวายภัตตาหารของประชาชนในเขตภาษีเจริญ. วารสารพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม, 19(37), 37-45.
ศศวรรณ อัตถวรคุณ นิตยา งามดี และ วิเชษฐ์ เชิดสันเทียะ. (2562). สุขภาพพระสงฆ์ในเขตเมือง: ปัญหาที่ควรได้รับการดูแล. วชิรเวชสารและวารสารเวชศาสตร์เขตเมือง, 63(Suppl), 177-184.
สมเกียรติ รามัญวงศ์ วราภรณ์ ทรัพย์รวงทอง และ สมบูรณ์ สุขสำราญ. (2561). การส่งเสริมการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมของพระสงฆ์ในจังหวัดลพบุรี. วารสารรัชต์ภาคย์, 12(25), 94-107.