เส้นทางขนมหวาน : การพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวเพื่อสัมผัสและเรียนรู้การทำขนมหวาน ในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ ๑) เพื่อศึกษาศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวร้านขนมหวานในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ๒) เพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวเพื่อสัมผัสและเรียนรู้การทำขนมหวานในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ รูปแบบการวิจัยเป็นแบบผสานวิธี พื้นที่วิจัย คือร้านขนมหวานบริเวณถนนนิมมานเหมินทร์และถนนศิริมังคลาจารย์ จำนวน ๗ ร้าน กลุ่มตัวอย่างคือ เจ้าของร้าน ผู้จัดการร้าน พนักงานร้านและนักท่องเที่ยว จำนวน ๑๔๐ คน ใช้วิธีคัดเลือกแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี ๒ ชนิด ได้แก่ ๑) แบบสอบถาม ๒) แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบนมาตรฐาน และเขียนบรรยายเชิงพรรณนา พบว่า ศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวร้านขนมหวานในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่เพื่อพิจารณาโดยภาพรวมพบว่า นักท่องเที่ยวมีความคิดเห็นต่อด้านการให้บริการของพนักงานในร้านในระดับ มากที่สุด ค่าเฉลี่ย ๔.๒๖ ด้านสภาพแวดล้อมโดยรวมของร้านในระดับ มาก ค่าเฉลี่ย ๔.๑๐ ด้านอาหาร ขนมหวาน และเครื่องดื่มในระดับ มาก ค่าเฉลี่ย ๔.๐๖ ด้านความมีชื่อเสียงของร้านในระดับ มาก ค่าเฉลี่ย ๓.๙๕ และด้านความสะดวกของการเดินทางในระดับ ปานกลาง ค่าเฉลี่ย ๓.๑๙ และแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเพื่อสัมผัสและเรียนรู้การทำขนมหวานในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ด้านความสะดวกของการเดินทาง ควรพัฒนาที่จอดรถให้เพียงพอ ด้านอาหาร ขนมหวาน และเครื่องดื่มควรเลือกระดับความหวานได้ เพิ่มขนาดให้เหมาะสมกับราคา ด้านการให้บริการของพนักงานในร้านควรปรับปรุงการบริการอาหาร ขนมหวาน และเครื่องดื่มสำหรับลูกค้าให้รวดเร็ว และเก็บภาชนะทุกครั้งที่ลูกค้าออกจากร้าน ด้านสภาพแวดล้อมโดยรวมของร้าน ควรติดตั้งเครื่องทำความเย็นให้ทั่วถึง และลดปัญหาลูกน้ำยุงลาย
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กนกกานต์ วีระกุลและคณะ. การวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ทอฟฟี่เค้กกล้วยหอมด้วยเนยสวนดุสิต. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต. โรงเรียนการเรือน, ๒๕๕๕.
ณัฏฐา ผิวมาและคณะ. การมีส่วนร่วมของชุมชนท้องถิ่นในการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์: กรณีศึกษาตลาดน้ำไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยสวนดุสิต, ๒๕๔๙.
ดไนยา ตั้งอุทัยสุข. (๒๕๕๓). การท่องเที่ยว…รูปแบบหนึ่งที่คิดไม่ถึง. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: [https://tourismatbuu.wordpress.com/](https://tourismatbuu.wordpress.com/) (วันที่ค้นข้อมูล ๑๕/๙/๒๕๕๙).
ดวงพร อ่อนหวานและคณะ. รูปแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวที่เหมาะสมกับศักยภาพและบริบทของชุมชน เพื่อการพัฒนาธุรกิจการท่องเที่ยวโดยชุมชนอำเภอสันกำแพง จ.เชียงใหม่. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงใหม่, ๒๕๕๓.
ทาชิดะและคณะ. การศึกษาวิธีการก่อตัวของสถานที่ท่องเที่ยวทางด้านจุลภาคและการกำหนดขอบเขตของกิจกรรมการท่องเที่ยว. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, ๒๕๕๓.
ธนดล สุวรรณนิกขะ. แนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว: กรณีศึกษาวัดไร่ขิง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม. วิทยานิพนธ์ สาขาวิชาการประกอบการ. มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๕๖.
ธเนศ ต่วนชะเอมและคณะ. (๒๕๕๐). รายงานการวิจัยเรื่องการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวบริเวณสามเหลี่ยมทองคำเพื่อความมั่นคงทางวัฒนธรรม. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
นงลักษณ์ โพธิ์ไพจิตรและคณะ. การสำรวจศักยภาพแหล่งท่องเที่ยว กิจกรรมการท่องเที่ยว และความตั้งใจท่องเที่ยวเลียบแม่น้ำในอนาคตในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยสวนดุสิต, ๒๕๕๗.
ปาณิตา แสไพศาล. แนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว: กรณีศึกษาทะเลน้อย ตำบลพนางตุง อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง. วิทยานิพนธ์ สาขาวิชาการประกอบการ. มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๕๔.
เพ็ญขวัญ ชมปรีดาและคณะ. การพัฒนาเค้กเนยจากข้าวหอมมะลิ. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, ๒๕๔๕.
อุมาวดี วุฒินาม. การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการเปิดเบเกอรี่บริเวณมหาวิทยาลัยมหิดล อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม. ปริญญาคหกรรมศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาคหกรรมศาสตร์. คณะเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร, ๒๕๕๖.